تبلیغات 
«گشایش» در «انتظار» است
 ابو بصیر میگوید: به امام صادق(ع) عرض كردم: فدایت شوم این گشایش كی فرا میرسد؟ آن حضرت فرمودند: «ای ابا بصیر! آیا تو از آن گروه هستی كه به دنبال دنیایند؟ هر كس این امر را بشناسد، به سبب انتظارش برای او گشایش حاصل میشود».قطعاً تا كنون دربارة فضیلت انتظار فرج مطالب بسیاری شنیده و خواندهاید. امّا نكتهای كه شاید شنیدن آن برای شما تازگی داشته باشد این است كه از دیدگاه اهل بیت عصمت و طهارت(ع) «انتظار فرج» یا «چشم به راه گشایش بودن» به خودی خود، در عصر غیبت برای منتظران مایة گشایش، نجات و رستگاری است و از اینرو شیعیان به جای گله و شكایت از طولانی شدن غیبت و سختیها و رنجهای این دوران باید تلاش كنند كه منتظران خوبی باشند تا همین انتظارشان، «فرج» را در عصر غیبت برای آنها به ارمغان آورد. برای روشنتر شدن این موضوع، چند روایت را با هم مرور میكنیم. ابو بصیر میگوید: به امام صادق(ع) عرض كردم: فدایت شوم این گشایش كی فرا میرسد؟ آن حضرت فرمودند: «ای ابا بصیر! آیا تو از آن گروه هستی كه به دنبال دنیایند؟ هر كس این امر را بشناسد، به سبب انتظارش برای او گشایش حاصل میشود».1 امام رضا(ع) نیز در پاسخ حسن بن جهم، كه از ایشان در مورد فرا رسیدن گشایش میپرسد، میفرمایند: «آیا تو نمیدانی كه چشم به راه گشایش بودن، خود [جزئی] از گشایش است؟» او در پاسخ میگوید: «نمیدانم، مگر اینكه شما به من بیاموزید». آن حضرت با دیگر میفرمایند: «آری، انتظار گشایش، [جزئی] از گشایش است».2 بر اساس همین نگرش است كه در روایتهای متعدّدی تأكید شده كه برای منتظران واقعی تفاوتی ندارد كه ظهور را درك كنند یا نكنند؛ چون آنها در عصر غیبت نیز در خدمت امام زمان خویش هستند؛ چنانكه در روایتی از امام صادق(ع) میخوانیم: «هر كس بمیرد در حالی كه منتظر این امر باشد، همانند كسی است كه با حضرت قائم(ع) و در خیمهاش بوده باشد...»3 در اینباره روایت دیگری از امام رضا(ع) نقل شده است. حضرت میفرمایند: «چقدر زیباست صبر و انتظار فرج، مگر سخن خدای تعالی را نشنیدهاید كه میفرماید: «و ارتقبوا إنّی معكم رقیب»4و «فانتظروا انّی معكم من المنتظرین؛5 و انتظار برید كه من [هم] با شما منتظرم». پس صبر پیشه كنید، فرج و گشایش پس از ناامیدی خواهد آمد و گذشتگان شما صبوتر از شما بودند».6 از دیگر اسرار گشایش در امور، در زمان غیبت امام معصوم(ع) «وقف نمودن خود برای ایشان» است. این مطلب به زیبایی هر چه تمامتر، در فرمایش امام باقر(ع) به عبدالحمید واسطی مورد تأكید قرار گرفته است؛ وقتی او از سختی دوران انتظار سخن گفت، به او فرمودند: «ای عبدالحمید، آیا گمان میكنی كسی كه خودش را وقف خدای عزّوجلّ كند، خداوند فرجی برای او قرار نمیدهد؟! آری؛ به خدا قسم قطعاً و یقیناً خداوند برای او فرج و گشایشی قرار میدهد. خدا رحمت كند بندهای را كه خود را وقف ما گرداند. خدا رحمت كند بندهای را كه امر ما را زنده بدارد».7 در ادامة همین روایت، عبدالحمید واسطی از امام باقر(ع) میپرسد: اگر من قبل از آنكه ظهور حضرت قائم(ع) را درك كنم، از دنیا بروم چه خواهد شد؟ حضرت در پاسخ به او بشارتی را برای منتظران واقعی امام عصر(ع) به طور كلّی نوید میدهند: «هر كس از شما بگوید كه اگر قائم آل محمّد(ص) را درك میكردم، ایشان را یاری مینمودم، چنین كسی همچون كسی است كه با شمشیر خود در پیش روی ایشان بجنگد، بلكه (بالاتر)، به منزلة كسی است كه همراه ایشان شهید شود». ماهنامه موعود شماره 104 پینوشتها: 1.كلینی، الكافی، ج1، ص371، ح3. 2. شیخ طوسی، كتاب الغیبـة، ص276. 3. بحارالانوار، ج52، ص126، ح18. 4. سورة هود (11)، آیة 93. 5. سورة اعراف (7)، آیة 71. 6. بحارالانوار، ج 52، ص129. 7. صدوق، كمالالدّین و تمام النعمة، باب 55، ح2 |
مدیر : 