سندروم نفتكش ها
یكى از مهم ترین ابعاد جنگ تحمیلى عراق علیه ایران، جنگ نفتكش ها در خلیج فارس بود. حمله دولت عراق به شناورهاى نفتى، علاوه بر كاهش درآمدهاى مالى ایران از محل صادرات نفتى، باعث حضور قدرت هاى خارجى در منطقه و در نتیجه تغییر جنگ از ماهیت منطقه اى به ماهیتى بین المللى شد.
در اوایل دهه۸۰ میلادى حدود ۷۰درصد نیازهاى نفتى ژاپن و ۵۰ درصد از نیازهاى نفتى اروپاى غربى از خلیج فارس تأمین مى شد. حمله به این شناورها محدود به نفتكش هاى ایران نمى شد، بلكه نیز كشورهاى بى طرف را در برمى گرفت. در سال۱۹۸۱ میلادى، عراق به صورت یك جانبه به كلیه كشتى هایى كه به سمت بنادر ایران حركت مى كردند هشدار حمله داد. در این عمل هدف اصلى، بنادر امام خمینى (ره) و ماهشهر بود و كشتى هاى خارج از این محدوده كمتر مورد حمله قرار مى گرفتند. این حملات بیش تر توسط میراژهاى ۱-F و میگ هاى ۲۵ مسلح به موشك هاى اگزوست انجام مى گرفت.
اما در سال۱۹۸۴ میلادى جنگ نفتكش ها وارد فاز جدیدى شد و عراق محدوده اى به وسعت ۱۱۲۶ كیلومتر را از دهانه اروند رود تا بندر بوشهر منطقه جنگى اعلام كرد و با استفاده از جنگنده هاى سوپر اتاندارد شناورها را مورد حمله قرار داد. صدام قصد داشت با خارج كردن جنگ از حالت سكون، ایران را وادار به شركت در مذاكرات نماید. چرا كه حملات مكرر عراق نتوانسته بودصادرات نفت ایران را به طور كامل متوقف نماید.تا سال۱۹۸۴ میلادى ایران هرگز به كشتى هاى غیرنظامى در خلیج فارس حمله نكرد، اما در مارس این سال دولت عراق با موشك هاى اگزوست به یك نفتكش یونانى حمله كرد و ظرف چند ماه ۷۱ كشتى ایرانى و خارجى را مورد حمله قرار داد. موج جدید حملات عراق موجب شد كه ایران نیز دست به واكنش بزند. ایران در آوریل سال۱۹۸۴ میلادى به یك كشتى هندى حمله كرد و در همان سال كشتى هاى كویتى و سعودى را مورد اصابت قرار داد و این پیامى بود براى تمام دنیا مبنى بر این كه اگر عراق تردد كشتى ها را در منطقه ایران ناامن سازد، كشتیرانى در خلیج فارس براى تمام كشورها ناامن خواهد شد. ادامه این حملات، صادرات نفت ایران را تا ۵۰درصد كاهش داد و تردد كشتى ها در خلیج فارس هم به میزان ۲۵ درصد كم شد.
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 27 بهمن 1387 | توسط:
امین | طبقه بندی:
جنگ تحمیلی، |
نظرات()