با توجه به تعالیم قرآن کریم، راههاى دعوت مردم به حق و اعمال نیک، گوناگون است كه به مواردی از آنها اشاره مىكنیم:
1- دعوت زبانى: برخی از دعوتها، زبانی و صریح میباشد که در قرآن کریم نیز آیاتی با لفظ «قل» یعنى بگو، آغاز
می شود. ما نیز باید در برخی موارد به وسیله زبان دعوت کنیم.
2- دعوت عملى: گاهی نباید از زبان و صراحت استفاده کنیم بلکه باید از طریق عمل و رفتار خود، برخی موارد را متذکر شویم. قرآن میفرماید: «و ثیابك فطهّر»(1)؛ لباس خود را تطهیر كن (تا دیگران نیز با دیدن شما، لباسهای خود را تطهیر كنند).
3- دعوت مستقیم: گاهی باید دعوت به صورت مستقیم باشد. قرآن میفرماید: «أقیموا الصّلوة» (2)؛ به طور مستقیم به مردم بگو: نماز به پا دارید.
4- دعوت غیرمستقیم: گاهی دعوت غیر مستقیم است که در قرآن نیز با بیان داستانهایی، مواردی به صورت غیرمستقیم به ما تذکر داده شده است. مثلاً وقتى قرآن مىگوید: برادران حسود، یوسف را به بهانه بازى بردند و او را در چاه انداختند، به طور غیر مستقیم به همه نوجوانان هشدار مىدهد كه دشمنان نیز به نام ورزش، ممکن است شما را گمراه و از هدف اصلى پرت كنند و به چاه ذلّت بكشانند. و موارد دیگر.
5 - دعوت جمعى: گاهی باید مطلبی را به صورت دسته جمعی متذکر شد نه فردی. قرآن میفرماید: «و كان رَسولاً نَبیّاً»(3)؛ پیامبران، مأمور به دعوتِ عموم مردم بودند.
نوشته شده در تاریخ شنبه 12 اردیبهشت 1388 | توسط:
امین | طبقه بندی:
مقالات، |
نظرات()