مذهبی فرهنگی

تا حالا شده خودت باشی؟

نه، نمی شه؛ چون این سرشت، رنگ می بازه ، حالا یا در یک بازی خوب و شاید هم خدایی نکرده در یک بازی بد.

آره همون سرشت الهی که خدای بزرگ رشته است «فطرة التی فطر الناس علیها»

اما نه؛

ما آدمها قدر خودمون را نمی دونیم، رنگ می گیریم، دل می بازیم ،غافل از اینکه دیر، یا زود باید بگذاریم و بگذریم ، بعد آنوقت این دل باخته و این استر تاخته، خسته و سوخته با اونهمه پستی و بلندی و راه ناهموار چه کنه؟ خدا می دونه؟

و صد البته  که «عندالصباح تحمد القوم السری»  هنگام صبح مرد را از نا مرد می شناسند. 

پس آدمها بیایید درجه یک باشید، تا خریدارهای خوب داشته باشید، جنس بنجول خریدارش لجنزاره ، این رو خوب بفهمیم !!

راستی درجه یک بودن به چه معناست ؟

داد و ستدهای شرعی قسمت دوم: اجاره

آیا تا بحال چیزی اجاره کرده اید؟ می دونید اجاره چیه؟ چه چیزهایی  رو می شه اجاره کرد؟ اصلا به رساله عملیه مرجع تقلید خودتون مراجعه کردید؟ یا تو ذهنتون سوالی درباره اجاره دارید؟ و... یا اگر چیزی رو اجاره دادید چقدر با دستورات اسلامی تطابق داشته؟

باید بگم اجاره یکی از آن دسته مسایلی است که همه ما خواه نا خواه با آن مواجهیم و هر روز صبح که از خونه بیرون میآییم تا وقتی که برگردیم به هزار تا موردش برخورد می کنیم! و خیلی اوقات بی توجه ازکنارش رد میشیم! مثلا هر روز که با تاکسی میریم مدرسه، سر کار، یا هر جای دیگه! در واقع ما یک تاکسی رو اجاره (کرایه) می کنیم و بسیاری از موارد دیگه. پس لازمه که بدونیم اجاره چیه و مسایلش رو یاد بگیریم.

راستی بگید ببینم شما جزو کدوم دسته اید کسایی که کاری رو انجام می دن و بعد میرن سراغ اینکه ببینن کاری که انجام دادن درست بوده یا نه ؟ یا جزو اون دسته که اول می رن کار درست رو یاد میگرن بعد انجام میدن؟!!!

به هر حال چه جزو دسته اول باشید یا دسته دوم ما در این سلسله مباحث قصد داریم تا شما رو با «احکام اجاره» آشنا کنیم و تا حد امکان مسایلی رو که به اصطلاح «مبتلا به» هستن بیان کنیم.

مسایلی که به نوعی همه با اون سر و کار دارن! دوستانی که قصد دارن و تصمیم گرفتن با ما همراه بشن بدونن اگر مطالب ما رو دنبال کنن مطالب زیر رو یاد می گیرن:

موعود آخرالزمان از زبان امیرالمومنان علیه السلام

ما حضرت علی علیه السلام را دوست داریم. سخنان او را هم که مانند دانه های مروارید به رشته ای زیبا در آمده بر گردن بلند بالای اندیشه و فکرمان می آویزیم. این آویز زمانی جلوه گر و تلالو فزونتری می یابد که نور عمل بر آن بتابد. آنگاه این درهای سفید، هزار رنگ زیبای الهی از جمال و جلال را باز می تاباند. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به ما در طول بیست و سه سال آموخت علی معیار حق است که عَلیٌ مع الحق و الحق مع علی یدور حیث مادار .   علی علیه السلام همراه با حق است و حق نیز همراه با علی علیه السلام است و این حق است که همواره مریدانه به دور علی علیه السلام می گردد. پس هر که را علی علیه السلام بستاید، حقیقتا ستوده الهی است و هر آن را که براند، مغضوب و ملعون اله. او در کلام خویش بارها امام علی علیه السلام سال ها و بارها آخرین صبح تاریخ بشریت را نوید داده اند و دریا دریا موج امید به پا کرده اند. نهج البلاغه بخشی از این پرده ی آخر را در خود دارد. با امید به دستگیری (باب العلم) که لقب عطا شده از سوی رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به امیر مومنان علیه السلام است. از این هفته مبارک در درس نامه انتظار به معرفی خطبه ها و کلام حضرت علی علیه السلام می پردازیم که تصویر آخر الزمان با قلم کلام علوی بر لوح جان پاک شما مشتاقان منتظر امام منتظر ترسیم می گردد.   انشاء الله

ترسیدی؟ اشکال نداره خیلی هول به دلت راه نده. سریع آستین هایت را بالا بزن. یک وضو بگیر قرآن کریم را بردار رو به قبله بنشین و از هرجای قرآن کریم که خواستی 100 آیه بخوان . سپس یه مرتبه بگو:

اللهم ادفع عنی البلاء (خدایا این بلا را ازمن دور کن).

امام رضا علیه السلام فرمودند هر کسی چنین عملی را انجام دهد خداوند نیاز او و مشکلش را یرطرف می کند.¹

هنگامه ظهور و شباهتهاى آن به قیامت   - قسمت دوم

اشاره:

صحنه‏هاى قیامت با هنگامه ظهور حضرت حجت از جهات گوناگون مشابه یكدیگرند كه در این مجموعه خلاصه‏اى از شباهتها را كه از تفسیر و تأویل آیات قرآن برگرفته شده است در قالب 14 مقاله تقدیم خواهد شد. در شماره پیشین با بیان مقدمه مفصل درباره این ارتباط موضوع چهارده شماره همراه با چکیده مباحث آن ارائه گردید تا خواننده محترم در جریان و پیوند مطالب باشد. اکنون اولین شباهت تقدیم می گردد:

1 - اجتماع بزرگ

هنگام ‏ظهور حضرت بقیةاللَّه یاران و شیعیان آن جناب از گوشه و كنار جهان نزد او اجتماع مى‏كنند و به یاریش مى‏شتابند. این اجتماع بزرگ به اذن خداوند بدون قرار قبلى و به‏صورت سریع و معجزه‏آسا انجام مى‏شود و با صحنه‏ها و رویدادهاى هیجان‏انگیز و حیرت آورى همراه خواهد بود، چنانكه در احادیث آمده است.

امام باقرعلیه السلام فرمودند: نخستین كسى كه با او بیعت كند جبرئیل‏علیه السلام است. آن‏گاه سیصد و سیزده مرد بیعت مى‏نمایند كه هر یك از آنان پیش از آن هنگام در حال حركت بوده و به آن حضرت خواهد پیوست و هر آن كه در سفر نبوده از بستر خوابش مفقود خواهد شد. این سخن امیرمؤمنان‏علیه السلام است كه فرمودند: آنان از خوابگاههاى خود ناپدید مى‏شوند. خداوند مى‏فرماید: »فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَما تَكُونُوا یَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمیعاً«؛(1) پس به كارهاى نیك پیشى گیرید، هر كجا باشید خداوند همه شما را خواهد آورد. امام باقرعلیه السلام فرمود: مقصود از كارهاى نیك؛ ولایت است.

امتحان اعم از عقوبت است. یعنی گاهی امتحان، با عقوبت و گاه با نعمت است. یعنی گاهی انسان، توسط خوشی‎ها و شادی‎ها امتحان می‎شود و گاهی توسط غم و اندوه. گاه توسط شفا گرفتن از بیماری و گاه به واسطه رحلت و از دست دادن عزیزان. بهرحال انسان به انحاء مختلف مورد امتحان قرار می‎گیرد.  

اما این سوال همیشه مطرح است که از کجا متوجه شویم که مشکلات و ناملایماتی که بر ما وارد می‎شود؛ امتحان است یا عقوبت؟!

و یا به عبارتی دیگر از کجا دریابیم که موارد پیش آمده، از سوی خدا، یا از طرف خود ما است؟!

چرا که گاهی ما در انتساب این ناملایمات و مشکلات به خداوند، اشتباه می‎کنیم. در بین مردم این جمله معروف است که وقتی برای کسی مشکلی پیش می‎آید به او می‎گویند که خواست خدا بوده، خدا اینطور مقدر کرده و غیره. حال آن که اینطور نیست چرا که در مواردی، مشکلاتی که پیش می‎آید، نتیجه اعمال خود ما است و ربطی به خدا ندارد که عادت کرده‎ایم همه مشکلات را به تعبیری به گردن خدا می‎اندازیم. خدای متعال در قرآن کریم می‎فرماید:

«وَ ما اَصابَکُمْ مِنْ مُصِیبَهٍ فَبِما کَسَبَتْ اَیْدِیکُمْ وَ یَعْفُو عَن كَثِیرٍ؛(1) و آنچه از مصیبت‏ها به شما برسد به خاطر گناهانى است كه خود كسب كرده‏اید، و از بسیارى نیز در مى‏گذرد.

اى عزیز! از خداوند عزّ و جلّ بترس و عظمت و جلال الهى را در نظر دار و پیوسته در احوال روز حساب بیندیش ، و انواع عذاب الهی را بیاد آور .

مرگ و صُعُوبت (سختی) عالم برزخ و مؤاخذه روز قیامت را تصوّر نما، و آیات و اخبار در باب جنّت و نار(بهشت و جهنم)، و احوال خائفین(خداترسان) از اَخْیار (خوبان) را مشاهده كن و بدان كه هر قدر معرفت بنده به عظمت و جلال پروردگار بیشتر و به عیوب خود بیناتر باشد، ترس او از خدا زیادتر مى شود.

و از این جهت است كه حق تعالى خوف و خشیت [خود] را نسبت به علماء داده چنانچه فرموده: اِنَّما یَخْشَى اللّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ یعنی این است و جز این نیست که از میان بندگان، دانشمندان از خدا باک دارند.(1)

و رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) فرمود: ترس من از خدا بیشتر است از همه(2) چرا که او سرآمد همه دانشمندان است.

خدمت آن حضرت عرضه داشتند كه چه زود پیر شدید. فرمودند: مرا پیر كرد سوره «هود» و «واقعه» و «مرسلات» و «عمّ یتسائلون»(3) كه در آنها احوال قیامت و عذاب بر امّت هاى گذشته ذكر شده است.

و اگر ندیده اى، شنیده اى حكایت خوف انبیاء و مُقَرَّبین و  ناله های و غَش هاى حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام) و تضرّع و مناجات حضرت سیّد السّاجدین(علیه السلام) را.

پس ای بنده خدا از خدا بترس و خشیت را زیور جان قرار ده که این زیبایی ، مقامت را درخشان سازد ، چنانکه نزد مردمان صلابتی همراه تو گردد که محبوب دلها گردی و معشوق معبود چه آنکه فرمود «من عشقنی عشقته» چون شیفته من شد به او عشق می ورزم.

گرایش بشر معاصر به دین و لزوم تدوین منشور عقاید

گرایش به دین ، از اصیلترین و كهنترین گرایشهاى انسانى است كه تاریخ از آن یاد كرده و مى كند، و به گواه اسناد و مدارك متقن در هیچ دوره اى، پس از رنسانس و دگرگونى در روشهاى علمى و سرانجام تسلط انسان بر طبیعت مادى، در اثر برخى از عوامل سیاسى و فرهنگى، توجه به دین كمرنگ گشت و یك نوع بى اعتنایى نسبت به دین در جوامع غربى رخ داد. آنگاه رفته رفته این بیمارى به شكورهاى شرقى نیز سرایت كرد و گروهى را تحت تأثیر قرار داد ، و این موج تا آنجا پیش رفت كه تصور شد علم جدید مى تواند به همه نیازهاى بشر پاسخ گوید و خواسته هایى را كه دین تأمین مى كرد ، برآورده سازد .