حكمت دوم غیبت
 و به همین دلیل امام صادق(ع) میفرماید: «ای شیعیان اهل بیت بدانید كه امورتان مانند سرمه در چشم است كه شخص میداند چه موقع سرمه در چشم میرود و نمیداند چه موقع سرمه از چشم میرود. زمانی است كه افراد، صبحهنگام در دین هستند و شبهنگام از دین خارج میشوند و كسی هم شب در دین ما هست و صبح، از دین خارج میشود».
امتحان یكی از سنّتهای الهی است كه نظام خلقت بر آن استوار است. خداوند در این مورد میفرماید: أحسب النّاس أن یتركو أن یقولوا آمنّا و هم لا یفتنون؛1آیا مردم میپندارند كه تا بگویند ایمان آوردیم رها میشوند و امتحان نمیشوند. و نیز میفرماید: الّذی خلق الموت و الحیاة لیبلوكم أیّكم أحسن عملاً؛2 كسی كه مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید كه كدامتان نیكوكارترید. بنابراین، آزمایش همان چیزی است كه بد را از خوب جدا ساخته، طلا را از بقیّة فلزات متمایز میسازد و شاید هم ـ خدا عالمتر است ـ یكی از دلایل غیبت، آزمایش مردم باشد. البتّه در احادیث اهل بیت(ع) هم به آن اشاره شده است؛ از جمله روایتی از امام صادق(ع) كه میفرماید: «صاحب این امر، ناگزیر غیبتی خواهد داشت كه هر ناحقّی در آن شك میكند. این غیبت است كه حق را از باطل جدا میكند».3 |
مدیر : 