مذهبی فرهنگی

حسین قدیانی

باز هم می گویم؛ خاتمی نجس العین است
این روزها و در آستانه ۸ سال دفاع مقدس، می خواهم از ۸ ماه دفاع مقدس بگویم. این تعبیر ۸ ماه دفاع مقدس را اول بار من در وبلاگ “خصوصی نیست” دیدم و چه تشابه جالبی بود تکرار این عدد ۸ در هر دو دوره دفاع مقدس. اگر ۸ سال دفاع مقدس حدود ۲ سال بعد از پیروزی انقلاب حادث شد، ۸ ماه دفاع مقدس درست از فردای پیروزی پابرهنه ها در انتخابات ریاست جمهوری کلید خورد. در ۸ سال دفاع مقدس اگر ما تنها یک بنی صدر داشتیم، در ۸ ماه دفاع مقدس، زیاد شده بود تعداد بنی صدرها. در ۸ سال دفاع مقدس اگر رئیس جمهور ما بنی صدر بود، در ۸ ماه دفاع مقدس بودند رئیس روسایی که پست شان ریاست جمهوری نبود اما دقیقا همان کار بنی صدر را می کردند. در ۸ سال دفاع مقدس چه زود خیانت بنی صدر آشکار شد ولی در ۸ ماه دفاع مقدس بنی صدرهایی داشتیم و داریم که از بس با امام و آقا عکس دارند باید احترام شان را نگه داشت. در ۸ سال دفاع مقدس، ما از نزدیک ۳۰ کشور اسیر گرفتیم اما در ۸ ماه دفاع مقدس تعدادی از اسرای ما نه فقط خارجی نبودند که خود را داخل خط امام هم می دانستند. در ۸ سال دفاع مقدس تمام دنیا علیه ما بود و در ۸ ماه دفاع مقدس تمام دنیا بعلاوه تمام آنها که با امام در پاریس و ترکیه و نجف بودند علیه ما بودند. در ۸ سال دفاع مقدس، کشورهای خارجی حتی به رزمندگان ما سیم خاردار هم ندادند اما در ۸ ماه دفاع مقدس، همین ها به حساب دشمنان داخلی ما چه بسیار که دلار واریز کردند. در ۸ سال دفاع مقدس پیکر همت باشکوه تشییع شد اما در ۸ ماه دفاع مقدس پیکر حسین غلام کبیری و امیر ذوالعلی چه غریبانه مشایعت شد. در ۸ سال دفاع مقدس فقط تعدادی از شهدای بسیج گمنام بودند اما در ۸ ماه دفاع مقدس اغلب شهدای بسیج گمنامند. در ۸ سال دفاع مقدس، شعار دشمن معلوم بود اما در ۸ ماه دفاع مقدس، دشمن با شعار اسلام و الله اکبر و امام و باکری به جنگ ما آمده بود. در ۸ سال دفاع مقدس، فهمیده ها لااقل اسلحه ای و نارنجکی برای دفاع از خود داشتند اما در ۸ ماه دفاع مقدس تنها سلاح ما برای جنگ با منافقین مسلح به انواع و اقسام سلاح گرم و سرد، باتوم بود. در ۸ سال دفاع مقدس رزمنده ها را با اسپند و دود عود بدرقه می کردند ولی در ۸ ماه دفاع مقدس، هیچ کس بسیجیان خامنه ای را از زیر قرآن رد نکرد. در ۸ سال دفاع مقدس، اگر جایی فتح می شد، همه آن پیروزی را در بوق و کرنا می کردند اما در ۸ ماه دفاع مقدس، اگر بچه های فلان پایگاه بسیج جایی را پاکسازی می کردند، این خبر حتی به گوش مسئولین امروز روایت فتح هم نمی رسید. در ۸ سال دفاع مقدس طرف حساب ما آمریکا بود و صدام اما در ۸ ماه دفاع مقدس دست دشمن از آستین راست و چپ همین جمهوری اسلامی بیرون می آمد. در ۸ سال دفاع مقدس ما با خمسه خمسه طرف بودیم اما در ۸ ماه دفاع مقدس طرف حساب ما گاه حتی اهل خمس و زکات هم بود. در ۸ سال دفاع مقدس صدای دشمن را از رادیوی بغداد می شنیدیم اما در ۸ ماه دفاع مقدس صدای دشمن از حنجره نزدیکان امام بیرون می زد. در ۸ سال دفاع مقدس رزمندگان ما از اروند وحشی رد شدند که روزی ۲ بار جزر و مد داشت ولی در ۸ ماه دفاع مقدس بچه های بسیج از عرض سایت هایی رد شدند که ثانیه ای ۲ بار آپ می شد. در ۸ سال دفاع مقدس بقایای حزب توده عملیات والفجر مقدماتی را لو دادند و در ۸ ماه دفاع مقدس، خاتمی منافق، هوس باز و نجس العین، با جرج سوروس مذاکره می کرد. خاتمی سید نیست؛ نسلش به اولاد پیغمبر بر نمی گردد. برمی گردد به الاغ طلحه. خاتمی غلط کرده فرزند روح الله خاتمی باشد. آن مرد بزرگ، نوح بود و خاتمی پسر نوح است و چون جفتک انداخت ما او را از کشتی انقلاب پرت کردیم بیرون. سگ اصحاب کهف آدم شد اما چون خاتمی عین نجاست است، پس همان پسر نوح است. خاتمی غلط کرده ما را دعوت کند به وحدت، به شرکت در راهپیمایی روز قدس. خاتمی باید اعدام شود؛ نه یک بار و ۲ بار. چند بار. خاتمی قاتل است؛ قاتل غلام کبیری زیر عبای فتنه او کشت برادر بسیجی ما را. خاتمی باید خلع لباس شود و بعد اعدام شود برود آب خنک بخورد. در جهنم حتما به خاتمی ملعون و موسوی بی غیرت و این خر از همه جا بی خبر تجاوز خواهد شد. گلوله آتش در آستین خاتمی و پاچه کروبی باید کرد تا دیگر علیه نظام ۳۰۰ هزار شهید غلط زیادی نکنند. آری؛ ۸ سال دفاع مقدس، ۸ سال باشکوه بود اما ۸ ماه دفاع مقدس از آنهم باشکوهتر است. ما بسیجیان خامنه ای مقام مان از بسیجیان خمینی بالاتر است. ما با توپ و تانک و جاسم نفهمیده در تنگه چزابه نجنگیدیم؛ با ۲۵۰۰ ماهواره جاسوسی جنگیدیم در تنگه احد. قالیباف و محسن رضایی و حسن روحانی و ناطق و ساکت و فتح الله زاده و هدایتی و واعظ آشتیانی و … همه به غنیمت چسبیده بودند و ما با دست خالی اجازه ندادیم این بار دندان دین پیامبر را بشکنند. ما فاتحان ۸ ماه دفاع مقدس ایم؛ کسی را نداریم از ما تجلیل کند. ما آوینی نداریم. آهنگران نداریم. شهید گمنام داریم اما آمار مزارش را نداریم. آخر “ما زخم خوردگان تیره ترین و سردترین و بلندترین شب های جور بودیم …”.

ارسال به

گرافیست‌های ایرانی با اقدامات ابتکاری و طراحی پوسترهای مختلف، به این موضوع واکنش نشان دادند.

به گزارش شبکه ایران، اقدام توهین‌آمیز برخی کلیساهای آمریکا مبنی بر آتش زدن کتاب مقدس مسلمانان با واکنش گسترده مردم و مسئولان جمهوری اسلامی ایران به عنوان ام‌القرای جهان اسلام نیز روبرو شده است و افراد، نهادهای دانشجویی و مردمی و همچنین نمایندگان مجلس شورای اسلامی به شدت این اقدام هتاکانه را مورد انتقاد قرار داده‌اند.

در همین راستا، گرافیست‌های ایرانی نیز با اقدامات ابتکاری و طراحی پوسترهای مختلف، به این موضوع واکنش نشان دادند.

ارسال به

استاد حوزه و دانشگاه گفت: همه جنایت‌هایی كه در غزه مشاهده می‌شود نتیجه لیبرال دموكراسی است، آن وقت این احمقانه است كه مرگ بر اسرائیل بگوییم اما مرگ بر دموكراسی لیبرال گفته نشود.

حجت‌الاسلام علیرضاپناهیان، استادحوزه و دانشگاه در مصاحبه با فارس ، گفت: ابزار رسانه‌ای تهاجم فرهنگی غرب قدرت و اثر زیادی ندارند چراكه فعالیت‌های دشمنان ما در جریان تهاجم فرهنگی از طریق ماهواره‌ها چندان موثر نیست و مردم به دلیل داشتن آئین و فرهنگ اسلامی غنی، توانسته‌اند‌‌‌ با آثار سوء چنین تهاجم‌هایی تا به حال مقابله كنند.

وی با بیان اینكه هرچند ممكن است ماهواره‌ها در بخش‌های سیاسی تاثیراتی در ذهن برخی گذاشته باشند، افزود: در واقع این تاثیرات بسیار كمتر از آن هزینه و سرمایه‌گذاری‌هایی است كه آنها پیش‌بینی كرده بودند.

*علت تحت تاثیر قرار ‌گرفتن برخی مقابل رسانه‌های بیگانه ضعف بنیان فكری است

این استادحوزه و دانشگاه درخصوص بخشی از تاثیراتی كه ابزار رسانه‌ای تهاجم فرهنگی در بخش‌های سیاسی داشت، تصریح كرد: یكی از دلایل آن ناشی از كم‌كاری‌های خود ما است؛ اما اگر كم‌كاری نداشته باشیم خیلی موثٌر‌تر ‌توان ایستادگی در برابر آن را خواهیم داشت؛ از طرف دیگر علت تحت تاثیر قرار ‌گرفتن عده‌ای در مقابل چنین رسانه‌هایی، ضعف بنیان فكری آنها است؛ رسانه‌ها تنها بهانه هستند اما اگر آنها مبانی فكری صحیحی داشتند، چه بسا خودشان پاسخ رسانه‌ها را می‌توانستند بدهند و از تحت تاثیر آنها خارج شوند.

وی ادامه داد: در زمینه‌های فرهنگی و اخلاقی هم رسانه‌ها تأثیر بسیار اندكی گذاشتند آنها انتظار داشتند با این هجوم گسترده، جامعه ما را به اوج فساد و تباهی بكشند و اكنون از اینكه هنوز زنان كشور ما حجاب دارند و هنوز ازدواج امر ارزشمندی است و در چارچوب خانواده محترم است و به سبك غربی‌ها به طور مطلق زندگی نمی‌كنیم، متعجب و عصبانی هستند.

حجت الاسلام پناهیان با طرح سوالی انتقادی مبنی بر اینكه، ما برای اصلاح نگرش‌ها و تقویت حجاب و بنیان‌ خانواده چه كارهایی انجام داده‌ایم، اظهارداشت: آنها محصولات فرهنگی و رسانه‌ای كه بتواند روابط زن و مرد را تحت تاثیر شدید قرار داده و ذهن‌ها را تخریب و مورد هجوم قرار دهد، تولید می‌كنند؛ كم كاری ما در این زمینه زیاد است، لذا بیشتر از هر شخصی خود هنرمندان باید به فكر باشند كه در مقام مقابله با این تهاجم فرهنگی درآیند، البته مدیران نیز باید زمینه‌سازی و بستر لازم را ایجاد كنند، چراكه نحوه مدیریت مدیران در استفاده مطلوب از هنرمندان تاثیر خیلی زیادی در تقابل با تهاجم فرهنگی دارد.

* باید بودجه و برنامه جداگانه‌ای برای تربیت نیروی انسانی متخصص فرهنگی تعریف شود

این استاد حوزه و دانشگاه مسائل فرهنگی را به دو بخش عمومی و ویژه تقسیم و درعین حال اظهارداشت: مدیران در مقام تدبیر و برنامه‌ریزی باید دو طیف كار فرهنگی را كاملا از هم تفكیك و حتی بودجه‌هایشان را از هم جدا كنند.

حجت‌الاسلام پناهیان گفت: برخی مسائل مربوط به موضوع‌‌های عمومی فرهنگی جامعه و یك سلسله اقدامات، از امور ویژه فرهنگی هستند كه می‌تواند برخی از بحران‌ها را برطرف كند؛ لذا باید بودجه و برنامه‌های مجزایی از بودجه و برنامه‌های عمومی فرهنگی را به صورت ویژه به پروژه‌های فرهنگی كه می‌توانند به رفع بحران اقدام كنند، اختصاص داد.

وی با بیان اینكه دانشكده‌های هنری و فرهنگی در كشور مامور تربیت هنرمندان هستند، گفت: آنها نیز مانند سایرین از بستر فعالیت عمومی فضای فرهنگی و دینی دانشكده و جامعه بهره‌مند می‌شوند.

*نباید تربیت هنرمند را به دست «جریان عمومی تعلیم و تربیت» در نظام آموزش عالی سپرد

پناهیان با بیان اینكه نباید تربیت هنرمند را به دست «جریان عمومی تعلیم و تربیت» در نظام آموزش عالی سپرد، خطاب به مسئولان، گفت: باید بودجه و برنامه جداگانه‌ و ویژه‌ای برای تربیت نیروی انسانی متخصص و متعهد تعریف شود.

ارسال به

حسین قدیانی

تقدیم به طلبه سیرجانی

دلت خوش است تو هم ای طلبه سیرجانی ها. همه دارند چادر از سر بر می دارند، تو نشسته ای در چادر؟ چادر محل زندگی کودک آواره فلسطینی است. تو را حکما بی عدالتی آواره کرده. تو هم می رفتی زمین می خوردی خب. زمین خواری روزه را باطل نمی کند. بگذار من هم به تو طعنه بزنم؛ بنز به تو نرسیده یا بی ام و؟ ای بابا! تو الان برای خودت طلبه معروفی شده ای. برو صیغه محرمیت بخوان برای سارا و ندار. برو پای منبر. من خودم می شوم راننده ات. تو چرا نمی خواهی یک روحانی باکلاس باشی؟ سیرجان اصلا کجاست، تا وقتی رفسنجان هست؟ تو غصه بخور، پسته خوردنش با آقازاده ها. تو عرضه نداشتی که با امام عکس بگیری، تو عرضه نداشتی در هواپیما، در پلکان ششم دست امام را بگیری، تقصیر قوه قضاییه چیست؟ تو دیر به دنیا آمدی، همه کاخها پر شد، آقازاده ها مقصرند؟ تو داری اکسیژن می خوری، هوا می خوری، باد می خوری، غصه می خوری، چیزی نیست، زمین خواری عده ای اما گناه است! چادر تو دمار از روزگار تراکم درآورده. می خواهی من هم برایت حرف دربیاورم؟ تو نمازت در این چادر باطل است؛ مکان غصبی است. تو چشم دیدن پیشرفت آقازاده ها را نداری. تو دلت خوش است. حجره و حوزه را ول کرده ای و داری یک تنه بار نواب را به دوش می کشی. اگر مردی تونل توحید را تو افتتاح می کردی. تنگه احد همین چادر توست. ول کن این تنگه را. تو بمیری بنیاد شهید حتی تو را منافق هم حساب نمی کند و هیچ مسئولی زیر تابوتت را نمی گیرد. ول کن این تنگه را. غنیمت را بچسب. بعد هم خودت یک پا ملایی. ۴ تا کلاه شرعی برایش بدوز و خلاص. وسواس خوب نیست. تو وسواسی هستی و می خواهی شمع بیت المال را با وسواس خاموش کنی. چه کسی به تو این ماموریت را داده است؟ گور بابای عدالت. سرت درد می کندها. پس فردا خود تو را می کنند مصداق ظلم به سران فتنه، که چرا مثلا در چادرت از گل نازکتر گفتی به فلان زالوصفت. تو متهمی. پس فردا همین عدالت را چماق می کنند بر سرت. به اسم مالک اشتر علی، ملک و املاک خود، شترهای خود را می کوبانند بر سرت. تو داری تند می روی. این خبرها هم نیست. همه جا امن و امان است و تو داری شورش را در می آوری. آخر چادر هم شد جای زندگی؟ خودت را آواره کوه و بیابان کرده ای که چه؟ امنیت ملی ما را جان سران فتنه تعیین می کند. تو باید با عباس بمیری و حاج کاظم باز هم باید بنشیند روی زمین و برای “ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی”، قصه حسین کرد بخواند. من به جای تو بودم به جای غصه، پسته می خوردم و برای نسل آینده در زیرزمین متروی تهران کار فرهنگی انجام می دادم. دغدغه عدالت داری؟ بنده خدا، برایت حرف در می آورند که عشق شهرتی. دلت را می شکنند. خون می کنند به دلت. پشت سرت حرف در می آورند. بیا بیرون از چادر و دختران مانتویی را جذب اسلام کن. بگو که اسلام دین گل و بلبل است. مخ عدالت الان دارد سوت می کشد و هیچ قطاری به مقصد دوکوهه سوت نمی کشد. تو اگر می خواهی مثل رزمنده ها با نان خشک افطار کنی، آقازاده ها هم حق دارند همه ما را خرمقدس خطاب کنند. ناراحت نشوی ها. این حرفها را دارند پشت سر تو می زنند. بیا بیرون از چادر و در مصاحبه زنده با فرزاد جمشیدی از فواید سبک خوردن سحری برایمان بگو. حافظ بخوان. کلیله و دمنه که زمین خوار نبودند. برای ما از نصرالله منشی بگو و از عبدالله ابن مقفع که آخر سر هم نفهمدیم کدام شان مترجم بود، کدامشان مولف! بیا بیرون از چادر و مجنون کوی لیلی باش. عدالت هم خدا بزرگ است و چادر تو از خانه خدا هم ساده تر. پس فردا برایت حرف در می آورند که تو می خواهی ادعای خدایی کنی. تو هم می توانی عمار علی باشی و در عین حال سایت بالاترین تحویلت بگیرد. به وقتش شمر باش، به وقتش بسیجی، به وقتش ابوموسی و به وقتش در تنب کوچک خم شو تا کمر جلوی آقازاده بزرگ. چادر تو منطقه آزاد تجاری نیست. یکی دیگر از صحن های “سیدالکریم” است و این امنیت سرمایه داری را به خطر می اندازد. تو باید کیش شوی وقتی در کیش، بچه فیل هم به تو رخ نشان می دهد. بیا بیرون از چادر و برای دخترکان دم بخت استخاره بگیر. بیا بیرون از چادر و ول کن این بساط را. تو چهره شهر را خراب کرده ای. چادر تو زیر خط فقر است.

www.ghadiany.com

ارسال به

ایران: در آستانه پیروزی انقلاب، آقایی در مسجد «جوستان» منبر می‌رفت و علیه آقای مطهری بد و بیراه می‌گفت. ما در آستانه تحول بودیم، ولی ایشان بالای منبر پرت و پلا می‌گفت. مسجد جوستان فعال بود و ایشان هم منبر می‌رفت و بعداً گرفتار شد. بعد هم بازاری‌ها می‌خواستند برایش خانه بسازند، پیغام داد حالا که می‌سازید یک کمی بزرگتر بسازید! به هر حال این شخص در مسجد جوستان کارش گرفته بود و فکر می‌کرد تا ابد ادامه دارد.

روزی ایشان منبر بود. آقای کروبی پائین نشسته بود. شیخ قاسمی نامی هم پهلوی او نشسته بود، ولی دو سه تا از این جوان‌ها محو سخنرانی او بودند. یکی از آنها اکبر گودرزی بود که بعدها رئیس گروه فرقان شد، یکی محمود کشانی بود که شهید مفتح را او کشت. محمود کشانی را من خودم شخصاً دیده بودم، چون هشت ماه در مسجد المتقین کنار بولینگ عبده پیش‌نماز بودم.

قبل از من آخوندی آنجا بود که می‌گفتند ساواکی است و وقتی او را بیرون بردند، مرا بردند که آنجا تطهیر شود! هر روز پلیس از کلانتری قلهک به آنجا می‌آمد و مزاحمت ایجاد می‌کرد و می‌گفت که من ممنوع‌المنبر هستم.

موسوی خوئینی‌ها آیه «یصدون عن سبیل‌الله» را این‌طور معنی می‌کرد که یک عده‌ای سد راه انقلاب هستند، با دولت‌ها سازش می‌کنند، بعد هم بهشتی و باهنر را جزو آموزش و پرورش و معاونین فرخ‌رو پارسا معرفی می‌کردند. آقای مطهری را هم علناً اسم می‌برد و می‌گفت با دولت سازش کرده است و اینها را مزاحم انقلاب می‌دانست. می‌گفت که اینها مزاحم و سد راه انقلاب هستند و نمی‌گذارند انقلاب خمینی پیروز شود. این شیخ قاسمی به آقای کروبی می‌گوید: «ببین! این جوانها چه جوری او را نگاه می‌کنند؟ من گمان می‌کنم انقلاب که پیروز شود اینها آن سه چهار نفر را بکشند.» یک مرتبه آقای کروبی دستش را بلند کرد و محکم روی پای قاسمی زد و گفت: «نه بابا!» آقای آقارضی شیرازی به اتفاق آقای مطهری به دیدن آیت‌الله انواری که از زندان آزاد شده بود، رفت.

دیدند آقای موسوی خوئینی‌ها آنجا نشسته است. آقای رضی می‌گوید تا من و آقای مطهری وارد خانه انواری شدیم، ... از جا بلند شد و رفت و مطهری به انواری گفت: «آقای انواری! این را می‌شناسی؟» گفت: «نه!» گفت: «از کسانی است که مسائل اسلامی را به شیوه مارکسیستی و کمونیستی تفسیر می‌کند.»
واقعاً این مرد چه افکار بلندی داشت و چطور همه چیز را خوب تشخیص می‌داد.

ارسال به