تهذیب نفس در عصر غیبت
«هر كس از اینكه جزء یاران حضرت قائم(ع) باشد، شاد و خوشحال میشود، باید منتظر باشد و در حال انتظار، اهل ورع و عمل به نیكیهای اخلاقی باشد. پس اگر (در چنین حالی) از دنیا برود و حضرت قائم(ع) پس از او ظهور فرمایند، پاداشی همچون پاداش كسانی كه ایشان را درك كردهاند، خواهد داشت. پس (حال كه چنین است) بكوشید و در انتظار باشید. گوارایتان باد ای گروه مورد رحمت قرار گرفته!»1
موضوع تهذیب نفس و دوری گزیدن از گناهان و اعمال ناشایست، به عنوان یكی از وظایف منتظران در عصر غیبت، از چنان اهمیّتی برخوردار است كه در توقیع شریفی كه از ناحیة مقدّسة حضرت صاحبالامر(ع) به مرحوم شیخ مفید صادر گردید، اعمال ناشایست و گناهانی كه از شیعیان آن حضرت سر میزند، یكی از اسباب یا تنها سبب طولانی شدن غیبت و دوری شیعیان از لقای آن دُرّ منیر شمرده شده است:
«... تنها چیزی كه ما را از آنان (شیعیان) پوشیده میدارد، همانا چیزهای ناخوشایندی است كه از ایشان به ما میرسد و خوشایند ما نیست و از آنان انتظار نمیرود».2
امام صادق(ع) نیز در روایتی بر موضوع داشتن تقوا و پاكدامنی منتظران تأكید نموده، میفرمایند: «تقوا و پاكدامنی و درستی... و انتظار فرج با صبر و بردباری از راه و رسم ائمه(ع) است».3
ماهنامه موعود شماره 102
پینوشتها:
1. نعمانی، كتاب الغیبـة، باب 11، ح16.
2. مجلسی، بحارالانوار، ج53، ص177.
3. همان، ج52، ص122.
تبلیغات
مدیر : 