مذهبی فرهنگی

امروز به جز ایالات متحده كه مرعوب لابی صهیونیستی است، برای كمتر كشوری دفاع از جنایات آشكار اسراییل معقول می‏نماید. حتی اروپاییان كه آرزوهای استعماری خود در خاورمیانه را در استقرار و ثبات این رژیم جستجو می‏كردند، از استمرار حمایت این رژیم هراسناكند.
در حال حاضر نظرسنجیها حاكی از انزجار روزافزون افكار عمومی جهان نسبت به اسرائیل و اقدامات این كشور در جهت به خطر افتادن صلح جهانی دارد. این در حالی است كه غولهای رسانه‏ای غرب به این رژیم و یا حامیان تعلق دارد و همواره تلاش شده تا افكار عمومی جهان تسلیم مظلوم‏نمایی و ظاهر حق به جانب اسرائیل گردد.
پس از پیروزی شكوهمند حزب‏الله در آزادسازی مناطق اشغالی جنوب لبنان، انتفاضه تنها راه مشروع برای احقاق حقوق ملت آواره فلسطین، در رفع تجاوز به شمار می‏رود و از زمان آغاز تا اكنون، ثمرات آن برای ملت فلسطین كاملا مشهود است.
مقاله حاضر، نگاهی مستدل و مستند به تعلق قطعی این سرزمین به ملت فلسطین و جعلی‏بودن مدعیات رژیم صهیونیستی دارد. امید است مورد توجه شما قرار گیرد.

مناقشه فلسطینیها و رژیم اسراییل، طولانی‏ترین كشمكش در قرون اخیر می‏باشد و بارزترین ویژگی این مناقشه، زور، خشونت و سبعیت است كه از سوی اسراییل اعمال می‏شود. همچنین، این مساله بلوغ فكری و عقلانیت بشر را در قرن بیست و یكم مخدوش ساخته و به شدت زیر سوال برده است؛ زیرا پایمال شدن حق و عدالت انسانی و كشته و مجروح شدن هزاران انسان ـــ شامل پیر، جوان، زن و كودك به فجیع‏ترین وضع و با دست خالی ـــ لكه ننگی است كه رشد عقلانیت و بلوغ فكری بشر در جهان معاصر را مورد تردید قرارداده است. اگرچه تلاشهای فراوانی برای حل این مشكل صورت گرفته؛ اما وقتی به كنه این تلاشها توجه كنیم، خواهیم دید كه باز هم انگیزه‎های سیاسی و منفعت‏طلبی بر انگیزه‏های اخلاقی و انسانی، پیشی گرفته است.1
این عملكرد به‏خاطر حفظ منافع استعمار و امپریالیسم در منطقه می‏باشد و در حقیقت، فلسفه وجودی اسرائیل همین است؛ یعنی: تبدیل اسرائیل به یك جانور درنده در جهت حفظ منافع استعمار. حمایت بی‏دریغ آمریكا و اروپا از دولت اسرائیل درهمین رابطه تنظیم شده است. یك روزنامه‎نگار ناراضی اسرائیلی چنین اظهار می‏دارد:2
«اگر آمریكا از این زیاده‏رویهای احمقانه خشمگین شده و جریان كمكها را قطع كند، همه افسانه‎پردازیهای قدرت امپراتوری خاتمه خواهد یافت.»
مجله اكونومیست، چاپ لندن می‏نویسد:3
«معمولا آمریكا می‏تواند با خودداری از ارسال سلاحهای نو و براق، اسرائیل را متنبه سازد؛ اما این تحریم در صورتی موثر خواهدبود كه بتوان به ادامه آن باور داشت. اگر این بار اسرائیل باوركند كه رئیس‏جمهور آمریكا در سیاست خود پابرجاست و در صورت لزوم، صدور اسلحه را تا مدت مدیدی تحریم [نماید] و در میزان كمكهای اعطایی تجدید نظر كند، بسیار موثر خواهدبود.»
جنبه‏های اساسی كمك آمریكا در راه تشكیل «اسراییل بزرگ» با كشتار فلسطینیها در بیروت، در سپتامبر 1982، به صورتی خشن و بیرحمانه ظاهر شد كه فریادهای اعتراض گسترده‏ای را هرچند به طور موقت به همراه داشت، به‏طور كلی آمریكا و تفسیرهای مطبوعاتی از حمله اسراییل پشتیبانی كردند و اشغال غرب بیروت در 15 سپتامبر نیز هیچ‎گونه انتقاد رسمی آمریكا را برنینگیخت؛ هرچند كشتارهای صبرا و شتیلا را كه به دنبال آن صورت گرفت با خشم فراوان محكوم كردند.4
ارتباط ویژه این دو كشور را می‏توان به شكل ملموس‎تری از میزان كمكهای نظامی و اقتصادی آمریكا به اسراییل در سالهای گذشته دریافت. میزان كمكهای دریافتی اسراییل از آمریكا به طور سرانه از دریافت هر كشور دیگری بالاتر بوده است. در سالهای مالی 1978 ـــ 1982م، از مجموع كمكهای نظامی و اقتصادی آمریكا در همه كشورها به ترتیب 48درصد و 35درصد عاید اسراییل شده است و برای سال مالی 1983 دولت ریگان از 1/8 میلیارد دلار بودجه‏ای كه برای كمكهای خارجی درخواست كرده است، 5/2 میلیارد آن را به اسراییل تخصیص داده بود.5
با توجه به این عملكرد نژادپرستانه اسراییل به كمك اروپا و آمریكا، شاهد شكل‏گیری انتفاضه می‏باشیم كه هنوز هم ادامه دارد. نخستین حركت خودجوش مردم فلسطین علیه اشغالگران اسراییل كه برای اولین بار واژه انتفاضه را وارد فرهنگ سیاسی كرد، در سال 1987 آغازشد و انتفاضه اول تا سال 1993 ادامه یافت. اگرچه فلسطینیها در این انتفاضه، بیش از 1500 شهید دادند؛ اما توانستند اسراییل را به نوعی در اعتراف به حقوق مردم فلسطین مجبور كنند تا این كشور در عرصه سیاست داخلی و نظام بین‏الملل، واقعیتی به نام فلسطین و فلسطینی را به رسمیت بشناسد. انتفاضه نخست، تجربه بسیار ارزشمندی برای فلسطینیها در انتفاضه اقصی بود.6

ارسال به