مذهبی فرهنگی

هنگامى كه كار پیكار سخت مى‏شد و بالا مى‏گرفت، و تنور جنگ و ترس سرخ و تافته مى‏گشت ما خود را توسط رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم نگهدارى مى‏كردیم.در آن هنگام هیچیك از ما به دشمن نزدیكتر از آن حضرت نبود.سید رضى فرماید: معناى این سخن این است كه چون ترس از دشمن بسیار مى‏گشت و گزیدن جنگ بانتهاى سختى مى‏رسید مسلمانان بجانبى كه رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم كارزار مى‏نمود مى‏گریختند، و خداى تعالى هم به بركت آن حضرت فتح و نصرت را بر آنها فرود آورده، و از آنچه مى‏ترسیدند، بوسیله حضرتش مى‏آسودند.و فرمایش آن حضرت: «اذا احمر الباس» هنگامى كه ترس سرخ مى‏شد، كنایه است از شدّت كار پیكار، و در آن چند قول گفته شده است كه بهترین آنها آنست كه گرمى كار جنگ را بآتشى كه گرمى و سرخى را برنگ و عملش گرد آورد مانند كرده است،قول رسول اكرم صلى الله علیه و آله و سلم مؤید این معنى است كه وقتى در روز جنگ «حنین» در پیكار با طایفه «هوازن» شمشیر زدن جنگجویان را دید فرمود: «الان حمى الوطیس» اكنون آتشدان گرم تافت.و وطیس جاى آتش افروختن است، و رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم افروختن آتش پیكار را با آتش افروخته كه به منتها درجه شدّت سوزندگى و افروختگى رسیده باشد تشبیه فرموده‏انداین فصل در بیان بعضى از سخنان امام علیه السلام كه نیازمند تفسیر بود پایان یافت، و ما بروش اول خویش در این باب باز مى‏گردیم

نهج البلاغه