مذهبی فرهنگی

 

مطالعه این كتاب را به همه كسانی كه نمی‌خواهند در روز رستاخیز با كوله باری از حقوق ادا نشدة‌ مردم، محشور شوند، توصیه می‌كنیم.

ماهنامه موعود شماره 121

آیت‌الله بهجت امام صدر را ذخیره الهی روی زمین خوانده بود كه در تحولات آینده منطقه‌ای تأثیرگذار است.

محمد علی مهتدی كارشناس مسائل خاورمیانه در نشست خبری بررسی آخرین وضعیت امام موسی صدر با اشاره به وجود شواهد فراوان مبنی بر زنده بودن امام صدر گفت: در دیداری كه چند سال پیش با آیت‌الله بهجت داشتم، از وی در خصوص سرنوشت امام صدر سؤال كردم كه وی پاسخ داد او زنده است.
وی افزود: آیت‌الله بهجت تأكید كرد كه حوادثی در آینده رخ می‌دهد كه امام موسی صدر بازخواهد گشت و یادآور شد كه وی ذخیره الهی است و خداوند خواسته كه زمانی بازگردد و نقش مهمی را در منطقه ایفا كند.

یکی از نشانه های ظهور که در روایات مطرح شده، ورود نیروهای غربی یا مغربی به مصر است. شیخ طوسی در کتاب الغیبة، ص 463، از عمار یاسر نقل می کند که گفت: دولت اهل بیتِ پیغمبر شما در آخر الزمان خواهد بود و ظهور آن دولت علاماتى دارد: (از آن جمله) ... غربیان به مصر حمله می آورند. وقتى آنها وارد مصر شدند، همین علامت آمدن سفیانى است.       گفته شد که روایات رخدادهای مصر در دوران ظهور را می توان به هفت گروه تقسیم کرد و ترتیبی منطقی اما احتمالی برای این رخدادها ارائه نمود. در بخش گذشته به بررسی سه گروه از این رخدادها پرداختیم. این سه گروه عبارتند از: 1ـ حرکت انقلابی مردم علیه حاکمان در مصر و دیگر کشورهای عربی 2ـ کشته شدن فرمانروای مصر به دست مردم 3ـ هرج و مرج و نابسامانی در کشور به دلیل فقدان پیشوا حال به مابقی رخدادهای مرتبط با ظهور در کشور مصر خواهیم پرداخت: 4ـ ورود نیروهای خارجی به مصر یکی از نشانه های ظهور که در روایات مطرح شده، ورود نیروهای غربی یا مغربی به مصر است. شیخ طوسی در کتاب الغیبة، ص 463، از عمار یاسر نقل می کند که گفت: دولت اهل بیتِ پیغمبر شما در آخر الزمان خواهد بود و ظهور آن دولت علاماتى دارد: (از آن جمله) ... غربیان به مصر حمله می آورند. وقتى آنها وارد مصر شدند، همین علامت آمدن سفیانى است. بنابراین ورود این نیروها به مصر اندکی قبل از خروج سفیانی در شام است و با توجه به آنکه سفیانی چند ماه پیش از ظهور حضرت خروج می کند، پس ورود غربی ها به مصر در همان سال ظهور و یا اندکی پیش از آن خواهد بود. نکته دیگر اینکه این نیروها پس از مصر و غلبه بر آن به سوی شام حرکت خواهند کرد. تبیع که یکی از راویان حدیث است می گوید: إذا دخلت الرایات الصفر مصر فغلبوا علیها و قعدوا على منبرها فلیحفر أهل الشام اسرابا فی الأرض فإنه البلاء. (کتاب الفتن, ص 433)؛ وقتى كه پرچم هاى زرد وارد مصر شدند و بر مصر غلبه کردند و بر منبر آن نشستند (و دستگاه تبلیغاتی مصر را در دست گرفتند)، اهل شام باید در زمین سرداب هایى بکنند (و خود را پنهان كنند). زیرا كه این واقعه، (نشانه) بلا است. چنین لشکری مسلما با تجهیزات فراوان و ابزارآلات جنگی پیشرفته به این کشور وارد خواهد شد و پس از آن شام را تحت سیطره خود قرار خواهد داد. از امام علی علیه السلام نقل شده که فرمود: ... فَانْظُرُوا إِلَى أَصْحَابِ الْبَرَاذِینِ الشُّهْبِ وَ الرَّایَاتِ الصُّفْرِ تُقْبِلُ مِنَ الْمَغْرِبِ حَتَّى تَحُلَّ بِالشَّامِ. (الغیبه للنعمانی، ص 305)؛ هنگامى كه دو نفر مدعى حكومت در شام به جان هم افتادند، علامتى از علائم الهى است. ... وقتى آن روز فرا رسید، خواهى دید كه سواران مرکب های غیر عربی سفید و سیاه و پرچم هاى زرد، از سمت مغرب می آیند تا به شام می رسند. در این موقع فرزند هند جگر خوار (سفیانى) خروج می کند و پس از آن باید منتظر خروج مهدی علیه السلام باشید. نکته قابل توجه در این دسته از روایات این است که در برخی از آنها تعبیر «اهل الغرب» و در برخی دیگر از آنها تعبیر «اهل المغرب» دیده می شود. این دو تعبیر، ممکن است یکی باشد و یا اشاره به دو گروه مجزا داشته باشد. بنابراین سه احتمال وجود دارد. نخست اینکه هر دو تعبیر یکی باشد و مقصود از آن نیروهای شمال غرب افریقا باشد. زیرا از دیرباز به منطقه شمال افریقا یعنی مراکش، الجزایر و لیبی مغرب گفته می شده که امروزه نیز به کشور مراکش، مغرب می گویند. موید این احتمال، روایاتی است که در آن به جای «اهل مغرب» از «بربر» استفاده شده است. (الملاحم و الفتن، ص 56 و بحار الأنوار، ج 51، ص 163) «بربر» به قبایل فراوانی که در غرب افریقا قرار دارند، گفته می شود. (معجم البلدان، ج 1، ص 368) احتمال دوم این است که مقصود از هر دو تعبیر، نیروهای غربی یعنی «اهل الغرب» است و در برخی از کتاب ها به اشتباه «اهل المغرب» آمده است. شیخ علی کورانی, دانشمند بزرگ مهدویت بر این باور است که روایات ورود مغربیان به مصر دو دسته هستند. دسته اول که شامل بسیاری از این قبیل روایات می شود، ربطی به دوران ظهور ندارد و در دوره فاطمیان به حقیقت پیوسته است. اما دسته دوم به دلیل آنکه به صراحت سخن از ظهور حضرت ولی عصر دارد، مربوط به همین دوران است. با بررسی دقیق این دسته روایت خواهیم فهمید که دسته اول مربوط به ورود مغربیها به مصر و دسته دوم مربوط به ورود غربیها است. وی در ادامه روایتی را که از کتاب الغیبه شیخ طوسی نقل کردیم، شاهد می گیرد که مقصود روایات این باب «اهل الغرب» بوده و تعبیر «اهل المغرب» که در برخی از روایات ظهور آمده تعبیری اشتباه است. (عصر ظهور، ص 160) توضیح آنکه کتاب الغیبه از معتبرترین و قدیمی ترین منابع روایی ما است که توسط محدثی بزرگ چون شیخ طوسی (متوفی 460) نگاشته شده است. بنابراین تعبیر «اهل الغرب» صحیح بوده و برخی از محدثان بعدی و یا مستنسخان اینگونه احادیث به اشتباه آنرا به «اهل المغرب» تبدیل کرده اند. احتمال سوم این است که اهالی «غرب» و «مغرب» دو گروه مجزا اما با هدفی واحد می باشند که یکی متعلق به غرب عالم و دیگری متعلق به غرب قاره آفریقا است. بنابر این احتمال، نیروهای غربی و نیروهای مغربی به همراه یکدیگر وارد مصر خواهند شد و آنجا را تصاحب خواهند نمود. موید این احتمال یکی از نشانه های ظهور است که اشاره به ورود دو پرچم یعنی دو گروه مجزا به این کشور دارد: «دُخُولُ رَایَاتِ قَیْسٍ وَ الْعَرَبِ إِلَى مِصْرَ.» (الارشاد، ج 2، ص 369)؛ «وارد شدن پرچم های قیس و عرب به مصر»   5ـ انقلاب مردی از مصر و ایجاد حرکت اسلامی در این کشور یکی دیگر از نشانه های ظهور، قیام مردی مصری است که پیش از خروج سفیانی خواهد بود. محمد بن مسلم که یکی از یاران درجه اول امام باقر و امام صادق علیهماالسلام است، می گوید: «یَخْرُجُ قَبْلَ السُّفْیَانِیِّ مِصْرِیٌّ وَ یَمَانِیٌّ.» (الغیبة للطوسی، ص 447)؛ قبل از سفیانی مردی مصری و مردی یمانی قیام می کنند. احتمالا این مرد مصری همان است که در روایت عمار یاسر خواندیم که: یَخْرُجُ أَهْلُ الْغَرْبِ إِلَى مِصْرَ فَإِذَا دَخَلُوا فَتِلْكَ أَمَارَةُ السُّفْیَانِیِّ وَ یَخْرُجُ قَبْلَ ذَلِكَ مَنْ یَدْعُو لِآلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ السَّلَامُ. (الغیبة، ص 463)؛ غربیان به مصر حمله می آورند. وقتى آنها وارد مصر شدند، همین علامت آمدن سفیانى است. قبل از آن كسى قیام می كند كه مردم را دعوت به پیروى از آل محمد صلّى اللَّه علیه و اله می نماید. اما ممکن است مردی که دعوت به پیروی از اهل بیت می کند در شام یا نقطه دیگری از بلاد اسلامی باشد و یا آنکه او کسی جز مرد مصری باشد. اما اگر او همان مرد مصری باشد، می توان چنین نتیجه گرفت که پیش از دوران ظهور در مصر شاهد حرکتی انقلابی با رویکردی متناسب با اهل بیت خواهیم بود که این نکته با وجود علاقه مصریان به اهل بیت از دوران فاطمیون، مساله عجیبی نخواهد بود. با آنکه روشن است قیام اسلامی مرد مصری اندکی پیش از خروج سفیانی است، اما روشن نیست که زمان دقیق آن پیش از ورود نیروهای خارجی یا در دوره آنها و یا پس از خروج احتمالی آنان است. 6ـ پیوستن نیروهای خارجی مستقر در مصر به سفیانی قیام سفیانی در شام یکی از نقاط پر رنگ دوران پیش از ظهور است که روایات، به حتمی بودن آن اذعان دارند. اما نکته جالب اینجا است که او با حمایت و یا زمینه سازی نیروهای خارجی خواهد توانست اوضاع را در دست گیرد و فتنه ای بزرگ به پا کند. این مطلب را می توان از سه روایتی که در باب ورود نیروهای خارجی به مصر بیان شد، نیز فهمید. بنابراین نیروهای خارجی برای جنگ با سفیانی به شام وارد نمی شوند. بلکه زمینه را برای قیام او فراهم خواهند نمود. اما نکته مهم این است که در این روایات روشن نیست که آیا تمامی نیروهای خارجی مستقر شده در مصر از این کشور به سمت شام حرکت خواهند کرد و یا اینکه برخی از آنها در مصر خواهند ماند؟ 7ـ آمادگی برای استقبال از امام زمان و ورود حضرت به این کشور روایات ظهور حاکی از آن است که حضرت ولی عصر عجّل الله تعالی فرجه الشریف پس از ظهور وارد مصر خواهند شد و برای مردم آن دیار سخن خواهند گفت. نقل شده که امیر مومنان علیه‌السلام در خطبه ای در باب حوادث آخر الزمان فرمود: ثُمَّ یَسِیرُ إِلَى مِصْرَ فَیَصْعَدُ مِنْبَرَهُ فَیَخْطُبُ النَّاسَ. (بحار الأنوار، ج 53، ص 85)؛ سپس(مهدى و یارانش) به سوى مصر رهسپار مى شوند و حضرت از منبر آنجا بالا مى رود و مردم را مخاطب قرار می دهد و برایشان سخن مى گوید. از این روایت استفاده می شود که مصر در دوران حکومت جهانی حضرت مهدی عجّل الله تعالی فرجه الشریف تبدیل به پایگاه تبلیغاتی امام زمان خواهد شد و این بدون آمادگی مردم انقلابی این دیار صورت نخواهد پذیرفت. این روایت گویای آن است که ورود امام به مصر در شرایطی هماهنگ و بستری آماده از سوی مردم برای استقبال از حضرت صورت می گیرد. چرا که در این روایت هیچ سخنی از فتح و پیروزی به میان نیامده است. حال که نمایی کلی از روایات مصر در دوران پیش از ظهور پدیدار شد، باید این روایات را مورد تحلیل و بررسی قرار داد. ادامه دارد ... سید مصطفی بهشتی

یكی از نشانه های ظهور، حركت عمومی مردم منطقه و یا مردم كشورهای عربی بر ضد حاكمان است. حاكمانی كه استبداد، زورگویی و ظلمشان چنان مردم را بر آشفته كه جز به كشتن آنان راضی نخواهند شد.       اگرچه روایات پیش بینی حوادث آینده مصر فراوان است اما تنها بخشی از آنها به عصر ظهور مرتبط می شود. روایات پیش بینی فتح مصر توسط مسلمانان و همچنین روایات غلبه مغربی ها بر مصر كه در دوران انقلاب فاطمیان به حقیقت پیوسته است، از جمله روایاتی است كه ربطی به مساله ظهور ندارند و باید مراقب بود كه ما را به اشتباه نیاندازند و با روایات ظهور درآمیخته نگردند. بنابراین برای جلوگیری از این مشكل تنها به روایاتی مراجعه خواهیم كرد كه به نحوی دلالت بر حوادث دوران ظهور داشته باشند. امام زمان (عج) ظهور منجی آخر الزمان از جمله مسایلی است كه شیعه و سنی به آن معتقدند و در منابع روایی هر دو، روایات متعددی در این باره وجود دارد. پیامبر خدا و اهل بیت، نشانه هایی را كه پیش از ظهور حضرت ولی عصر(عج) رخ می دهد، ارائه كرده اند تا مردمی كه در دوران پیش از ظهور زندگی می كنند خود را برای این اتفاق بزرگ آماده سازند و همچنین مردم دوران های دیگر مدعیان دروغین را بشناسند. یكی از این نشانه ها كه اخبار فراوانی را به خود اختصاص داده، رخدادهای مرتبط با كشور مصر است. ناآرامی های كنونی این كشور و جنبش مردم مسلمان این دیار، نگاه ها را بیش از گذشته به سوی این پیش گویی ها جلب كرده است. چرا كه برخی از این نشانه ها همچون جنبش های پی در پی مردمی در كشورهای عربی و كشیده شدن این حركت های مردمی به كشور مصر، با حوادث كنونی این سرزمین قابل تطبیق است. اما به راستی آیا حوادث كنونی مصر همان است كه در روایات اهل بیت برای ظهور حضرت ولی عصر پیش بینی شده؟ برای پاسخ به این پرسش، ابتدا باید همه روایاتی را كه در زمینه نشانه های ظهور به دست ما رسیده و به نوعی با مصر در ارتباط است، مورد كنكاش قرار دهیم و نمایی كلی از این دسته از روایات ارائه نماییم. اما مهمتر آن است كه بتوانیم تحلیلی دقیق بر این گروه از روایات، داشته باشیم و نتیجه ای شایسته از آن بگیریم. حوادث مصر در آستانه ظهور اگرچه روایات پیش بینی حوادث آینده مصر فراوان است اما تنها بخشی از آنها به عصر ظهور مرتبط می شود. روایات پیش بینی فتح مصر توسط مسلمانان و همچنین روایات غلبه مغربی ها بر مصر كه در دوران انقلاب فاطمیان به حقیقت پیوسته است، از جمله روایاتی است كه ربطی به مساله ظهور ندارند و باید مراقب بود كه ما را به اشتباه نیاندازند و با روایات ظهور درآمیخته نگردند. بنابراین برای جلوگیری از این مشكل تنها به روایاتی مراجعه خواهیم كرد كه به نحوی دلالت بر حوادث دوران ظهور داشته باشند. با مراجعه و بررسی این دسته از روایات می توان رخدادهای مرتبط با ظهور را به هفت دسته تقسیم كرد كه در نگاه اول، ترتیب روشنی برای این حوادث دیده نمی شود. اما با اندكی تامل می توان به یك ترتیب منطقی اما احتمالی دست یافت. این اتفاقات عبارتند از: 1ـ حركت انقلابی مردم علیه حاكمان در مصر و دیگر كشورهای عربی 2ـ كشته شدن فرمانروای مصر به دست مردم 3ـ هرج و مرج و نابسامانی در كشور به دلیل فقدان پیشوا 4ـ ورود نیروهای خارجی به مصر 5ـ انقلاب مردی از مصر و ایجاد حركت اسلامی در این كشور 6ـ پیوستن نیروهای خارجی مستقر در مصر به سفیانی 7ـ آمادگی برای استقبال از امام زمان و ورود حضرت به این كشور 1ـ حركت انقلابی مردم علیه حاكمان در مصر و دیگر كشورهای عربی یكی از نشانه های ظهور، حركت عمومی مردم منطقه و یا مردم كشورهای عربی بر ضد حاكمان است. حاكمانی كه استبداد، زورگویی و ظلمشان چنان مردم را بر آشفته كه جز به كشتن آنان راضی نخواهند شد. شیخ مفید هنگام برشمردن نشانه های ظهور در این باره می گوید: خُرُوجُ الْعَبِیدِ عَنْ طَاعَةِ سَادَاتِهِمْ وَ قَتْلُهُمْ مَوَالِیهُم. (الارشاد، ج 2، ص 369)؛ بردگان(مردم و پابرهنگان جامعه) از فرمانبرداری بزرگان خود بیرون رفته و آنان را می كشند. گویا این حادثه بیشتر در كشورهای عربی رخ می دهد و حاكمان این كشورها به خاطر وابستگی به قدرت های دیگر و گرایشات غیر بومی مورد نكوهش مردم قرار می گیرند: وَ خَلْعُ الْعَرَبِ أَعِنَّتَهَا وَ تَمَلُّكُهَا الْبِلَادَ وَ خُرُوجُهَا عَنْ سُلْطَانِ الْعَجَمِ. (همان)؛ و مردم عرب از قید و بند (ذلت) آزاد می گردند و شهرها را تصرف می كنند و از فرمان پادشاه عجم (غیر عرب یا با گرایشاتی غیر بومی) بیرون می آیند. امام زمان بنابر روایتی از امیرمومنان علی(علیه السلام) دایره این جنبش ها و اختلافات به تمامی كشورهای عربی كشیده خواهد شد. از امام علی علیه السلام نقل شده كه در ضمن بیان نشانه هایی از ظهور فرمودند: ... اخْتِلَافٍ فِی كُلِّ أَرْضٍ مِنْ أَرْضِ الْعَرَب. (تفسیر عیاشی، ج 1، ص 64)؛ اختلاف و درگیری در تمامی سرزمین عرب رخ خواهد داد. نكته پر اهمیت این است كه ظاهرا برخی از این انقلاب های مردمی به ثمر می نشیند و رنگ پیروزی را به خود خواهد دید: وَ غَلَبَةُ الْعَبِیدِ عَلَى بِلَادِ السَّادَات‏. (الارشاد، همان)؛ نوكران (مردم عادی) بر شهرهاى بزرگان خود غلبه می كنند. مصر نیز همچنانكه خواهیم گفت از این قاعده در كشورهای عربی مستثنی نخواهد بود و علیه حاكم خود برخواهد آشفت. 2ـ كشته شدن فرمانروای مصر به دست مردم از روایات ظهور برمی آید كه ناآرامی ها و انقلاب مردمی در كشورهای عربی به مصر نیز كشیده خواهد شد. تا به آنجا كه مردم، فرمانروای خود را خواهند كشت: وَ قَتْلُ أَهْلِ مِصْرَ أَمِیرَهُمْ. (الارشاد، همان)؛ "مردم مصر، فرمانروای خود را می كشند. " برخی از منابع اهل تسنن حاكی از آن است كه این حادثه با كشته شدن فرمانروای شام، همزمان خواهد بود: "قبل از وى فرمانرواى شام و حاكم مصر كشته مى شوند. " (ر.ك: عصر ظهور، ص 158) ـ هرج و مرج و نابسامانی در كشور به دلیل فقدان پیشوا یكی از حوادثی كه پیش از ظهور حضرت برای كشور مصر پیش بینی شده است، هرج و مرج و نابسامانی است. از ابوذر نقل شده كه گفت: امنیت از مصر رخت بر مى بندد. راوی می گوید به او گفتم: در آن هنگام كه امنیت از دست مى رود، پیشوایى نیست كه آن را فراهم آورد. گفت: خیر، بلكه نظام آن از هم پاشیده مى شود. (كتاب الفتن، نعیم بن حماد، ص 174) بنابراین ریشه این نابسامانی نداشتن پیشوا و جلوداری است كه بتواند حركت انقلابی مردم را رهبری نماید. این ناامنی و هرج و مرج به آنجا خواهد رسید كه عده ای فرصت طلب از این اوضاع، نهایت سوء استفاده را می كنند و بر قسمتی از این سرزمین سیطره پیدا می نمایند. از امیر مومنان(علیه السلام) درباره نشانه های ظهور نقل شده كه فرمود: و غلبة القبط على أطراف مصر. (المناقب، ج 2، ص 274)؛ قبطیان بر اطراف مصر غلبه می كنند. مصر اما قبطیان چه كسانی هستند؟ در تاریخ می خوانیم كه فرعون و فرعونیان و همچنین جالوت (فرمانروای ستمگری كه نامش در قرآن آمده) از قبطیان بوده اند. بنابراین ممكن است كه مقصود از قبطیان، بازمانده حاكمان فرعونی این سرزمین و یا به طور كلی فرعون صفتان باشد. البته باید در نظر داشت كه قبطیان كنونی مصر مسیحی اند و جمعیتی حدود 15 میلیونی دارند كه ممكن است، مراد حدیث همین گروه از جمعیت مصر باشد. اگر مراد از اطراف مصر در این روایت، مرزهای داخلی مصر باشد، نتیجه این خواهد شد كه كمی قبل از ظهور حضرت، نابسامانی و هرج و مرج، عده ای از فرعون صفتان سودجو و یا مسیحیان ضد اسلام را بر شهرهای حاشیه ای این كشور حاكم خواهد كرد. اما ممكن است مقصود از اطراف مصر، سرزمین های همسایه این كشور نظیر فلسطین، اردن, لیبی یا سودان باشد كه اسیر حاكمانی فرعون صفت می باشند. ادامه دارد ... نویسنده:سیدمصطفی بهشتی منبع: خبرگزاری فارس

یكی از مهم‌ترین اهداف در آرمان‌های انقلاب اسلامی در «ایران» كه حضرت امام خمینی(ره)، همواره بر آن تأكید می‌فرمود، مسئلة جهانی شدن انقلاب و گسترش اسلام بر اقصا نقاط جهان بود.
البتّه در آن دوران برخی از افراد و عناصری كه امروزه داعیه‌دار اصلاح‌طلبی و تنش‌زدایی شده‌اند، به حمدالله مردم آنان را به عنوان سران فتنه شناسایی كرده‌اند، مسئلة صدور انقلاب و جهانی شدن اسلام را با تشكیل و اعزام گروه‌های خاص به برخی كشورها اشتباه گرفته و دست به اقداماتی زدند كه در همان زمان با مخالفت و برخورد حضرت امام(ره) مواجه شد.
امّا درخشندگی خورشید اسلام و تلالؤ انوار انقلاب عظیم اسلامی ایران طیّ 32 سال گذشته به لطف الهی، مسئلة مهم و آرمانی صدور انقلاب و گسترش اسلام را محقّق كرد تا جایی كه اكنون اسلام به عنوان مهم‌ترین و بزرگ‌ترین خطر برابر دنیای مادّی غرب، همة برنامه‌ریزی‌های دشمنان را متوجّه خود ساخته است. به این آمارها كه اخیراً رسانه‌های اروپایی و آمریكایی با وحشت و نگرانی اعلام كرده‌اند، توجّه كنید:
تا سال 1980 م. (ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی) كلّ جمعیّت مسلمان در «انگلیس» 82 هزار نفر بوده است كه اكنون، فقط طیّ 30 سال، با گرایش هر روزة مردم این كشور، جمعیّت مسلمانان این كشور را از مرز 5/2 میلیون نفر گذشته است.
در «فرانسه» كه تا 30 سال گذشته به كمتر از 200 هزار نفر می‌رسید، اكنون 5 تا 6 میلیون نفر مسلمان زندگی می‌كنند. (حدود 30 برابر)
در «آلمان» كه تا ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ایران، حدود 100 هزار نفر مسلمان زندگی می‌كرده‌اند، اكنون جمعیّت مسلمانان به بیش از 5/3 میلیون نفر رسیده است.
در «آمریكا» نیز جمعیّت مسلمانان طیّ 30 سال گذشته با رشد خیره كننده به 7 میلیون نفر رسیده است.
اسلام در «روسیه»، كارشناسان این كشور پیش‌بینی كرده‌اند كه تا 14 سال آینده بیش از 40% مردم روسیه، مسلمان خواهند بود.
بر اساس آمار رسمی در «اروپا» تا 14 سال آینده یك سوم جمعیّت «بلژیك» را مسلمانان تشكیل خواهند داد.
مسئولان فرانسوی هشدار داده‌اند كه با روند كنونی رشد اسلام در این كشور تا اواسط قرن، «فرانسه» به یك جمهوری اسلامی تبدیل خواهد شد.
پیش‌بینی نظریّه‌پردازان اروپایی آن است كه تا سال 2016 م. (4 سال دیگر) یك دولت اسلامی در اروپا تشكیل خواهد شد... افتخار و سرافرازی این نشانه‌های عظیم و پیروزی انقلاب و اسلام برای ملّتی است كه با نثار جان و بذل مال و محبّت بی‌دریغ خود، با تبعیّت از امام و مقتدایشان به اسلام و تشیّع آبرو بخشیدند و ان‌شاءالله در آیندة نزدیك، شاهد شكستن مكاتب مادّی و لیبرالیستی و حاكمیّت اسلام در كلّ جهان، به دست با كفایت حضرت مهدی(عج) خواهند بود.

نخستین بنایی كه با شنیدن نام «چین» در ذهن تداعی می‌شود، دیوار بزرگ آن است. اما تصور اینكه این كشور بیش از 50 میلیون مسلمان و 45 هزار مسجد زیبا دارد، كمی دور از ذهن است.

به گزارش خبرگزاری فارس، هشتاد سال پس از هجرت پیامبر اكرم (ص)، ساخت مسجد‌های پاگودا (سبك معماری مخصوص چین و ژاپن) در چین رواج یافت، آنچنان كه امروز قریب به 45 هزار مسجد این كشور میزبان میلیون‌ها مسلمان چینی و توریست‌های مسلمان و غیرمسلمانی است كه به قصد دیدن این مساجد به این كشور سفر می‌كنند.
معماری متفاوت و بسیار زیبای مساجد چین در اولین نگاه، نفس را در سینه انسان حبس می‌كند، با تمام تفاوتی كه این مسجدها با دیگر مسجدهای موجود در دیگر كشورهای جهان دارد، حسی آشنا بر قلب بازدیدكنندگان چنگ می‌زند و ناخودآگاه چشمانشان را از اشك پر می‌كند.
بیشتر مسجدها در چین غربی ساخته شده‌اند كه اكثرا از الگوی معماری سنتی پیروی كرده‌اند؛ مناره‌های بلند، مقرنس‌های نقاشی شده و گنبدهای زیبا. ولی به نظر می‌رسد كه مناره‌‌‌ چیزی ناآشنا با فرهنگ چین شرقی است، در عوض در مساجد این ناحیه، معماری اسلامی و شرقی با هم تلفیق شده و منظره‌ای جدید و در نوع خود جالب به وجود آورده است.
معماران مسلمان چین در ابتدا در ساخت مساجد از ادیانی كه پیش از اسلام وجود داشته‌اند، همچون آیین بودای تبتی تقلید می‌كردند ولی پس از مدتی مساجدشان را منحصراً با الگو گرفتن از معماری اسلامی ساختند.
«قرینه‌سازی» یكی از اركان بسیار مهم معماری چینی است و در مساجد چین نیز از این سبك پیروی شده‌، همچنین منظره‌هایی از گل و گیاه كه به صورت متصل از پایین به بالا كشیده شده‌اند، چشم بینندگان را از پایین به بالاترین نقطه بنای مسجد می‌كشاند و ناخودآگاه حسی از احترام و بزرگی در شخص به وجود می‌آید.

آیت الله مکارم شیرازی گفت: قمه زنی قطعا حرام است. 
 
به گزارش واحد مرکزی خبر، این مرجع تقلید در آغاز درس خارج فقه خود در مسجد اعظم قم با اشاره به نزدیک بودن ماه محرم با انتقاد شدید از قمه زنی در برخی عزاداری های حسینی افزود: کدام یک از اصول ما بر این روش منطبق است که ما از این ابزار در عزاداری ها استفاده می کنیم، مگر نمی بینید که دشمنان ما چگونه ازاین صحنه ها تصویر برداری می کنند و برای جهانیان به نمایش می گذرند و علیه شیعه به تبلیغ می پردازند.

آیت الله مکارم شیرازی تصریح کردند: عاشورای حسینی برکات فراوانی دارد و تاثیرات آن بسیار است؛ اما دشمن از این مساله سوء استفاده می کند و می خواهد عاشورا و عزاداری امام حسین (ع) را از مسیر اصلی اش منحرف کند.

این مرجع تقلید با تـاکید براینـکه محـرم فـرصت بسیـار مهمـی برای حل معضلات اجتماعی است، افزود: باید بیدار باشیم که این چشمه زلال عاشورای حسینی همچنان جوشان باشد و هیچ آلودگی در آن وارد نشود.

وی با اشاره به تبلیغات مسموم دشمنان در میان جوانان گفت: دشمنان در طول سال تلاش می کنند با انواع تبلیغات و ترفندهای خود جوانان ما را گمراه کنند؛ اما زمانی که محرم فرا می رسد همه این تبلیغات از بین می رود.