همیشه مظلوم؛ نمایی از مظلومیّت زن در جاهلیّت قدیم و جاهلیّت مدرن
در متون مذهبی تمدّن چین، زن را به آب دردآلودی تعبیر کردهاند که نیک بختی و ثروت را میشوید. در ادبیّات آنان، زن نازلتر از مرد معرفی میگردد و هیچگونه حقّی را ندارد، حتّی نسبت به فرزندش و مرد نیز در قبال زنش تعهّد و مسئولیتی نداشته و هر زمان میتواند، از او سلب حیثیت کرده و او را بفروشد.جاهلیّت، ظهور گونهای از حیات بشری است که با پس رفتن عقل و عدم حاکمیّت آن بر قلمرو وجود، حضور و سلطه مییابد. همانگونه که ظلمت، با حذف نور از میدان هستی، جلوهای کاذب مینماید و حکایت از غیبت روشنایی دارد. قرآن کریم، زمان قبل از اسلام و ایّامی را که بشر، از منبع وحی دور بوده و با جهل خود، ره پیموده است، به نام «جاهلیّت اولی» مینامد. که به رغم تصوّرات برخی، این وضع اسفبار، خاصِّ اعراب ما قبل اسلام نبوده و همة اقوام بشر، در منجلاب بی خدایی و دوری از حق، دست و پا میزدند. تبعات و عوارض چنین رویدادی، در همة عرصههای حیات و همة عناصر اجتماع، خود را مینماید؛ لیکن در این میان، اقشاری چون زنان، که در هر جریانی(مثبت یا منفی) تأثیر پذیرترند و شاخص مظاهر فرهنگ هر زمان میباشند، معرّفِ ایّام بربریّت نیز هستند. نظرات اقوام و ادیان آن زمان در خصوص جایگاه زن، جلوههای بارزی از آن دوران را معرفی مینماید. قرآن کریم نیز برای یادآوری رفتارهای جاهلانة آن زمان، به این واقعیّت اشاره میکند: «وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالأُنثَی ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِیمٌ یَتَوَارَی مِنَ الْقَوْمِ مِن سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَیُمْسِكُهُ عَلَی هُونٍ أَمْ یَدُسُّهُ فِی التُّرَابِ أَلاَ سَاء مَا یَحْكُمُونَ؛1 و هر گاه یكی از آنان را به دختر مژده آورند، چهرهاش سیاه میگردد؛ در حالی كه خشم [و اندوه] خود را فرو میخورد، از بدی آنچه بدو بشارت داده شده از قبیلة [خود] روی میپوشاند، آیا او را با خواری نگاه دارد یا در خاك پنهانش كند؛ وه چه بد داوری میكنند.» نمونههایی چون جریان قیس بن عاصم که نزد پیامبر(ص) اعتراف مینماید که سیزده فرزند دخترش را زنده به گور نموده، در تاریخ شرمگین جاهلیّت ثبت است. ولی چنانچه اشاره شد این همة جهالت و بربریّت منحصر به اقوام آن زمان نبوده است. خانم پروفسور آندرا (ANDRA) در کتاب «وضع زنان در مهابراتا» مینویسد: هیچ مخلوقی گناهکارتر از زن نیست، آتش افروز است، لبة تیز تیغ است. در حقیقت، زن همة این چیزها را دارد. مردان نباید آنها را دوست داشته باشند وحتّی طبق دستور «کتاب مانو»، در این آیین، زن نباید هیچ وقت در جستوجوی استقلال باشد و هیچ وقت نباید کاری را به دلخواه خودش انجام دهد و به تصریح در جملههای 140 و 147 مانو تأکید شده که هیچ وقت زن، استقلال ندارد وحتّی بعد از مرگ اربابش، باید تابع پسران ارباب باشد. در متون مذهبی تمدّن چین، زن را به آب دردآلودی تعبیر کردهاند که نیک بختی و ثروت را میشوید. در ادبیّات آنان، زن نازلتر از مرد معرفی میگردد و هیچگونه حقّی را ندارد، حتّی نسبت به فرزندش و مرد نیز در قبال زنش تعهّد و مسئولیتی نداشته و هر زمان میتواند، از او سلب حیثیت کرده و او را بفروشد. در آیین بودا نیز، مطابق دستور و تعلیم خاصّی میگویند: |
در متون مذهبی تمدّن چین، زن را به آب دردآلودی تعبیر کردهاند که نیک بختی و ثروت را میشوید. در ادبیّات آنان، زن نازلتر از مرد معرفی میگردد و هیچگونه حقّی را ندارد، حتّی نسبت به فرزندش و مرد نیز در قبال زنش تعهّد و مسئولیتی نداشته و هر زمان میتواند، از او سلب حیثیت کرده و او را بفروشد.

مدیر : 