تبلیغات 
عوامل پیروزی حضرت مهدی(ع)
علی اكبر حسنی
در ضمن بررسی ویژگیهای حكومت جهانی حضرت مهدی(عج)، این سؤال مطرح است كه با وجود جهانخوارانِ تا دندان مسلّح و ارتشهای عظیم و منظّم و پیچیده و سلاحهای فوق مدرن الكترونیكی و تكنیك برتر ابرقدرتها و سلاحهای هستهای و طرحهای جنگ ستارگان و ... پیروزی جهانی برای امام زمان(ع) چگونه میسّر است؟
در ضمن بررسی ویژگیهای حكومت جهانی حضرت مهدی(عج)، این سؤال مطرح است كه با وجود جهانخوارانِ تا دندان مسلّح و ارتشهای عظیم و منظّم و پیچیده و سلاحهای فوق مدرن الكترونیكی و تكنیك برتر ابرقدرتها و سلاحهای هستهای و طرحهای جنگ ستارگان و ... پیروزی جهانی برای امام زمان(ع) چگونه میسّر است؟
اصولاً چون چنین پیروزی عظیمی، اگر محال نباشد، ممكن و آسان هم نیست، باید دید زمینه و عوامل چنین پیروزیای چیست و راه آن كدام است؟ در این بحث به عوامل پیروزی آن حضرت در این قیام جهانی و فتح نهایی عالم توسط ایشان میپردازیم و با توجّه به روایات و احادیث رسیده، این عوامل را بررسی میكنیم.
در ضمن بررسی ویژگیهای یاران حضرت مهدی(ع) و خصوصیّات لشكریانش به این نكته برمیخوریم كه آنان «منصور بالرّعب» هستند.
منصور بالرّعب بودن، یعنی آنكه پیروزی آن حضرت ظاهراً در سایة رعب و وحشتی است كه در دل دشمنان، از او و لشكریانش ایجاد میشود و آنها از قدرت و پیروزیهای او به قدری به هراس میافتند كه توان استقامت خویش را از دست میدهند یا تسلیم میشوند و سلاحها را بر زمین میگذارند و فرار میكنند و این خود زمینة پیروزی و فتح بدون درگیری و خونریزی و جنگ را برای آن حضرت فراهم میسازد.
دشمنان آن حضرت از ترس برخورد نظامی و درگیری با امام، سلاحهای خود را بر زمین میگذارند و با بلندكردن پرچم سفید، تسلیم میشوند و از پیشاپیش لشكر او میگریزند.
در تاریخ از این گونه پیروزیها دیده شده كه سپاهی با مشاهدة قدرت طرف مقابل متزلزل و مرعوب شده و سرانجام قبل از رسیدن لشكر، خود را تسلیم میكردند.
پیامبر اكرم(ص) طبق شواهد تاریخی و آیات قرآن از این موهبت برخوردار بوده و در مواردی صلابت و ابهّت آن حضرت و تصمیم و ارادة شكستناپذیر او دلهای دشمنان را به لرزه افكنده و آنان را پریشان ساخته است و پیش از درگیری یا به مجرّد رویارویی، شكست خورده و پا به فرار نهاده یا تسلیم شدهاند.
پیامبر اعظم(ص) در «غزوة بدر» با اقلیّتی غیر مجهّز و بسیار كم در برابر سپاهی مجهّز و چندین برابر، نه تنها ایستاد؛ بلكه به پیروزی جالبی هم رسید و این خود از مواردی است كه دشمن با رعبی كه در دلش از پیامبر اكرم(ص) توسط خداوند افتاد و با دادن بیش از هفتادكشته و مجروح و به جا نهادن اسیران زیاد، پا به فرار گذاشت. ابوسفیان در این باره میگوید: به محض رساندن كاروان به مكّه به سرعت به بدر مراجعه كردم ، لشكر در حال فرار بود و به هر كس میگفتم: بایست! میگفت: علی(ع) سوار بر اسب مرا تعقیب میكند.
در جنگ خندق پس از محاصرة مدینه توسط نیروهای قریش و احزاب و عبور عمرو بن عبدود و همراهان او از خندق و رجزخوانی عمرو، اضطراب و دلهرهای بین مسلمانان رخ داده بود كه به تعبیر قرآن «و زلزلوا زلزالاً شدیداً»1 و فریاد «متی نصرالله» سر میدادند.
آنگاه كه حضرت علی(ع) عمرو را با یك ضربت از پا درآورد و پیامبر(ص) فرمود: «ضربةعلی یوم الخندق افضل من عبادة الثّقلین» ترس و رعب عجیبی در دل دشمن افتاد و شبانه فرار كردند.
و نیز در جنگ با یهودیان بنینظیر و بنیقریظه، ترس و نگرانی به حدّی بود كه به تعبیر قرآن:
«وقذف فی قلوبهم الرعب یخربون بیوتهم بایدیهمو ایدی المؤمنین؛2
و در دلشان (از سپاه اسلام) ترس افكند تا به دست خود و به دست مؤمنان خانههایشان را ویران كردند.»
در فتح مكّه هم زمینه چنان فراهم میشود و به گونهای مرعوب میگردند كه جرئت هر گونه مقاومت و رویارویی از لشكر جرّار قریش و ابوسفیان سلب میگردد و همه طوعاً و كرهاً تسلیم میشوند و شعار «لا اله الا الله وحده وحده انجز وعده و نصر عبده و اعزّ جنده و هزم الاحزاب وحده» تحقّق مییابد.
باز در انقلاب اسلامی، دیدیم كه دشمن با همة قوا و توان و سلاحهای مدرن، چگونه صحنه را خالی میكرد، مخصوصاً در آخرین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی شاهد بودیم كه در پی فرمان حضرت امام(ره) و ریختن همة مردم به خیابانها با فرمان رهبر انقلاب، چگونه نیرومندترین ارتش خاورمیانه عملاً جا خالی كرد و نیروهای انقلاب پیروز شدند.
در جنگ تحمیلی هم نمونههایی از این پیروزیها را در فتح خرمشهر و آبادان و فتحالمبین دیدیم كه نیروی مجهّز و برتر مهاجمان، با روحیة متزلزل در اثر ترس و وحشت شعار الله اكبر چگونه شكست خورد و تسلیم شد.
اینها نمونة كوچكی است از پیروزی كه در سایة ترس و رعب در دل دشمن به وجود میآید.
پس بسیار روشن است كه یكی از عوامل عمدة پیروزی ارتش امام زمان(ع) همان رعب است كه از آوازة حضرت و تأیید و نصرت او از طرف خدا در دل دشمنان خدا و امام زمان(ع) میافتد و این حقیقت در لابهلای آیات و روایات مشهود است.
اینك آیاتی كه دلالت بر این گونه پیروزیها دارد و میرساند كه پیامبر(ص) در مواردی، منصور بالرّعب بوده است، از نظر شما میگذرانیم:
1. «سَنُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ كَفَرُواْ الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُواْ بِاللّهِ؛3
به زودی در دلهای كفّار رعب و هراس میافكنیم به خاطر آنكه شرك برای خدا قائل شدند.»
2.«سالقی فی قلوب الذین كفروا الرّعب فاضربوا فوق الاعناق؛4
به زودی در دلهای كافران وحشت و ترس میافكنیم، پس ضربهها را بر بالای گردنها (یعنی مغزشان) فرود آورید.» این دربارة رعبی است كه در دل كفّار قریش در جنگ بدر افتاد و سبب پیروزی مسلمانان بر آنها شد.
3. «و قذف فی قلوبهم الرعب فریقا تقتلون و تاسرون فریقا؛5
در دل یهودیان رعب و وحشت افتاد كه سبب فروآمدن از دژهایشان شد و شما گروهی را كشتید و گروه دیگری را به اسارت گرفتید.»
4. «فاتاهم الله من حیث لم یحتسبوا و قذف فی قلوبهم الرّعب؛6
پس قدرت خداوند از جایی كه گمان نمیبردند، آمد و رعب وحشتی در دل آنان افتاد.»
در بسیاری از روایات ما همین صفت و ویژگی پیامبر(ص) برای حضرت مهدی(ع) نقل شده است، علاوه بر روایاتی كه قبلاً اشاره شد به اینكه رعب پیشاپیش لشكر امام زمان(ع) از هر طرف میرود؛ یعنی از فاصلة دور، دشمن او مرعوب میگردد و فرار میكند یا تسلیم میشود.
امام باقر(ع) میفرماید: «همة سنن انبیا در امام زمان جمع است، ولی از سنّتهای جدّش مصطفی(ص) قیام به شمشیر و منصور بالرّعب است.»
در روایت دیگری امام محمّدباقر(ع) میفرماید:
«قائم(ع) ما یاری شده به رعب و تأیید شده با پیروزی است. تمام زمین به تصرّف او در میآید و گنجهای زمین برای او ظاهر میشود و سلطة او بر شرق و غرب میرسد.»8
4. در تفسیر آیة «اتی امرالله فلا تستعجلوه» آمده:10
«او همواره با سه گروه سپاه تأیید میشود. سپاه فرشتگان، سپاه مؤمنان مخلص و سپاه رعب و ترس.»11
هشام بن سالم از امام صادق(ع) نقل میكند:
«در میان شرق و غرب كسی نمیماند، مگر اینكه از او میهراسد.»12
ابوبصیر از امام صادق(ع) نقل میكند كه آن حضرت دربارة نشر و گسترش پرچم حضرت مهدی(ع) پس از نقل مطالبی میفرماید:
«رعب و وحشت یك ماه جلوتر از آن درفش و یك ماه پس از آن و یك ماه از سمت راست آن و یك ماه از سمت چپ آن حركت میكند.»
پس فرمود: «ای ابامحمّد، او خشمگین و خونخواه خروج میكند و از غضب و خشم خداوند بر این مردمان ناراحت و متأسّف است.»
با توجّه به معنای لغوی رعب كه همان خوف و در واقع ترس شدیدی است كه كتمان آن ممكن نیست، روشن میشود كه منصور به رعب بودن آن حضرت ممكن است به این معانی باشد:
1. مردم مخالف و دشمنان، روحیة خود را ببازند و جرئت مقاومت در برابر او پیدا نكنند و از ترس لشكر مقاوم و نفوذناپذیر و شكستناپذیر آن حضرت، تسلیم شوند؛
2. آوازة آن حضرت و لشكرش چنان رعبآور است كه شهرهای دور دست كه با لشكر امام به مسافت یك ماه راه رفتن، فاصله دارند، از هر طرف بدون درگیری و رویارویی و مقاومت تسلیم میگردند، چنانچه حدیث ابی بصیر گویای آن است؛
3. تمام دشمنان آن حضرت در خوف شدید به سر میبرند و این ترس خود مقدّمة پیروزی امام و شكست دشمنان امام است.
این رعب و ترس از چند جهت ممكن است رخ دهد:
الف) از نظر اعجاز و قدرت خداوند كه هراس و رعب در دلهای دشمنان امام و ابرقدرتها بیفكند و قدرت اراده و تصمیم به مقاومت را از آنان سلب نماید، نتیجه اینكه زودتر تسلیم گردند. گویی چنان از خود بیخود شوند و دست و پای خود را گم كنند كه توان حركت نیابند، همانند برّه در برابر شیر و ...!؛
ب) آوازة پیروزی سریع حضرت و شیوع فتح و نصرت او در سراسر بلاد و ویژگی یاران او و لشكریانش كه مقاوم و شكست ناپذیرند، سبب این خوف و رعب گردد؛
ج) انتشار حركت و قیام امام و آمادگی باطنی مردم ممكن است، سبب پیوستن مردم به امام شود و در تمامی كشورها؛ نیروها و مردم خواستار همكاری با امام زمان(ع) گردند و در نتیجه شورشها و قیامهای داخلی رخ دهد و موجب انشعاب حكومتها و تقسیم و تجزیة آنان گردد و عملاً ایجاد ترس و وحشت و رعب در دلهای حاكمان و طاغوتها و قدرتها شود؛
د) امام زمان(ع) با احاطهای كه بر اسرار غیب دارد ممكن است راز و رمز آنان را قبلاً كشف و خنثی كند و منابع و ذخایر اسلحه و نیروهای انسانی آنان را نیز شناسایی كند و نقاط ضعف و آسیبپذیری آنان را بداند و با یك اقدام سریع، همه را وادار به تسلیم سازد و نیز كافی است كه این كار را با چند دولت مقتدر انجام دهد تا بقیه حساب خویش را بدانند ...!!
ماهنامه موعود شماره 114
پینوشتها:
1. سورة احزاب (33)، آیة 11.
2.سورة حشر (59)، آیة 2.
3. سورة آل عمران (3)، آیة 151.
4. سورة انفال (8)، آیة 12.
5. سورة احزاب (33)، آیة 23.
6. سورة حشر (59)، آیة 2.
7. مجلسی، محمّدباقر، بحارالانوار، ج 51، ص 217، ح 6.
8. كشف الغمّه، ج3، ص 324؛ المحجّـ［ البیضاء، ج 3، ص 341.
9. مجلسی، محمّدباقر، همان، ص191، ح 24.
10. سورة نحل (16)، آیة 1.
11. نعمانی، كتاب الغیبـة، ص 128؛ مابعد الظهور، ص 535؛ ر.ك: امام مهدی من المهد الی الظهور.
12. نعمانی، همان، ص 122.
13. مجلسی، محمّدباقر، همان، ص360، ح 129.
مدیر : 