اورشلیم
 در زمان ظهور، بهترین اقامتگاهها مكّه و بیتالمقدّس است . امام باقر(ع) نیز دراینباره میفرمایند: «بهترین اقامتگاهها در آن روز، بیتالمقدّس است. برای مردم زمانی پیش میآید كه هركسی آرزو میكند كه ای كاش آنجا میبود و آن در عهد سفیانی است».بیتالمقدّس یا اورشلیم، بزرگترین و پرجمعیّت ترین شهر و مرکز فلسطین است که بر کوههای «موریا» بنا شده و کوههای صهیون و زیتون از شرق و غرب آن را احاطه کردهاند. این شهر محلّ اوّلین قبلة مسلمانان، دومین مسجد اسلام، سومین حرم شریف (بعد از مکّه و مدینه) و بنا به فرمودهای از امام علی(ع) یکی از چهار قصر بهشتی در دنیاست که این چهار قصر عبارتند از: مسجدالحرام، مسجدالنبی(ص)، مسجد بیتالمقدّس و مسجد کوفه. اورشلیم از دو کلمة «اور» و «شلیم» تشکیل یافته است. در زبان عبری «اور» به معنای آتش، روشنایی و مقدّس و «شلیم» به مفهوم شهر، صلح و آرامش است، و بر روی هم به معنی شهر مقدّس، شهر روشنایی، صلح و آرامش است. یهودیها آن را «بیت همیقداش» به معنی خانة مقدّس نیز میگویند و تا قبل از ظهور اسلام ایلیا نیز خوانده شده است. بعد از ظهور اسلام، به تدریج اسامی بیت القدس، بیتالمقدّس، قدس و مدینة مقدّسه برآن اطلاق شد. دایرت المعارف تشیع ذیل واژة بیتالمقدّس آورده است: دربارة فضایل این شهر بسیار گفته و نوشتهاند: این شهر را انبیا بنا کردهاند. داوود(ع) و سلیمان(ع)، در این شهر حکومت داشتند، خداوند زکریّا(ع) را به یحیی(ع)، در همین جا بشارت داد. جبال و طیر را در بیتالمقدّس برای داوود(ع) مسخّر ساخت، هاجر از کوثا به بیتالمقدّس هجرت کرد، موسی(ع) در اینجا به نور پروردگار نگریست و در همینجا با خدا تکلّم کرد، مریم عَذرا در بیتالمقدّس وفات یافت. عیسی در همینجا زاده شد و عروج کرد، محشر و منشر حساب روز جزا و صراط در همینجا برپا خواهد شد و اوّلین بقعهای که در روی زمین ساخته شده همان است که بر صخرة بیتالمقدّس بنا گردیده است. همچنین حضرت ابراهیم(ع) فرزندش اسماعیل را برای قربانی کردن به بالای صخره برد و حضرت محمّد(ص) نیز از این کوه به معراج رفتند. بدین ترتیب با شهری روبهرو هستیم که برای هر سه دین بزرگ آسمانی، بسیار مقدّس به حساب میآید. تاریخ، بیانگر آن است که این شهرِ صخرهای، دستکم در طیّ قرون، بیست بار تحت محاصرة شدید واقع شده، دو بار به دست مهاجمان به کلّی ویران گشته و بر جایش شخم زدهاند؛ هجده بار تجدید ساختمان شده و سه بار معبد آن بازسازی و مرمّت گردیده است و مردمش شش بار وادار به تغییر دین و مذهب خود شدهاند.
بنی اسرائیل تا زمان زنده بودن یوسف(ع) در مصر با احترام زندگی میکردند امّا پس از مرگ او، وضع دگرگون شد. یوسف(ع) پیش از مرگ، همه را جمع کرد و از سختیای که به آنان میرسد خبر داد. او گفت که مردان کشته خواهند شد، شکم زنان آبستن دریده و کودکان ذبح خواهند شد تا اینکه خداوند حق را به دست یکی از فرزندان لاوی بن یعقوب ظاهر کند. بنی اسرائیل پس از مرگ یوسف 400 سال غیبت سختی را تحمل کردند و همواره در انتظار منجی خود بودند. |
مدیر : 