امتحان حضرت ایوب علیه السلام تضرع ایوب به درگاه خدا

حضرت ایوب (علیه السلام) رنجهای فراوان دید، دچار بیماریهای بسیاری شد، اهل او و همه بستگان نزدیكش از او فاصله گرفتند و او تنها ماند.(فرزندانش مردند و همسرش هم او را رها كرد) نه یارای حركت داشت و نه كسی بود تا وی را كمك دهد و از آن جهت كه به مقام والای تسلیم رسیده بود، هرگز جزع و ناله نكرد و جز به خدا به احدی متوسل نشد و بدون اذن خداوند چیزی هم از آن ذات اقدس نخواست تا آن كه اجازه داده شد.
پس، در آن حال، به خدا گفت: "انی مسّنی الشیطان بنصبٍ و عذابٍ"(1)؛ پروردگارا، شیطان مرا به زحمت انداخته و عذابم كرده است. شیطان در روح انبیا و مجاریِ ادراكی و ارادی آنها راه ندارد، ولی در بدن آنها ممكن است نفوذ كند.
خداوند در پاسخ ندای تضرعآمیز حضرت ایوب فرمود: "اركض برجلك هذا مغتسل باردٌ و شراب"(2)؛ تو كه همه امكانات را از دست دادهای و تنها و بیمار هستی و قدرت حركت نداری، پایت را به زمین بزن، در زیر پایت چشمهای میجوشد و تو در آن شستشو میكنی و همه بیماریهایت برطرف میشود و آبش را مینوشی، عطشت فرو مینشیند و همه آن مشكلاتی كه داشتی از بین میرود: "و وهبنا له أهله و مثلهم معهم رحمة منّا و ذكری لأُولی الألباب"(3)؛ اهل او را كه رحلت و یا هجرت كرده بودند، برگرداندیم و مانند آنان را به او بخشیدیم، یعنی اعضای خانواده او را دو چندان كردیم و این رحمتی بود از سوی ما كه شامل حال ایوب شد و تذكرهای است برای صاحبان خرد و فرزانگان، تا در سختیها صابر و به لطف غیبی حق امیدوار باشند و انجام كاری را كه عادتاً ممكن نیست از خداوند ممكن بدانند.
تبلیغات








مدیر : 