بر لوح سبز
1. شرایط اجتماعی عصر میلاد
دوران 250 سالة امامت شیعی كه با وفات پیامبر گرامی اسلام(ص) در سال 11ق. آغاز گردید و با شروع غیبت صغرا و قطع رابطة مستقیم امام معصوم(ع) با جامعة اسلامی در سال 260 ق. پایان پذیرفت، به مقاطع مختلف با ویژگیها و خصوصیات متفاوت قابل تقسیم است.
در این میان دوران چهل سالة امامت امام هادی و امام عسكریعلیهما السلام كه از سال 220 ق. آغاز و تا سال 260 ق. امتداد مییابد، به لحاظ واقع شدن در آستانة دوران غیبت صغرا، جایگاه خاصی داشته و از ویژگیهای متفاوتی برخوردار است.
یكی از ویژگیهای این دوران شدت مراقبت و محدودیتهای فراوانی است كه از سوی حكّام جور نسبت به این دو امام بزرگوار اعمال میشد.
اگرچه حاكمان ستمپیشة اموی و عباسی همواره بیشترین سختگیریها را نسبت به امامان شیعه روا میداشتند و آنها را از هر جهت در تنگنا قرار میدادند، امّا در دوران امامت حضرت هادی و حضرت عسكریعلیهما السلام این سختگیریها شدت بیشتری گرفت و محدودیتهای بیشتری برای این دو امام ارجمند در نظر گرفته شد تا آنجا كه در سال 243 ق. به دستور متوكل عباسی، حضرت هادی(ع) به اجبار از مدینه به سامرا (عسكر) كه در آن زمان مركز خلافت بود، آورده شدند و تا زمان شهادت، یعنی سال 254 ق.
در این شهر تحت نظر قرار داشتند.1
حضرت امام حسن عسكری(ع) نیز بیش از نیمی از ایام عمر شریف خود را در سامرا گذراندند و از سال 243 ق. كه در سن یازده سالگی به همراه پدر به این شهر آمدند، تا سال 260 ق. كه چشم از جهان فرو بستند، امكان خروج از این شهر را نیافتند.
امّا علت این همه سختگیری نسبت به این دو امام بزرگوار چه بود؟ و چرا دشمنان اهل بیت(ع) تا به این حد این پدر و پسر را در تنگنا قرار داده بودند؟
حضرت امام حسن عسكری(ع) خود در تحلیل علل و انگیزههای برخورد شدید حاكمان ستم پیشه با ائمة اهل بیت(ع) میفرماید:
بنی امیه و بنیعباس به دو دلیل شمشیرهایشان را بر ضدّ ما افراشتند: نخست اینكه آنها میدانستند هیچ حقی در خلافت ندارند، و به همین دلیل همواره در هراس بودند كه مبادا ما در پی به دست آوردن خلافت و برگرداندن آن به جایگاه اصلیاش برآییم؛ و دوم اینكه، آنها بر اساس روایات متواتر این موضوع را میدانستند كه پادشاهی گردنكشان و ستمپیشگان به دست قائم ما از بین خواهد رفت و تردیدی هم نداشتند كه آنها از جملة گردنكشان و ستم پیشگان هستند، از همین رو برای كشتن خاندان رسول خدا(ص) و از بین بردن نسل او به تلاش وسیعی دست زدند، بدان امید كه با این كارها بتوانند جلوی تولد قائم را بگیرند یا او را به قتل برسانند. امّا، خداوند از اینكه امر خود را بر یكی از آنها آشكار سازد پرهیز داشت و میخواست نور خودش را بر خلاف میل كافران به حد تمام برساند.2
با توجه به شرایط و موقعیتی كه حضرت امام حسن عسكری(ع) در آن قرار داشت، روشن است كه موضوع تعیین و انتخاب جانشین آن حضرت، یعنی آخرین امام از نسل پیامبر اكرم(ص) كه بر اساس روایات تردیدناپذیر بنیاد ظلم و بیداد را برخواهد كند، از چه اهمیت و حساسیتی برخوردار است.
تبلیغات
مدیر : 