مذهبی فرهنگی

نه تنها در شرایط فعلی كه احتمال حوادث غیر مترقبه و پیش‌بینی نشده یا همان بلایای طبیعی مطرح است، بلكه در هر شرایطی انسان باید حالت تضرّع و التجا به خداوند و ائمه(ع) و به‌ ویژه امام زمان(عج) را داشته باشد. بله، به طور كلّی زلزله خواهد آمد، امّا چه ‌وقت؟ كجا؟ و چه ‌جور؟ (با چه درجه و چه ریشتری؟) این مسئله قابل پیش‌گویی قطعی نیست.       گفت‌وگو با حجّت الاسلام و المسلمین حسینی زابلی با توجّه به نگرانی‌هایی كه برخی از علما دربارة احتمال وقوع بلایای طبیعی مطرح كرده‌اند و پرسش‌هایی كه مردم در این باره دارند، گذشته از اینكه آیا این احتمال به وقوع خواهد پیوست یا خیر، بر اساس آموزه‌های دینی و شیعی، چه توصیه‌هایی در این شرایط برای مؤمنان می‌فرمایید؟ نه تنها در شرایط فعلی كه احتمال حوادث غیر مترقبه و پیش‌بینی نشده یا همان بلایای طبیعی مطرح است، بلكه در هر شرایطی انسان باید حالت تضرّع و التجا به خداوند و ائمه(ع) و به‌ ویژه امام زمان(عج) را داشته باشد. بله، به طور كلّی زلزله خواهد آمد، امّا چه ‌وقت؟ كجا؟ و چه ‌جور؟ (با چه درجه و چه ریشتری؟) این مسئله قابل پیش‌گویی قطعی نیست. این عالم، مالك، صاحب و ولیّ‌ای دارد كه «ربّانی آیات» اوست. بنابراین نباید نگران و مضطرب باشیم كه حوادثی در پیش است؛ حوادث همیشه در پیش است. امّا اینكه چه كنیم كه از این حوادث به دور باشیم؛ طبعاً توسّلات و ادعیه مؤثّر است. در روایات ما آمده است: «الدّعاء یردّ القضاء ولو اُبرم إبراما1؛ دعا سرنوشت را تغییر می‌دهد، هر چند محكم شده باشد»، «الدّعاء مخّ العبادة؛ دعا،2 مغز عبادت است»،3 «الدّعاء تُرس المؤمن؛4 دعا سپر مؤمن است» خداوند در آیات قرآن می‌فرماید: «ما یعبأ بكم ربّی لولا دعاؤكم؛5 اگر دعای شما نباشد،  پروردگار هم هیچ اعتنایی به شما نمی‌كند.» دعا بسیار خوب و نسبت به آن تأكید شده است. امّا اینكه فكر كنیم كار ما فقط دعاست و گوشة خانه بنشینیم هم درست نیست.

اگر ما چنین احتمالی را می‌دهیم باید سعی كنیم كه به گونه‌ای بنا بسازیم كه دور از حوادث و تلفات قرار بگیریم. سعی كنیم كنار گسل یا روی گسل نباشد و اگر هست، بناها را محكم بسازیم. یكی از مواردی كه مصداق این فرمودة امیرالمؤمنین(ع) است: «كن لدنیاك كأنّك تعیش أبدأً6 و ... برای دنیای خودت چنان عمل كن كه گویی برای همیشه زنده خواهی ماند و برای آخرتت چنان عمل كن كه گویی فردا خواهی مرد.» همین محكم كاری در ساخت و ساز است، امّا در مجموع، دعا لازم است و فراموش نكنیم كه دعا نیز یكی از «مقدّرات» است؛ یعنی اگر شب جمعه‌ای آمد و انسان دعایی كرد، عرفه‌ای بود و دعایی كرد، شب قدری توفیق یافت و دعا كرد خداوند به او عطای ویژه می‌فرماید، در غیر این صورت، میزان بهره‌مندی او همان بهره‌مندی عموم انسان‌هاست. بیان عوامانه‌اش چنین است كه مثلاً، پذیرایی عمومی از میهمان همین چای و شیرینی و میوه است، امّا میزبان می‌گوید، اگر ناهار هم طلب كرد، به او بدهید. حال در سفرة زمینی نیز، چه دشمن، چه دوست از نعمت‌های عمومی خداوند بهره‌مند می‌شود، امّا خداوند اراده فرموده است كه، اگر كسی نیمه شبی دستی برآورد و دعایی كرد به او عطا می‌نماید. بنابراین خود دعا هم یكی از مقدّرات است.

• یعنی اگر فرد نخواهد، به او عطا نمی‌شود؟ مثلاً در موضوع گفت‌وگوی ما، اگر از خداوند طلب امان و پناه از بلا نكند، بهره‌ای نمی‌گیرد؟
  
  

• بعضی این طور می‌گویند كه دعا در این موارد چه ضرورتی دارد؟ اگر مقدّر باشد، می‌میریم و اگر نباشد، زنده می‌مانیم؟ شما چه می‌فرمایید؟

• توسّلات به وجود مقدّس امام زمان(عج) چه جایگاهی دارد؟

• معمولاً می‌پرسند چطور در مملكت كفر و در میان كفّار بلا نمی‌آید و خدا آنها را عذاب نمی‌كند، امّا در مملكت دینی و در میان مسلمانان خدا عقوبت می‌كند؟

• از اینكه در این گفت‌وگو شركت كردید سپاس گزاریم.

ارسال به