مذهبی فرهنگی

 در دین اسلام، برخی از ایام سال برای انجام عباداتی خاص سفارش شده‌اند، از جمله شب و روز نیمه ماه رجب كه عبادت آن، غفران الهی را در پی دارد.

پیامبر مكرم اسلام (ص) درباره عظمت شب پانزدهم ماه رجب فرمود: «هرگاه شب نیمه رجب فرار رسد، خداوند سبحان به خزانه‌داران و كاتبان اعمال بندگان دستوری می‌دهد و به آنان می‌فرماید: در دفتر اعمال بندگان من نگاه كنید، هر گناه و بدی در آن دیدید، در این شب آنها را محو كرده و تبدیل به حسنات كنید.»

* اعمال روز نیمه رجب

پانزدهم ماه رجب روز مباركی است و اعمال عبادی كه برخی از آنها عبارتند از: غسل، زیارت امام حسین (ع)، ده ركعت نماز سلمان فارسی. در این نماز شخص نمازگزار در هر ركعت، پس از حمد، سه بار سوره توحید و سه بار سوره كافرون را قرائت كند و پس از هر سلام نماز، دست‌های خود را بلند كند و بگوید: لا اله الا الله وحده لا شریك له، له الملك وله الحمد، یحیی ویمیت وهو حی لا یموت بیده الخیر وهو علی كل شی قدیر، الها احدا، فردا، صمدا، لم یتخذ صاحبه ولا ولدا.
همچنین اقامه نماز چهار ركعتی كه نمازگزار پس از سلام نماز، دست‌ها را پهن كند و بگوید: اللهم یا مذل كل جبار و یا معز المومنین انت كهفی از دیگر اعمال این روز است.

* شرح اعمال مستحبی امّ‌داود

عمل «ام داود» نیز از مهم‌ترین اعمال این روز شریف است.
هر كسی كه می‌خواهد عمل «ام داود» را انجام دهد، باید روزهای 13، 14 و 15 ماه رجب را روزه بگیرد و در روز پانزدهم در نزدیكی ظهر، غسل كند و به هنگام ظهر، نماز ظهر و عصر را در جایی خلوت به جای آورد كه كسی و یا چیزی وی را به خود مشغول نسازد.
پس از خواندن نماز به سوی قبله بنشیند و سوره حمد را صد بار، سوره توحید (قل هو الله احد) را صد بار، آیة‌الكرسی را ده بار بخواند و سپس سوره‌های ذیل را یكبار به طور كامل بخواند: سوره انعام، سوره بنی اسرائیل، سوره كهف، سوره لقمان، سوره یس، سوره صافات، سوره فصلت، سوره شوری، سوره دخان، سوره فتح، سوره واقعه، سوره ملك، سوره قلم، سوره انشقاق و ما بعدش تا آخر قرآن كریم را بخواند و چون از خواندن آیات قرآن، فراغت حاصل كرد، در حالیكه به سمت قبله است، این دعا را بخواند: صدق الله العظیم، الذّی لا اله الا هو الحیّ القیّوم»
پس از دعا نیز بر زمین سجده كند و دو طرف صورت خود را بر خاك گذارد و بگوید: «اللّهم لك سجدت وبك آمنت، فارحم ذُلّی وفاقتی واجتهادی وتضرّعی و َسكنتی وفقری الیك یا ربّ».
عمل «ام داود» را امام صادق (ع) به «ام خالد بربریه» مادر رضاعی خود و مادر داود بن حسن مثنی بن امام حسن مجتبی (ع) آموخت و آن زن صالحه این عمل را در نیمه رجب انجام داد و از خداوند متعال مسألت كرد كه فرزندش داود بن حسن مثنی را از حبس و شكنجه منصور دوانقی (دومین خلیفه عباسی) رهایی بخشد. پس از مدت كوتاهی فرزندش از حبس منصور در عراق رهایی یافت و در نزد مادرش در مدینه حاضر گشت.

ارسال به

حجت الاسلام پناهیان گفت: از حالا تا وقت ظهور حضرت حجت، از سقوط هیچ کس تعجب نکنید، در جست و جوی دلیل آن هم نباشید، بیشتر نگران خودتان باشید. دلیل سقوط در آخرالزمان، دین است. کسانی که بصیرت اولویت خوبی ها را ندارند، بیشتر در معرض عاقبت به شری هستند. بدانید عاقبت به شری افراد تصادفی نیست و قواعد پیچیده ای دارد.

 
به گزارش برنا، حجت الاسلام علیرضا پناهیان در مراسم اعتکاف مسجد دانشگاه تهران، گفت: اگر پیش از ترسیدن از سوء عاقبت، دنبال راه حل ها بروید، به مشکل بر می خورید. چون راه حل ها نباید نگرانی از سوء عاقبت را از بین ببرد.

وی ادامه داد: ما موجوداتی هستیم که دوست نداریم نگران باشیم و این تمایل گاهی ما را بدخت می کند. اگر چه از نگرانی ها خوشمان نمی آید، نباید نگرانی های واقعی را دفن کنیم. این خیانت است؛ بلکه باید دنبال رفع آنها باشیم.

وی تصریح کرد: آرامش نباید از نوع آرامش چهارپایان باشد؛ آرامش شایسته انسان، آرامشی است که از رسیدن به هدف، حاصل می شود. البته این آرامش در دنیا بر مومن حرام است و فقط به یک آرامش می توان دلخوش بود و آن خوشحالی از "در مسیر بودن" است.

پناهیان به بیماری عُجب اشاره کرد و گفت: هر قدر آرامش عمل درست، بیش از حد باشد، معلوم می شود که دچار بیماری عجب شدیم. باید معلوم شود کدام آرامش برای ما مطلوب است. اگر از رسیدن به یک مطلوب بیش از حد خوشحال هستیم، نورانیت حاصل از آن عمل از بین می رود. فقط باید از در مسیر بودن خوشحال باشیم. چون عجب چیزی است که به سادگی گرفتار آن می شویم.

این استاد دانشگاه گفت: انسان شایسته این دو آرامش است، یکی آرامش به مقصد رسیدن که البته مومن باید آن را بر خود حرام کند و دومی آرامش در مسیر بودن است. اما نوع دیگر آرامش که خوب است، آرامش از خوبی خداست. یعنی من از خود نگرانم، ولی از خدا و محبت او اطمینان دارم.

پناهیان با تاکید بر اینکه انسان در دنیا به دلیل اطلاعات هیچ وقت آرام نخواهد بود، گفت: چه بهتر که ناآرامی انسان از جنس معنوی باشد؛ این آرامش وقتی از انسان سلب می شود، مایه تکامل اوست. اساسا بندگان خوب خدا پرپر زدن برای خدا را دوست دارند. این ناآرامی را دوست دارد. عبد دوست دارد برای مولایش هلاک شود. عبد از امر لذت می برد. عبد از تهدید خدا لذت می برد. آنها که عبد نیستند برای خدا هم گردن کشی می کنند. بعضی ها عمری نماز می خوانند ولی عبد نمی شوند چون نمی دانند این رابطه باید چگونه باشد. نمی فهمد که عبد در برابر مولا بی اختیار است.

ارسال به

آنچه در پی می‌آید خاطراتی است از همراهی رهبر انقلاب و شهید بهشتی از زبان آیت‌الله محمدعلی موحدی كرمانی*، كه پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب، آن را در آستانه سالروز شهادت شهید بهشتی منتشر می‌كند:

شهید بهشتی ما را راه نداد!
ما معمولاً تابستان‌ها به مشهد می‌رفتیم. تابستان سال 1355 بود یا 1356. در مشهد به مرحوم ربّانی املشی برخوردم كه از دوستان قدیمی و صمیمی‌ام بود. پرسید: «كی آمدید؟» جواب دادم: «همین تازگی‌ها آمده‌ام.» گفت: «پس به دیدنت می‌آییم.» گفتم تشریف بیاورید. نشانی منزل را گرفت و گفت: «با آقای خامنه‌ای می‌آییم.» آن موقع آیت‌الله خامنه‌ای در مشهد بودند. با هم قرار گذاشتیم. پیش از ظهر بود كه آقایان تشریف آوردند. یك ساعتی با هم نشستیم. در بین صحبت‌ها این مسئله مطرح شد كه چه خوب است تشكلی به‌وجود آوریم. این فكر در جمع‌مان مورد پسند واقع شد. جمع اصل قضیه را پذیرفت.

تشكل نیاز به جذب افرادی دارد كه در واقع این افراد مؤسس آن می‌شوند. صحبت شد كه آیت‌الله دكتر بهشتی هم مشهد هستند و بهتر است با ایشان هم صحبت كنیم تا اگر اصل قضیه را پذیرفتند، ایشان هم به جمع ما بیاید. همان موقع راه افتادیم. دوستان منزل آقای بهشتی را بلد بودند. آقای خامنه‌ای فولكسی داشتند، سوار شدیم و ایشان رانندگی می‌كردند. یادم هست كه فولكس ایشان سر و صدا و تق و توق زیادی می‌كرد. مرحوم ربّانی املشی به شوخی گفت: «ما خجالت می‌كشیم سوار این ماشین شویم. هر كس صدای این ماشین را بشنود، می‌گوید این‌ها كی هستند؟!» همگی خندیدیم.

ارسال به

شبکه ایران: شهید بهشتی در مدت حیاتش پس از پیروزی انقلاب، بسیار می شد که مورد هجوم تبلیغاتی و آماج تهمت و تخریب قرار می گرفت.

این هجمهبه حدی بود که حتی عده ای از علاقمندان ایشان هم گمان می کردند امام نسبت به ایشان نظر منفی دارد.

 ولی پس از شهادت شهید بهشتی، با سخنان تجلیلی امام در باره ایشان و با انتشار برخی خاطرات نزدیکان، کذب بودن این ادعاها و البته مظلومیت مشخص شد.

در این راستا همسرمرحومه شهید بهشتی خاطره ای نقل نموده که زمان وقوعش حدوداً ده روز قبل از شهادت شهید بهشتی است و به خوبی جایگاه ایشان را نزد امام روشن می کند:

«قبل از شهادت دکتر بهشتی، امام خوابی دیده بودند و به ایشان بروز چنین حادثه ای اعلام شده بود. نیمه شعبان که می خواستیم برای دیدن مادر آقا [منظور شهید بهشتی است] به اصفهان برویم، آن روز آقا به دیدن امام رفتند.

در بازگشت از ملاقات با امام بسیار ناراحت بود. علت ناراحتی شان را پرسیدم، گفت امام توصیه کرده که به این مسافرت نروم و از خود بیشتر محافظت بکنم. بعد ادامه دادند امام خوابی برای من دیده است. من هرچه از او پرسیدم خواب امام چه بوده است جوابی به من ندادند. نمی دانم چرا؟ شاید مصلحت چنین بود.

تا اینکه روز ختم آقا که خانم امام به منزل من آمدند از ایشان در مورد خواب امام س‍ؤال کردم. گفتند امام خواب دیده بودند عبایشان سوخته است به همین دلیل به آقای بهشتی توصیه کرده بودند مواظب خود باشند و گفته بودند شما عبای من هستید که در خواب سوخته بود.»
(سیره شهید دکتر بهشتی، نشر شاهد، صفحه 422)

ارسال به

میثم تولایی: غروب است، گرمای هوا اعماق زمین را هم بی نصیب نگذاشته، از ترك‌های خشكیده‌ی زمین كه مثل رگ‌های انسان به هم متصل هستند آتش زبانه می‌كشد و جرعه‌ای آب طلب می‌كند، آب طلب زمین هم هست.

اذان می‌گویند، مغرب‌های كوفه رنگ و بوی مدینه را ندارد، دل، تنگ انصار است، مجاهدین است، چه روزگاری بود، گرد پیامبر می‌نشستند، جنگ‌ها هم خاطره انگیز بود، همه احساس تكیه‌گاه داشتند، رسول خدا زنده بود.

هنوز لباسش نم دارد، می‌پوشد، پا را در كفش‌هایی می‌كند كه نشانی از یك حاكم ندارد، عمار صف اول نشسته، منتظر است، خاطرات را در ذهنش مرور می‌كند، بغض گلویش را چنگ می‌اندازد، خشك می‌كند، حلقه‌های اشك چشمانش را براق می‌كند، روزگار نامردی است، این را كسی نمی‌شنود، آرام می‌گوید.

می‌گوید خدا را شكر كه علی و فاطمه هستند وگرنه چه می كردیم با این دلتنگی؟

آرام كوچه‌ها را پشت سر می‌گذارد، كودكان برای بازی آمده‌اند، سلام می‌كند، پاسخ می‌دهند، همیشه او در این بازی اول است. با دستانش نوازش می‌دهد آن‌ها را، دست‌هایش خیبر را به یادم می‌آورد، عرب وحشت داشت از بند، بند انگشتان دستانش، كاش می‌شد بوسید زبری این دست‌ها را، بو كرد، خدا را دید.

عمار نمی‌داند با خدا دردِ دل می‌گوید یا با خود، یاد ایام استقبال از رسول خدا در مدینه می‌افتد، نان برای خوردن نداشتند اما ذهنش صفای آن روزها را به یاد می‌آورد و دلش سادگی مردمان آن زمان را می‌طلبد.

كوفه انسان را تشنه مردانگی می‌كند، علی این تشنگی را به راحتی احساس می‌كند.

نزدیك مسجد رسیده، پا در مسجد می گذارد، همه بلند می شوند، كسی برای خاندان رسول خدا صلوات ختم نمی‌كند، عمار چشم در چشم دوستش، هم رزمش، رفیقش می‌اندازد، علی بغض را از او می‌خرد، عمار ساكت است، محراب آماده پابوسی اوست، به نماز می‌ایستد، تكبیره الاحرام می‌گویند.

آرزوی خواندن یك دو ركعتی پشت حضرت بر دلمان مانده است.

نماز تمام می‌شود. پله، پله‌ی منبر بر پاهایش بوسه می‌گذارند، بالا می‌رود تا ملاقات خدا، بغض عمار امانش را بریده است، عنان از كف می‌دهد، در دل می‌گویم خیلی بی‌انصافی عمار، حضرت چه كند، ده‌ها چشم در چشمانش خیره هستند، علی دلش جایی برای غم‌های تو ندارد، آرام باش...

بسم ا... را می‌گوید و ادامه می‌دهد: در شرایطی قرار دارم كه اگر سخن بگویم می‌گویند بر حكومت حریص است و اگر خاموش باشم، می‌گویند از مرگ ترسید! هرگز! من و ترس از مرگ؟!

راست می‌گوید، پس از آن همه جنگ، علی(ع) و ترس؟ علی با چشمانش عمار را جستجو می‌كند، می‌خواهد بگوید این عمار؟

مدت‌هاست كه می‌خواهم پای منبر علی(ع) بیایم، بگویم به شیعه بودنتان قبول می‌كنید ما را؟

ادامه می‌دهد: این كه سكوت برگزیدم، از علوم و حوادث پنهانی آگاهی دارم كه اگر باز گویم مضطرب می‌گردید، چون لرزیدن ریسمان در چاه‌های عمیق!

با خود می‌گویم چه تصویر نگاری‌هایی می‌كند، ای كاش دل گفته‌هایش به چاه را دلنوشته می‌كرد.

می‌‌گویم: شب‌ها می‌روم پای منبر علی(ع)، باور نمی‌كند، می‌خندد، قسم می‌خورم، اما باور نمی‌كند، می‌گویم هر شب با چشمانم پاهای پینه بسته حضرت را می‌بینم، دستان مردانه ایشان را می‌بینم و خطبه‌هایشان را گوش می‌دهم، می‌پرسد چه گونه؟ به او می‌گویم هر شب نهج البلاغه را باز می‌كنم، خطبه‌ها را می‌خوانم، انگار خبرنگاری به فكر امروز ما بوده!

ارسال به

در فصل نقل و انتقالات فوتبال ایران قرار داریم و به قول معروف این روزها شب عید بازیکنان رنگارنگ فوتبال است که خوب از حرص و ولع مدیران برای جذب ستاره ها سواستفاده می کنند.
به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، یک روزنامه ورشی به این بهانه بررسی کوتاهی از پول‌های کلان ردوبدل شده در این روزها انجام داده است که بسیار تاسف برانگیز است.
مجموع سراگشتی مبالغ دریافتی ۱۰ بازیکن لیگ برتر فوتبال ایران حدودا ۶ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان است که بررسی های ابتدایی خبرنگار خبرنامه دانشجویان ایران نشان می دهد این پول حدودا ۱۳ تا ۱۵ برابر بودجه فرهنگی بزرگترین دانشگاه های کشور است!
یعنی آنکه قرارداد آقای علی کریمی حدودا ۳ برابر بودجه فرهنگی یک دانشگاه مهم کشور مثل دانشگاه امیرکبیر تهران است.
این دانشگاه ۳۰ هزار دانشجو دارد که اگر آقای کریمی اجازه بدهد باید اذعان کرد که سود رسیدن به این ۳۰ هزار نفر قطعا بیشتر از ریختن پول بی زبان پای این فوتبالیست است.
مثلا اگر فرض کنیم مهدی رحمتی در طول سال ۴۰ بازی انجام می دهد ایشان برای هر بازی ۴۰ میلیون تومان پول دریافت می کند!
خبر ورزشی این طور شروع کرده است: باور این موضوع سخت است که ستاره‌هایی چون محمدرضا خلعتبری، غلامرضا رضایی، جانواریو، سید مهدی رحمتی، سید جلال حسینی، حسین کاظمی، سیاوش اکبرپور و… بپذیرند با دریافت ۳۵۰ میلیون و حداکثر ۴۰۰ میلیون تومان فصل آتی برای تیم های خود بازی کنند.
این روزنامه با اشاره به قانون منع استفاده از دروازبان خارجی نوشته است: این قانون موجب افزایش کاذب قیمت برخی دروازبان ها به نزدیکی یک میلیارد تومان هم شده است.
در ادامه این مطلب از قول یک مدیر لیگ برتری نوشته شده است: این روزها به هر بازیکنی می رسیم می گوید من بازیکن تراز اول هستم و باید به من ۳۵۰ میلیون تومان بدهید.
این مطلب می افزاید: به ظاهر قرارداد باشگاه ها با ستاره ها ۳۵۰ میلیون تومان به ثبت رسیده است اما علاوه بر این مبلغ مبالغ دیگری در قالب کارانه، پاداش، رضایتنامه و… به ستاره ها پرداخت خواهد شد!
این روزنامه ورزشی قرارداد برخی بازیکن ها را با استفاده از برخی منابع منتشر کرده است:

محمدرضا خلعتبری: ۶۵۰میلیون
غلامرضا رضایی: ۵۵۰ میلیون
جان‌واریو: ۵۲۰ میلیون
سید مهدی رحمتی: ۸۰۰ میلیون
سید جلال حسینی: ۵۵۰میلیون
حسین کاظمی: ۵۵۰ میلیون
سیاوش اکبرپور: ۶۰۰میلیون
میلاد زنیدپور: ۶۰۰ میلیون
مهدی مهدوی کیا: ۷۵۰ میلیون
علی کریمی:۹۰۰ میلیون

ارسال به

حجت الاسلام سیدمحمدعلی قاضی دزفولی در خطبه های نمازجمعه این شهرافزود: استکبارجهانی در کنار مسایل فساد اخلاق برای عقب نگه داشتن ملت ایران حربه اعتیاد را همواره مدنظر داشته است.
وی گفت: استکبارجهانی با استفاده از این دو حربه می خواهد ملت ما را از پیشرفت بازدارد، لذا بر مسوولین و ملت است که با مبارزه با این ترفندها، فتنه و دسیسه استکبار جهانی را خنثی کنند.
امام جمعه دزفول با اشاره به هفتم تیرماه سالروز شهادت دکتر بهشتی و یاران با وفایش و روزقوه قضاییه، ازشهید بهشتی به عنوان شخصیتی بزرگ، برجسته و بی بدیل نام برد.
حجت الاسلام قاضی دزفولی همچنین با قدردانی ازعملکرد قوه قضاییه گفت: انصافا قوه قضایی در سه دهه از پیروزی انقلاب اسلامی کارنامه بسیار درخشانی داشته است.
امام جمعه دزفول خاطرنشان کرد: یکی ازعملکردهای خوب قوه قضاییه محاکمه اغتشاشگران بعد از انتخابات ریاست جمهوری بود که براساس قانون و قانونمدارانه انجام شد.
وی با تاکید برضرورت برخورد با مفاسد اخلاقی و اقتصادی گفت: دستگاه قضایی باید مبارزه با رانت خواران، مفاسد اقتصادی و اخلاقی را از اولویتهای کاری خود قرار دهد.
منبع:ایرنا

ارسال به