مذهبی فرهنگی

آیت‌الله سیدمرتضی نجومی، فرزند آیت‌الله آقاسید محمدجواد نجومی در 23 جمادی‌الثانی 1346 هجری قمری برابر با 5 آذر 1307 هجری شمسی در كرمانشاه متولد شد. وی از نوادگان امام زین‌العابدین (ع) بود.
آیت‌الله نجومی، پس از گذراندن سال دوم دبیرستان، در سال 1322 تحصیل در مدرسه را رها كرد و به تحصیل دروس حوزوی پرداخت.
وی در دوران طلبگی از محضر اساتیدی همچون آقا میرزاابراهیم پورمعتمد، حاج سیدمحمود معصومی لاری و حاج شیخ حسن حاج آخوند به تحصیل علوم دینی پایه پرداخت. سپس برای گذراندان پایه‌های بالاتر به عتبات عالیات عراق «كربلا و نجف» مهاجرت كرد كه در كتاب «كیمیای سعادت» با عنوان تعبیر رویا و عزیمت به كوی دوست از این اقدام یاد كرده است.
علامه نجومی می‌نویسد: رفت و آمد علاقه‌مندان و همشهریان را به منزل والد و معاشر بیش از اندازه را بلایی برای ادامه تحصیل دیدم، لذا تصمیم به عزیمت به عتبات مقدسه و انتقال به حوزه نجف اشرف گرفتم».
وی در سال 1369 هجری قمری به كسب درجه اجتهاد نائل آمد. در این ایام، ایشان در درس خارج حضرات آیات آقامیرزا محمدباقر زنجانی، آقامیرزا عبدالهادی شیرازی، حاج آقا محسن حكیم و حاج سیدمحمود شاهرودی شركت و اولین اجازه اجتهاد را از دست آیت‌الله آقا میرزا محمد باقر زنجانی دریافت كرد.
علامه نجومی در سال 1349 در پی اخراج ایرانیان مقیم عراق، توسط رژیم بعثی، به كرمانشاه بازگشت و امام جماعت مسجد نواب ـ كه از مساجد فعال و پر جمعیت شهر كرمانشاه است ـ شد.
آیت‌الله نجومی در مورد فعالیت‌های دوران انقلاب خویش چنین می‌نویسد: «بعد از بازگشت از نجف اشرف تا شروع انقلاب مقدس اسلامی، دیگر مجال نوشتن كتابی یا استنساخی پیدا نشد و به كارهای معمولی و وظایف مقرره روحانیت مشغول شدیم. تا اوان انقلاب اسلامی كه جوانان عزیز و سر باخته، دستگاه تكثیر و چاپ اعلامیه‌ها را مخفیانه به منزل ما آوردند، به طوری كه خود آقایان روحانیون محترمی كه كاملاً در جریان انقلاب بودند، نمی‌دانستند كه اعلامیه‌ها كجا تكثیر می‌شود. حتی گاهی جلسه آقایان علما در منزل ما بود و در همان وقت، جوانان عزیز در زیرزمین خانه مشغول تكثیر و چاپ اعلامیه‌ها با انشاء این حقیر بودند.»
از آیت‌الله نجومی آثار خطی و رسالاتی با عناوینی چون «رساله بعد معنوی هنر خط»، «رساله التصویر والتمثیل»، «رسالة الغناء»، «رساله النجاسه الخمر»، «تفسیر سوره مؤمن» و رساله‌ای در تعظیم شعائر اسلامی به جا مانده است.
آیت‌الله نجومی از برترین‌های هنر خوشنویسی جهان بود. وی نزد خطاطان بزرگی همچون هاشم بغدادی و احمد نجفی به تمرین و ممارست پرداخت. وی در خط نسخ و ثلث، یگانه و بی‌همتا بود و در تذهیب و تشعیر و جلید و گل‌ و‌ بوته سازی، آثار جاودانه‌ای پدید آورد.
در سال 1398 هجری قمری، مرحوم حاج میرزااحمد معصومی زنجانی، اجازه‌ای عربی در عالم خط برای ایشان نوشت. آیت‌الله نجومی، لوح تقدیر نخستین گردهمایی و جشنواره خوشنویسان جهان را از آن كرد و از چهره‌های ماندگار ایران در عالم هنر بود.
آیت‌الله نجومی در مورد ویژگی‌های هنری خود و خانواده‌اش می‌نویسد: «در خاندان ما هنرهای زیبا جایگاه ویژه‌ای دارد و هنرمند خوشنویس، نقاش و صحّاف زیاد داشته‌ایم. مرحوم جدّم میرزا اسماعیل، از خوشنویسان بسیار خوبی بودند كه انواع خطوط را بسیار استادانه می‌نوشتند و آثار بسیار ارزشمندی در این زمینه دارند كه همراه برادرش آقا میرزا رضای منجّم‌باشی از شاگردان میرزا محمدعلی خوشنویس كرمانشاهی بوده‌اند».
علامه سید‌مرتضی نجومی، صبح امروز در سن 81 سالگی دار فانی را وداع گفت.
پیكر آن علامه فرزانه، فردا سه‌شنبه بیست‌ و ششم آبان‌ماه از مقابل مدرسه علمیه نواب كرمانشاه تشییع می‌شود.

ارسال به

گروه سیاسی- هجمه ها به شخصیت آیت‌الله مصباح یزدی شاید از آن روز رنگ و بویی جدید به خود گرفت که استاد از تریبون نماز جمعه، باب نقد کژروی های فکری کسانی را گشود که سکولاریسم را تئوریزه می کردند و تساهل و تسامح را توسعه می دادند. از همان روزها بود که او هر بار به بهانه ای مورد هجمه طیف موسوم به اصلاح طلب قرار گرفت. گاهی "تئوریسین خشونت" لقبش دادند و گاهی او را "بی اعتقاد به خط امام" خواندند. اسلام سیاسی که او از آن سخن می گفت و مبانی که او تشریح می کرد، آن قدر در تضاد با اندیشه های وارداتی آن روزها بود که "آزادی بیان" هم نتواند آن را تحمل کند.

همان روزها و در رگبار اهانت ها بود که رهبر انقلاب در تجلیل از شخصیت آیت‌الله مصباح لب به سخن گشودند و فرمودند: «بنده نزدیک به چهل سال است که جناب آقای مصباح را می شناسم و به ایشان به عنوان یک فقیه، فیلسوف، متفکر و صاحب نظر در مسائل سیاسی اسلام ارادت قلبی دارم. اگر خداوند متعال به نسل کنونی ما این توفیق را نداد که از شخصیت هایی مانند علامه طباطبایی و شهید مطهری استفاده کند، اما به لطف خدا این شخصیت عزیز و عظیم القدر خلأ آن عزیزان را در زمان ما پر می کند.»

ایشان در سال 79 هم در جمع دانشجویان طرح ولایت به هجمه ها اشاره کردند و فرمودند: «این هجوم تبلیغاتی را که به شخصیت های برجسته، به انسان های والا و با اخلاق برجسته می کنند، اینها همه اش نشان دهنده اهداف و نیات دشمن است. یک نفر مثل جناب آقای مصباح که حقیقتا این شخصیت عزیز جزو شخصیت هایی است که همه دلسوزان اسلام و معارف اسلامی از اعماق دل بایستی قدردان و سپاسگزار این مرد عزیز باشند، مورد هجوم تبلیغاتی قرار می گیرند... حرف رسا و نافذ، منطق قوی و مستحکم هر جایی که باشد، آنجا را دشمن زود تشخیص می دهد، چون حسابگر است. دشمن آنجا را خوب می شناسد و به مقابله اش می آید. با مرحوم شهید مطهری هم همین جوری برخورد کردند.»

با این وجود اما اتهام زنی ها به شخصیت آیت‌الله مصباح و آنچه فرقه مصباحیه خوانده می شد، خاتمه نیافت و هر روز در قالبی جدید و با بهانه ای نو بروز پیدا کرد. در تازه ترین هجمه ها، سایت "آینده" طی مقاله ای با اشاره به سخنانی از استاد در خصوص کاستی های موجود در حوزه علوم انسانی، صفت "تنگ نظری" را به ایشان نسبت داد و نوشت: «باید خطاب به این جماعت پرمدعا گفت ضعف علمی شما و مراكزی كه تأسیس كردید و ناتوانی ها و تنگ نظری هایتان و عدم توانایی برای تربیت استاد نتوانسته است شما را به آنجا كه می خواستید برساند.»

در این مقاله از یک سو مراکزی مورد اشاره قرار گرفته که با همت آیت‌الله مصباح راه اندازی شده اند، غافل از اینکه همین مراکز توسط امام راحل و مقام معظم رهبری از نظر مالی مورد پشتیبانی قرار گرفته اند و از سوی دیگر عزم محافل وابسته به استاد برای تحول در علوم انسانی و حرکت به سمت علم اسلامی، بی حاصل و شکست خورده لقب داده شده است. در عین حال طرح عناوینی نظیر "اقتصاد اسلامی" و "مدیریت اسلامی" هم "دشمن آفرین" دانسته شده است!

این در حالی است که تحول در علوم انسانی از مطالبات جدی رهبری طی سال های اخیر بوده و موسسه امام خمینی هم در این مسیر حرکت های قابل توجهی را آغاز کرده است. اگرچه تا حصول به مطلوب در این حوزه همچنان فاصله های جدی وجود دارد اما این به معنای شکست نبوده و نیست.

ارسال به

در جدیدترین گفتار منتشر شده از مرحوم آیت‌الله بهجت که در پایگاه اطلاع رسانی آن مرجع فقید شیعی منتشر شده است، وی مردم را به عطوفت و محبّت دعوت می‌کند.

به گزارش شبکه ایران، در جدیدترین گفتاری که از مرحوم آیت‌الله بهجت در پایگاه اطلاع‌رسانی وی با عنوان «چرا تعاطف نداریم؟!» منتشر شده، آمده است:

این نکته از معلومات و واضح و آشکار و از مسلّمیّات شرع است که چنان چه مسلمانى دید که مسلمانى گرفتار است و با اندک همت، گرفتارى او رفع مى شود، در این صورت اگر همت نکند، معاقَب خواهد بود.

از پنجاه میلیون نفر شیعه که در ایران است، حدّاقل ده میلیون نفر الآن مى‌توانند، دست کم ماهى یک تومان در صندوق خیریّه بریزند. اگر کسى بگوید که این مقدار را هم نمى‌توانم، دروغ مى گوید! آیا با این پول‌هاى ذخیره شده، نمى‌توان گرفتارى‌هاى ضرورى اهل مملکت را رفع نمود؟!

نمى‌دانیم از دست خودمان به چه کسى شکایت کنیم؟!

با این حال، به هر کس که بگوییم شما متصدّى جمع‌آورى تبرّعات و انفاقات براى محرومین و محتاجان باشید، مى‌گوید: ما از همه محتاج‌تر هستیم؟ بهایی‌ها که از دین هیچ ندارند جز تعاطف، از راه کمک‌کردن مردم را به مرامشان دعوت مى‌کنند.

وقتى مى‌فهمند کسى ضعیف و محتاج است، از او دستگیرى مى‌کنند. مثلاً به او مى‌گویند در فلان مکان بنشین سیگار و کبریت بفروش، و مى‌آیند و عوض یک ریال یک تومان به او مى‌دهند تا پس از چند روز مستغنى شود. یا وقتى مى‌دیدند شخصى از هم‌مذهب‌هاى آن‌ها ضعیف است، فوراً در اداره یا کارخانه‌اى، کارى براى او پیدا مى‌نمودند. چرا ما تعاطف نداریم، و این همه با رخاء و گشایش یکدیگر دشمنیم؟!

ارسال به

گوش اسرار شنو نیست و گرنه «اسرار»

برش از عالم معنا خبرى نیست  كه نیست!

حکیم ملا هادی‌ سبزواری‌ از شارحان برجسته‌ كلمات‌ و تابع‌ افكار صدرالدین‌ شیرازی‌ مشهور به ملاصدراست. باید اذعان داشت که از نظر تشكیل حوزه گرم فلسفى و جذب شاگرد از اطراف و اكناف و تربیت آن ها و پراكندن آن ها در بلاد مختلف، بعد از حكیم نورى كسى به پای حكیم سبزوارى نمى‏رسد. ‏شهرتش در همه ایران و قسمت هاى خارج ایران پیچید. طالبان حكمت از هر سو به محضرش مى‏شتافتند. شهر کوچک سبزوار از پرتو وجود این حكیم عالی قدر قبله جویندگان حكمت الهى گشت و مركزحوزه علمى شد.

حکیم سبزواری از منظر دیگر اندیشمندان:

ـ كنت گوبینو فیلسوف معروف فرانسوى كه نظر خاصّش در فلسفه تاریخ معروف است، مقارن اوج شهرت حكیم سبزوارى سه سال وزیر مختار فرانسه در ایران بوده و كتابى هم به نام سه سال در ایران منتشر كرده است. او مى‏نویسد:

«شهرت او به قدرى عالمگیر شده كه طلاب زیادى از ممالك هندوستان، تركیه و عربستان براى استفاده از محضر او به سبزوار رو آورده و در مدرسه او مشغول تحصیل هستند.»

حكیم سبزوارى فوق العاده خوش بیان و خوش تقریر بود،با شور و جذبه تدریس مى‏كرد.او گذشته از مقامات علمى و حكمى، از ذوق عرفانى سرشارى برخوردار بود. بعلاوه، مردى با انضباط، اهل مراقبه، متعبّد، متشرّع و بالاخره سالك الى الله بود. مجموع این ها سبب شده بود كه شاگردانش تا سرحد عشق به او ارادت بورزند. از نظر جاذبه استاد و شاگردى، حكیم سبزوارى بى مانند است. بعضى از شاگردانش بعد از او با این كه چهل سال از او فاصله گرفته بودند، باز هم هنگام یاد آورى او به هیجان مى‏آمدند و اشك مى‏ریختند.

در حال حاضر شعاع فكرى و عظمت علمى حكیم سرزمین هاى بسیار دور را نیز درنوردیده است و امروزه كمتر دانشگاهى پیدا مى شود كه در آن جا علوم عقلى و فلسفه شرق مورد توجه قرار گیرد و نامى از ملا هادى سبزوارى در آن جا نباشد. براى نمونه:

ارسال به