«دروازه قرآن» و نمادهای اُبلیسک(شیطان پرستی) در شیراز-حتمابخوانید
«دروازه قرآن» و نمادهای اُبلیسک در شیراز
یادداشت اوّل: یهودیان دماوند، فراماسونری و نماد ابلیسک
1- در یادداشت پیشین درباره نماد ابلیسک Obelisk و جایگاه «مقدس» آن در فرقههای شیطانی، از جمله فراماسونری، سخن گفتم. اشاره کردم که ابلیسک نمادی است از آلت تناسلی شیطان به معنای دخول شیطان در کالبد انسان یا تسلیم روح خود به شیطان. به این دلیل، از دوران کهن ابلیسک «آلت تناسلی بعل» Shaft of Baal نیز خوانده میشد. «بعل»، به معنی «استاد» و «ارباب»، خدای کهن ادیان غیرابراهیمی در تمدنهای شرق مدیترانه و بینالنهرین بود. این همان «خدایی» است که در تمدنهای گوناگون اسامی گوناگون به خود گرفته، مانند مردوخ و نمرود و داگان و اوزیریس و غیره، و در ادیان ابراهیمی «شیطان» خوانده میشود. در تمامی فرقههای شیطانی معاصر، مانند ایلومیناتی و فراماسونری، این «خدا» با نام «لوسیفر» مورد پرستش است. نمادهای «لوسیفر»، از جمله ابلیسک، از گذشته کهن تا به امروز بلاتغییر مانده است.
در مسیحیت نام «بعل» به عنوان مترادف «شیطان» به کار میرفت. و گفتیم که این همان نماد شیطان است که در مراسم حج توسط میلیونها زائر سنگباران میشد و در سالهای اخیر حکومت سعودی آن را حذف کرد و به جایش دیواری ساده گذارد. این حذف به دلیل نقش لرد فاستر (سِر نورمن فاستر)، معمار و ماسون نامدار، در بازسازی مکه است.
شیطانپرستی یا شیطانگرایی در کشور ما هنوز در دورة نمادین به سرمیبرد و به ایدئولوژی تبدیل نشده است. اما در کشورهای غربی با توجه به شبکه فراماسونری و نیز مبانی عرفان یهودی (قبالا یا کابالا) به یک ایدئولوژی سیاسی و مذهبی تبدیل شده و کاملاً با آرمانهای صهیونیسم هماهنگی دارد. ولی باید توجه داشت که با کارکردی که نمادها دارند، بعد از مرحلة ترویج نمادها، نوبت به انتقال ایدئولوژی خواهد رسید.
مدیر : 