تبلیغات
مذهبی فرهنگی - مطالب ظهور و نشانه ‌ها

فرمانروایی خدا!

هنگامه ظهور و شباهتهاى آن به قیامت - قسمت ششم

 

امام زمان

اشاره:

 

صحنه‏هاى قیامت با هنگامه ظهور حضرت حجت از جهات گوناگون مشابه یكدیگرند كه در این مجموعه خلاصه‏اى از شباهتها را كه از تفسیر و تأویل آیات قرآن برگرفته شده است در قالب 14 مقاله تقدیم خواهد شد. در شماره پیشین با بیان مقدمه مفصل درباره این ارتباط موضوع چهارده شماره همراه با چکیده مباحث آن ارائه گردید تا خواننده محترم در جریان و پیوند مطالب باشد. اکنون پنجمین شباهت تقدیم می گردد.

 

 

6 - فرمانروایى مطلق خداوند

قدرت و توانایى خداوند، حقیقى و ذاتى است و حدّ و مرزى ندارد. قدرتش چنان است كه به هر چه اراده‏اش تعلق گیرد در آن تصرف مى‏كند و به هرگونه كه بخواهد آن را قرار مى‏دهد. زیرا تمامى موجودات قائم به ذات او هستند.

در هر زمانى قدرت الهى جلوه‏هایى دارد كه خردمندان از شناخت رموز و اسرار آن عاجزند و زورمندان در برابر اراده او فرومانده‏اند. صحنه‏هاى حیرت انگیزى كه همواره در زندگى هریك از افراد بشر روى مى‏دهد؛ آتش را سرد و سلامت مى‏سازد و خلیل خود را شاداب و پیروزمند از آن برمى‏آورد، كلیم خود را بر دامان دشمن خونخوارش، فرعون پرورش مى‏دهد و نقشه‏هاى كشتن او را نقش بر آب مى‏كند. لیكن قدرت نمایى كامل و فرمانروایى مطلق در هنگامه ظهور حضرت قائم  آشكار مى‏گردد كه همه مردمان در برابر فرمان خداوند خاضع و تسلیم خواهند بود و بساط زورمندان و ستمكاران برچیده خواهد شد.

از سخنان روح بخش معصومین‏علیهم السلام در این خصوص روشنى مى‏گیریم:

در تفسیر آیه كریمه «الْمُلْكُ یَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمنِ وَكانَ یَوْماً عَلَى الْكافِرینَ عَسیراً»؛(48) فرمانروایى حق در آن روز از آنِ خداوند رحمان است و آن روز بر كافران سخت خواهد بود؛ امام‏علیه السلام فرمود: البته فرمانروایى امروز و پیش از امروز و بعد از امروز از آنِ خداوند رحمان است. امّا هنگامى كه حضرت قائم  بپا خیزد جز خداوند پرستش نخواهد شد.(49)

امام باقرعلیه السلام ضمن حدیثى طولانى از برنامه‏هاى امام قائم‏علیه السلام یاد كرده و فرمودند:...روى زمین هیچ آبادانى باقى نماند مگر اینكه در آن گواهى دادن به این‏كه هیچ معبود حقى جز اللَّه نیست (یكتاست كه هیچ شریك ندارد) و این كه محمّد فرستاده خداست بانگ زده شود، و این است (معنى) فرموده خداى (تعالى): «وَلَهُ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمواتِ وَالاَْرْضِ طَوْعاً وَكَرْهاً»؛(50) و هر كه در آسمانها و زمین است خواه و ناخواه مطیع خداست و همه به سوى او رجوع خواهند نمود. و صاحب این امر چنانكه رسول خداصلى الله علیه وآله جزیه را مى‏پذیرفت آن را نمى‏پذیرد و این فرموده خداوند است كه: با آنان نبرد كنید تا دیگر فتنه و فسادى بر جاى نماند و آیین همه دین خدا گردد.(51)

رفاعة بن موسى مى‏گوید از امام صادق‏علیه السلام شنیدم كه راجع به آیه كریمه «وَلَهُ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمواتِ وَالْاَرْضِ طَوْعاً وَكَرْهاً وَاِلَیْهِ یَرجِعُونَ» فرمودند: هرگاه قائم‏علیه السلام بپاخیزد هیچ سرزمینى باقى نماند مگر اینكه گواهى به لااله الااللَّه ومحمّدرسول‏اللَّه‏صلى الله علیه وآله در آن ندا گردد.(52)

نوشته شده در تاریخ جمعه 22 خرداد 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: ظهور و نشانه ‌ها،     | نظرات()

حلب، شهر شورش

 در بیان قحطی‌ها و كشتارهای آخرالزّمان در حلب، به نقل از امیرالمؤمنین(ع) چنین آمده است: «شهر زوراء (بغداد) در اثر شورش‌ها و فتنه‌ها ویران می‌شود، شهر واسط در اثر طغیان آب خراب می‌گردد. مردم آذربایجان به وسیلة طاعون هلاك می‌شوند، مردم موصل از گرسنگی و گرانی می‌میرند، شهر حلب در زیر صاعقه از بین می‌رود و...




حلب شهری است از بلاد كهن شامات كه امروزه در شمال سوریه واقع شده است. حلب به معنای «شیر» خوراکی است. گفته شده حضرت ابراهیم(ع) در آنجا شیر گوسفندان خود را می‌دوشید و به فقیران می‌داد.1 پیش از میلاد مسیح(ع) هیتی‌ها، آشوری‌ها، مصری‌ها، یونانی‌ها و هخامنشیان و سلوكیان در آنجا حكمرانی می‌كردند. این شهر توسط ابوعبیدة جراح، سردار سپاه خالد بن ولید توسط مسلمانان فتح شد.

یكی از شهرهایی كه نام آنها در روایات آخر الزمان دیده می‌شود، شهر حلب است. در بیشتر روایات این شهر به عنوان یكی از كُوَر خمس (مناطق پنج‌گانه) ذكر شده است كه در آخرالزمان تحت سیطرة سفیانی در می‌آید.

 در بیان قحطی‌ها و كشتارهای آخرالزّمان در حلب، به نقل از امیرالمؤمنین(ع) چنین آمده است: «شهر زوراء (بغداد) در اثر شورش‌ها و فتنه‌ها ویران می‌شود، شهر واسط در اثر طغیان آب خراب می‌گردد. مردم آذربایجان به وسیلة طاعون هلاك می‌شوند، مردم موصل از گرسنگی و گرانی می‌میرند، شهر حلب در زیر صاعقه از بین می‌رود و...»2 همچنین از آن حضرت(ع) نقل شده است كه: «... بدا به حال حلب از محاصرة آنان» این روایت در مورد سیطره یافتن سپاهیان سفیانی بر مناطق پنج‌گانه است.

پیامبر اكرم(ص) در مورد سپاه سفیانی و چگونگی حركت او می‌فرماید: «سفیانی با 3600 اسب سوار حركت كرده، وارد دمشق می‌شود، و ماه رمضان فرا نمی‌رسد جز اینكه 30 هزار نفر از قبیلة كلب با او بیعت می‌كنند. آنگاه سپاه مجهّزی را به عراق می‌فرستد و 100 هزار نفر را در بغداد طعمة شمشیر می‌سازد. سپس دامنة جنگ به كوفه كشیده می‌شود و شهر كوفه توسط آنان تاراج می‌شود.»

كامل سلیمان در اثر ارزشمند خود «یوم الخلاص» می‌نویسد، حركت‌های ایذایی و یورش‌های ناجوانمردانة او به دمشق و حلب و حمص و رقّه، پس از درگیری‌های قیس و ابقع و اصهب و یمانی آغاز می‌شود.

بنابراین شورش سفیانی از دمشق و با تصرف آن، آغاز می‌شود؛ بدین‌گونه كه اصهب و ابقع را كه مدعیان حاكمیت بر مردم جهان هستند، شكست می‌دهد و بر منبر دمشق بالا می‌رود و از بنی‌كلب بیعت می‌گیرد تا او را در جنگ و تصرف كشورها یاری كنند. و سپس برای تاراج كشورها حركت می‌كند.

رسول اكرم(ص) می‌فرمایند: «هنگامی كه سفیانی بر پنج منطقة دمشق، حمص، حلب، اردن و قنّسرین تسلط یافت نه ماه برای او بشمارید.» در دیگر احادیث نیز آمده است كه مدت حكومت سفیانی به اندازة زمان حمل، یعنی نُه ماه است.3 پس از این مدت حضرت مهدی(عج) ظهور می كنند و با سپاه سفیانی درگیر می‌شوند. سپاه سفیانی در مكانی بین مكه و مدینه، به نام «بیدا» در زمین فرو می‌روند و خود او توسط حضرت مهدی(عج) در كنار دریاچة طبریه به هلاكت می‌رسد.

ماهنامه موعود شماره 99

پی‌نوشت‌ها:

1. دایرة المعارف تشیع.
2. غیبت نعمانی، ص 134 به نقل از روزگار رهایی، ج2، 971.
3. غیبت نعمانی، ص 163، به نقل از روزگار رهایی، ج2، 1129.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 خرداد 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: ظهور و نشانه ‌ها،     | نظرات()

شام خرابه‌هایی از جنس رنج و افتخار

شام قدیم یا شامات از لحاظ جغرافیایی سرزمینی بزرگ در آسیای غربی در حدّ فاصل دریای مدیترانه، سواحل غربی فرات، مرز شمالی حجاز، مرز جنوبی روم شرقی قدیم و تركیة فعلی است. معروف‌ترین رود این سرزمین فرات است.
شام از لحاظ تاریخی یك پای همیشگی تاریخ اسلام است و در تاریخ جنگ‌های دوران اسلامی، به خصوص جنگ‌هایی كه با اروپاییان در گرفته است، جایگاه ویژه‌ای دارد.



  • آشنایی با موقعیت شام
شام قدیم یا شامات از لحاظ جغرافیایی سرزمینی بزرگ در آسیای غربی در حدّ فاصل دریای مدیترانه، سواحل غربی فرات، مرز شمالی حجاز، مرز جنوبی روم شرقی قدیم و تركیة فعلی است. معروف‌ترین رود این سرزمین فرات است.
شام از لحاظ تاریخی یك پای همیشگی تاریخ اسلام است و در تاریخ جنگ‌های دوران اسلامی، به خصوص جنگ‌هایی كه با اروپاییان در گرفته است، جایگاه ویژه‌ای دارد. شام پس از جنگ جهانی اوّل به چهار كشور سوریه، اردن، فلسطین و لبنان تقسیم شد. خود این چهار كشور مانند تمام سرزمین‌های استقلال یافتة عثمانی، تاریخ درازی نداشته‌اند امّا به گفتة مورخان وارث سرزمینی قدیمی و باستانی با پنج‌هزار سال قدمت به نام شام هستند؛ زیرا «الشام و الشام» نامی بوده كه جغرافی‌دانان عرب بر دریای روم و بیابان ممتدی كه از ابله تا فرات و از طرف دیگر از فرات تا مرز روم محدود می‌شده است، اطلاق می‌كرده‌اند. در حقیقت سرزمین شام اوّلین مركز بینِ مراكز تمدن عربی ـ اسلامی بوده است.
شام تا پیش از آنكه تحت سلطة مسلمانان درآید در تصرّف امپراتوری روم شرقی بوده است. پس از مهاجرت قبایلی از جزیر\العرب (شبه جزیرة عربستان) به این سرزمین بود كه ورود اعراب به شام گسترش یافت و قبایلی عربی به این دیار كوچانده شدند كه مهم‌ترین آن قبایل عبارت بودند از: قضاعه، جذام، لخم، كلب، تنوخ، سلیح و بهراء. آنان به دلیل زندگی طولانی در جوار رومیان غالباً به كیش نصرانی درآمده و آداب و رسوم آنان را پذیرفته بودند تا اینكه پس از بعثت و رحلت پیامبراكرم(ص) با دو جنگ؛ یعنی سریه موته و غزوة تبوك این منطقه به دست مسلمانان افتاد. پس از آن هم در دست مسلمانان باقی ماند.

شام در سال چهاردهم هجرت در عصر خلافت ابوبكر فتح شد و باقی مناطق در خلافت عمر تصرف شد. با تصرف شام به وسیلة سپاه اسلام، فرهنگ این دین جدید بر اقوام مذكور غلبه یافت. از آنجایی كه بنی‌امیه ساكن شام بودند، حكومت آنجا به معاویـ[ بن ابی سفیان واگذار و او در زمان عمر و عثمان به عنوان والی شام انتخاب شد. وی تا سال 35 حاكم بود تا اینكه در سال 35 با خلافت امام علی(ع) از حكمرانی شام عزل شد. پس از شهادت امام علی(ع) معاویه با نیرنگ به حكومت رسید. او شهر دمشق را دارالخلافه خویش قرار داد. پس از آن پادشاهان بنی امیه در دمشق اقامت گزیدند.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 خرداد 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: ظهور و نشانه ‌ها،     | نظرات()

ابقع


 از رسول اكرم(ص) و ائمه اهل بیت(ع) روایت شده است كه خروج ابقع در مصر و به دنبال دیده شدن ستارة دنباله‌دار و كسوف خورشید و خسوف ماه خواهد بود كه همة اینها در نزدیكی ظهور رخ می‌دهند. حال سوال این است كه منظور از ابقع چیست؟



از رسول اكرم(ص) و ائمه اهل بیت(ع) روایت شده است كه خروج ابقع در مصر و به دنبال دیده شدن ستارة دنباله‌دار و كسوف خورشید و خسوف ماه خواهد بود كه همة اینها در نزدیكی ظهور رخ می‌دهند.1

ابقع در لغت به ابلق، یعنی هر شیء سیاه و سفید و به خصوص به كلاغ سیاهی كه با سفیدی آمیخته باشد و به هر شخص پلید و به ابرص و شوره‌زار و كسی كه لباس وصله‌دار و رنگارنگ می‌پوشد تعبیر شده است. و آن2 نام یكی از سه فرمانده‌ای است كه پیش از ظهور، در سرزمین شام، برای كسب زمامداری و قدرت، شورش می‌كند. سپاه او در برابر اصهب، كه فردی كافر است، می‌جنگند. به نظر می‌رسد كه فرماندة ابقع در داخل پایتخت قرار دارد، زیرا آن‌گونه كه از روایات بر می‌آید، سپاه اصهب از خارج مركز یا پایتخت قیام می‌كنند. امّا ظاهراً هیچ یك نمی‌توانند بر دیگری پیروز شوند. در این میان، سفیانی از خارج پایتخت وارد شده و بر هر دو چیره می‌شود.3

در روایتی كه از امام باقر(ع) به جابر جعفی نقل شده است چنین می‌خوانیم: «پیوسته بر جای خود باش و بی‌حركت بمان تا علامت‌هایی كه بر تو بیان می‌كنم مشاهده كنی، اختلاف بین خاندان فلانی و ندای آسمانی و صدایی كه از ناحیة دمشق بیاید كه مژده بخش ظهور است و فرو رفتن آبادی‌ای از شام كه آن را «جابیه» می‌نامند و روی آوردن هواداران ترك‌ها برای ماندن در جزیرة موصل و مستقر شدن سركشان رومی در رمله. در آن سال در تمام سرزمین‌های اسلامی كه در ناحیة غرب واقع شده‌اند اختلاف بسیار شود. نخستین سرزمینی كه نابود گردد، شام است كه در آن میان سه لشكر اصهب، ابقع و سفیانی اختلاف شود.4

در روایت دیگری چنین آمده: نخستین سرزمینی كه در آن كشتار و شورش می‌شود، شام است كه سه لشكر در آن با یكدیگر نبرد می‌كنند: 1. اصهب، 2. ابقع، 3. سفیانی. این سه لشكر با یكدیگر می‌جنگند تا سفیانی با ابقع درگیر می‌شود و او با سپاهیانش می‌كشد و سپس اصهب را نیز از پای درمی‌آورد.5 از این روایات برمی‌آید كه پیروز نهایی جنگ شام، سفیانی است.
 
ماهنامه موعود شماره 99
 

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 خرداد 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: ظهور و نشانه ‌ها،     | نظرات()

ضرورت ظهور برای تحقق هدف خلقت

گفت‌وگو با حجّت‌الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی

  • اشاره:
حجت‌الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی، فرزند گرامی مفسّر گرانقدر قرآن کریم حضرت آیت‌الله جوادی آملی، و از مدرّسان و محقّقان حوزة علمیة قم می‌باشند. تاکنون آثاری از ایشان در حوزة معارف اسلامی و مباحث امامت همچون کتاب «فلسفه و اسرار زیارت» توسط نشر اسراء به چاپ رسیده است.

همین زمینه، موجب بود تا به سراغ ایشان در مؤسسة تحقیقاتی اسراء برویم و دربارة موضوع با اهمیّت «ضرورت ظهور برای تحقق هدف خلقت» البته بیشتر از منظر قرآنی و روایی، به گفت‌وگویی صمیمانه بنشینیم که حاصل آن را تقدیم خوانندگان گرامی موعود می‌نماییم. باشد که مقبول طبع‌شان قرار گیرد.

  • با تشکّر از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید، در بسیاری از روایات بر این نکته تصریح شده که اگر از عمر جهان تنها یک روز باقی مانده باشد، خداوند آن روز را آنقدر طولانی می‌کند که امام مهدی(ع) ظهور کند و جهان را از عدل و داد آکنده و از ظلم و جور پیراسته سازد. آیا با توجه به این روایات و دیگر روایات مشابه می‌توان گفت که ظهور امام مهدی(ع) امری ناگزیر و ضروری است که بدون آن داستان خلقت به سرانجام نمی‌رسد؛ و اساساً نقش و جایگاه ظهور امام مهدی(ع) در هدف آفرینش و طرح برنامة خداوند در جهان چیست؟

در پاسخ به این پرسش اساسی باید گفت، تا هدف خلقت و آفرینش روشن نشود، نقش کسی که بناست این هدف را محقّق کند هم روشن نخواهد شد. خداوند که بشر را آفرید، با امکاناتی که در وجود او قرار داد (نظیر: فطرت، عقل، قلب، عشق و...) و امکاناتی که در اختیار او قرار دارد (نظیر: نبوّت، رسالت، امامت، وحی و...) جا داشت که این بشر در مسیر «صراط مستقیم» قرار بگیرد و به هدفی که خداوند برای او تعیین کرده؛ یعنی هدف نورانیّت بر اساس طیّ مسیر مستقیم، راه پیدا کند. خداوند در سورة ابراهیم می‌فرماید: «کتابٌ أنزلناه إلیک لتخرج الناس من الظّلمات إلی النور بإذن ربّهم إلی صراط العزیز الحمید؛1 [این قرآن] کتابی است که بر تو نازل کردیم تا مردم را از تاریکی‌ها به سوی روشنایی، به فرمان پروردگارشان درآوری، به سوی راه خداوند توانا و ستوده».

این آیه، هم راه را مشخص کرده و هم هدف از آفرینش را، و هم آن کسی را که «مُخرِج» است و انسان را در این مسیر قرار می‌دهد و از ظلمات به سوی نور که هدف نهایی و مقصد نهایی است می‌رساند.

هدف نهایی و مقصد غایی آفرینش، همان نورانی شدن انسان‌ها در بعد فردی و اجتماعی‌شان است. انسان‌ها باید در عرصة علم و دانش، اخلاق، رفتار، معارف و حِکَم، جهتِ نورانی پیدا کنند. «نور»، یعنی آن چیزی که حقّ و واقع است؛ در مقابل «ظلمت»، یعنی آن چیزی که باطل و معدوم است. علم، ایمان، فضائل اخلاقی (جود، سخا، کرامت، گذشت، و عفو و...)، اعمال صالح و فقه و حقوق که بر مبنای حکم‌الله و حقوق الهی شکل می‌گیرند، نورند و در مقابل، جهل، بی‌ایمانی (کفر)، اعمال طالح و نظایر آن ظلمت‌اند. هدف غایی خلقت از جانب خداوند آن است که انسان‌ها، هم به لحاظ حوزة فردی و هم به لحاظ حوزة اجتماعی، به سمت نورانی شدن حرکت کنند.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 خرداد 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: ظهور و نشانه ‌ها،     | نظرات()

آشنایی با مفاهیم و اصطلاحات نشانه ‏های ظهور

ابراهیم شفیعی سروستانی
 
متناسب با بررسی نشانه‏های ظهور، در این شمارة  برخی مفاهیم و اصطلاحات مرتبط با این موضوع را كه معمولاً در كتاب‏ها و آثار مؤلفان اسلامی از آنها یاد می‏شود، بررسی می‏كنیم:


1. نشانه‏های ظهور

 ظهور مصلح آخرین، حضرت بقیـةالله الاعظم ـ ارواحنا له الفداء ـ با حوادث طبیعی، رویدادهای اجتماعی و تحولات سیاسی و نظامی بسیاری همراه است كه همه، از آماده شدن جهان برای ورود به عصری جدید و آغاز دورانی سرنوشت‏ساز از حیات كرة خاك حكایت می‏كنند. از مجموع این حوادث، رویدادها و تحولات كه پیش از ظهور یا هم‏زمان با آن رخ می‏دهند، به نشانه‏ها یا علایم ظهور تعبیر می‏شود. به این نكته هم باید توجه داشت كه همة این نشانه‏ها در یك زمان رخ نمی‏دهند و از نظر دوری یا نزدیكی به وقت ظهور، با یكدیگر تفاوت دارند.

2. مَلاحِم

این واژه جمع «مَلْحَمَه» به معنای جنگ و خون‏ریزی بزرگ و رزمگاه است. در مورد ریشه این كلمه، برخی گفته‏اند: ملحمه از «لُحْمَه» به معنای تار و پود پارچه گرفته شده است و چون معمولاً در رزمگاه طرفین نبرد چون تار و پود پارچه در هم می‏پیچند، به آن «ملحمه» می‏گویند. برخی دیگر گفته‏اند: این كلمه از «لَحْم» به معنای گوشت گرفته شده است و بدان دلیل به رزمگاه «ملحمه» می‏گویند كه در آن گوشت‏های كشته‏شدگان به فراوانی به چشم می‏خورد.1

ملاحم در اصطلاح به جنگ‏ها و رویدادهای مهم سیاسی و اجتماعی اطلاق می‏شود كه پیامبر گرامی اسلام(ص) و امامان معصوم(ع) از وقوع آنها خبر داده‏اند.

3. فِتَن

كلمه «فتن» جمع «فتنه» به معنای آزمایش، امتحان، شورش، اختلاف آرا، رنج و محنت است. این واژه در اصل به عملی گفته می‏شود كه برای پاك كردن طلا و نقره از ناخالصی انجام می‏گیرد.2 فتن در اصطلاح به معنای حوادث و رویدادهایی است كه وقوع آنها در كلمات پیامبر اكرم(ص) و اهل بیت طاهرینش(ع) پیش‏گویی شده است.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 خرداد 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: ظهور و نشانه ‌ها،     | نظرات()

ظهور برای اقامه دین

محسن قنبریان
 
ادبیات سكولار و دینی در تحلیل تاریخ
آیا تاكنون به دخالت و نحوة كین‌ورزی و عمل ابلیس وجنودش در كار و بار انسان‌ها اندیشیده‌اید؟ آیا می‌توان در تحلیل وقایع تاریخی تنها به عوامل معلوم مادی و تجربی تكیه كرد؟
باید دید نحوة تحلیل قرآن و روایات دربارة رخدادها چگونه است؟

1. ادبیات قرآنی و روایی

اگر آیات قرآن یا خطبه‌های امیرالمؤمنین(ع) را در مقام تحلیل شرایط و پدیده‌های تاریخی مرور كنیم، به خوبی درمی‌یابیم كه غیب و جنود باطنی حق و باطل در این تحلیل‌ها حضوری چشمگیر دارند.
تحلیل جنگ بدر در سورة انفال یك نمونة خوب است:

«هنگامی كه خدا حق و باطل را از یكدیگر مشخص و معلوم ساخت؛ شیطان كارهای مشركان را در جنگ بدر برایشان آراست و به آنان گفت: امروز با این ساز و برگ نظامی و انبوه نفرات هیچ گروهی از مردم بر شما چیره نمی‌شود و من خود حمایتگر شما هستم».1

نهج‌البلاغه حضرت امیر(ع) نیز مملو از این تحلیل‌هاست؛ مثلاً حضرت در خطبة 22، لشكركشی ناكثین، واقعه را با این تعبیر که شیطان، حزب و طرفداران خویش را بسیج كرده و سپاه خود را گرد آورده است، تحلیل می‌فرماید.

2. این ادبیات در دنیای مدرن

امّا این ادبیات در تحلیل حوادث سیاسی ـ اجتماعی در دنیای مدرن با این استدلال که ذائقه مخاطبان آمادگی ندارد تا از شاخه‌های غیبی و پدیده‌های ماورایی در تحلیل مسئله استفاده کنیم، غریب مانده است. این مسئله، محصول دنیازدگی و سكولار شدن فرهنگی است كه از تمدن غرب به ما هم سرایت كرده است. تقدس‌زدایی و غیبت‌شویی از همة عرصه‌های زندگی بشر از رنسانس به این سو در دستوركار این تمدن بوده است. این تمدّن، عقل را برای بررسی وجود چنین عوالم و چنان سلسله طولی ناتوان می‌خواند و دین را كه به اثبات جزئی و تفصیلی این موجودات ماورایی می‌پردازد، متعلق به عصر خرافه می‌داند و آن را از اعتبار و حجیّت می‌اندازد. اوج این رویكرد را در مكتب تجربه‌گرا و پوزیتویسم «حلقه وین» شاهدیم كه آثار آن در علوم تجربی و اجتماعی هنوز وجود دارد.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 خرداد 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: ظهور و نشانه ‌ها،     | نظرات()

جهان در آستانه ی ظهور

 گفت‌وگو با حجت‌الاسلام و المسلمین شیخ علی كورانی محقق و نویسنده
جهان در زمان ظهور چه وضعیتی دارد؟
بحران‌ها، جنگ‌ها و شورش‌های عصر ظهور چه مناطقی از جهان را بیشتر تحت تأثیر قرار می‌دهد؟
در مدت زمان قبل از ظهور چه سرزمین‌هایی دستخوش آشوب و بحران خواهند بود؟
آیا ما می‌توانیم كشتارهای كنونی شیعیان را در نهایت زمینه‌ساز شورش سفیانی بدانیم؟



اشاره:

در بعد از ظهر یك روز كاری، به دفتر «مؤسّسة مصطفی العالمیه» در شهر مقدس قم رفتیم و با روی گشادة استاد و محقّق لبنانی‌الاصل جناب حجت‌الاسلام و المسلمین شیخ علی كورانی مواجه شدیم. بیشتر خوانندگان موعود با این چهرة شناخته شدة مطالعات مهدوی آشنا هستند. مجموعة گران‌سنگ «معجم احادیث الامام المهدی(ع)» (در 8 جلد)، كتاب عصر ظهور (كه به زبان‌های عربی، فارسی، اردو و... ترجمه و منتشر شده است)، معجم موضوعی روایات امام مهدی(ع) و مقالات متعدّد در حوزة مهدویت، از آثار قلمی ایشان است. خودشان دلیل عزیمت به ایران را این می‌دانند كه انقلاب اسلامی ایران، تنها حركت زمینه‌ساز مشرق‌زمین برای ظهور امام مهدی(ع) است. گفت‌وگو به زبان عربی انجام شد و موضوع آن نیز به تناسب ویژه‌نامة این شماره، به سرزمین شام و كشور سوریه اختصاص پیدا كرد. امیدواریم بتوانیم در آینده، ادامة این گفت‌وگو را دربارة دیگر سرزمین‌های اسلامی درگیر در واقعة ظهور، تقدیم خوانندگان گرامی كنیم. إن‌شاءالله

  •  از استاد و محقق گرامی آقای كورانی سپاسگزاریم كه به رغم مشغلة فراوان در ایران و لبنان، ما را به حضور پذیرفتند. لطفاً برای آغاز گفت‌وگو، بفرمایید جهان مقارن ظهور چه وضعیتی دارد؟

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 خرداد 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: ظهور و نشانه ‌ها،     | نظرات()

آیا می‌شود مرده دوباره زنده شود؟

هنگامه ظهور و شباهتهاى آن به قیامت  - قسمت چهارم

 

سنگ قبر

اشاره:

صحنه‏هاى قیامت با هنگامه ظهور حضرت حجت از جهات گوناگون مشابه یكدیگرند كه در این مجموعه خلاصه‏اى از شباهتها را كه از تفسیر و تأویل آیات قرآن برگرفته شده است در قالب 14 مقاله تقدیم خواهد شد. در شماره پیشین با بیان مقدمه مفصل درباره این ارتباط موضوع چهارده شماره همراه با چکیده مباحث آن ارائه گردید تا خواننده محترم در جریان و پیوند مطالب باشد. اکنون سومین شباهت تقدیم می گردد.

 

شماره پیشین: شاید هیمن جمعه، ظهور باشد!؟ (ناگهانى بودن ظهور و قیامت) 

 

4 - برانگیخته شدن مردگان

در زمان‏ ظهور حضرت ‏بقیةاللَّه جمعى از اموات ‏مؤمنان به اذن خداوند زنده مى‏شوند و به زندگى دنیا باز مى‏گردند و این امر چنان واضح و مسلّم است كه در برخى از دعاهاى مشهور به صورت یكى از حوایج و خواسته‏هاى مهم شیعیان و منتظران یاد شده است. به نمونه‏اى از احادیث و ادعیه‏اى كه در این‏باره آمده توجه فرمایید:

حضرت امیرالمؤمنین ‏علیه السلام ضمن گفتارى طولانى فرمود:...اى شگفتا! و چگونه تعجب نكنم از مردگانى كه خداوند آنها را زنده برانگیزد، گروه گروه با تلبیه و پاسخگویى به دعوت كننده الهى به كوچه‏هاى كوفه وارد شوند....(1)

امام صادق علیه السلام فرمودند: و چون هنگام قیامش برسد در ماه جمادى الآخر و ده روز از ماه رجب بارانى خواهد بارید كه خلایق مانند آن را ندیده باشند، پس خداوند متعال با آن گوشتهاى مؤمنان و بدنهایشان را در قبر خواهد رویاند، و گویا آنها را مى‏بینم كه از سوى جهینه پیش مى‏آیند در حالى كه موهاى خود را از خاك مى‏تكانند.(2)

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 24 اردیبهشت 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: ظهور و نشانه ‌ها،     | نظرات()

علائم ظهور...

علائم ظهور به دو دسته كلی تقسیم میشوند: علائم حتمی و علائم غیر حتمی.
فضیل بن یسار از امام باقر (ع) روایت كرده كه فرمودند:
«نشانه‌های ظهور دو دسته است: یكی نشانه‌های غیرحتمی و دیگر نشانه‌های حتمی؛ خروج سفیانی از نشانه‌های حتمی است كه راهی جز آن نیست.» (غیبت نعمانی، با ترجمه غفاری، باب18، ص429)
منظور از علائم حتمی آن است كه تقدیر قطعی خدا به وقوع آن تعلق گرفته، و مشروط به هیچ قید و شرطی نیست؛ و مقصود از علائم غیر حتمی آن است كه وقوع آن ممکن است مشمول بداء گردد، چرا که فی الجمله مشروط به شروطی است كه اگر آن شروط تحقق یابد آن علائم واقع می شوند، و اگر آن شروط مفقود باشد، آن علائم نیز تحقق نمییابند. علائمی در مورد حتمی بودن آنها نصی نداشته باشیم، تنها احتمال وقوع آن می رود، و قطعی نیستند. علائم غیر حتمی بسیارند. ما در اینجا روایت مفصلی از امام امام صادق(ع) را برای شما می آوریم که تعداد بسیاری از آن را برشمرده است....


این روایت مشهوری است، ولی برای آن که حق زحمات مؤلفین ادا شده باشد، می گوییم که این روایت را با تغییرات عبارتی اندکی از کتاب "یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان(عج)" نوشته علیرضا رجالی تهرانی نقل می کنیم. قبلا لازم است تذکر دهیم که گرچه هر یک از این علائم حتمی الوقوع نیست، ولی به طور کلی احوال آخرالزمان را به ما معرفی می کند.با مطالعه آن شباهتهای زیاد آن را با شرائط زمان خودمان می یابیم.

در این روایت، امام صادق(ع) به یكی از یاران خود فرمودند:

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 10 اردیبهشت 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: ظهور و نشانه ‌ها،     | نظرات()