كوفه مركز حكومت مهدوی
«گویا من سفیانی (سركردة دشمنان حضرت امام عصر(ع)) را میبینم كه در زمینهای سرسبز شما در كوفه اقامت گزیده، ندا میدهد كه هر كس سر یك تن از شیعیان علی(ع) را بیاورد، هزار درهم پاداش اوست. در این هنگام، همسایه به همسایه دیگر حمله میكند و میگوید: این شخص از شیعیان است. او را میكشد و هزار درهم جایزه میگیرد».
كوفه یكی ازشهرهای عراق است كه در جنوب این كشور، در 10 كیلومتری شمال شرق نجف اشرف قرار دارد. این شهر در كنار رود فرات ساخته شده، آب و هوای معتدلی دارد و از دیرباز سرسبز و خرّم بوده است.1
شهر كوفه، از مهمترین شهرهای جهان اسلام به شمار میآید. تاریخ بنای ابتدایی شهر به طور دقیق معلوم نیست. شهر كوفه در سال 17 ق. پس از فتح قادسیه و مدائن به دستور خلیفة دوم، توسط سعد وقّاص تجدید بنا شده است. از این پس، این شهر، دارالهجرة مسلمانان بوده و به قبّـ［ الاسلام معروف شده است. كوفه سالها مركز علم و فرهنگ و سیاست بوده و طبق روایات، مدفن بسیاری از انبیا، اوصیا، اولیا، صلحا و علما است. كوفه در طول تاریخ اسلام، حوادث تلخ و شیرین فراوانی به خود دیده است.2
در بسیاری از روایات از معصومان(ع) در مدح و تعظیم شهر كوفه سخنانی بیان شده است. امام صادق(ع) فرمود: «ما در هیچ شهری به اندازة كوفه، دوست نداریم. خداوند شما (اهل كوفه) را به امری هدایت فرمود كه نادانها به آن آگاه نبودند... ولایت ما بر آسمانها و زمین و كوهها و شهرها عرضه شد و هیچ كدام، مانند كوفه آن را نپذیرفتند».3
نیز فرمود:
«مكّه، حرم الهی و مدینه، حرم نبوی و كوفه، حرم علی(ع) است». اوج شهرت و عزّت و افتخار شهر كوفه، زمانی است كه امام علی(ع) در سال 36 ق. (657 م.) این شهر را مركز خلافت اسلامی قرار داد. این امر، كوفه را مركزی مهم برای فعّالیّتهای سیاسی و اجتماعی و اقتصادی قرار داد و باعث توجّه و رویآوری بیش از پیش طوایف و قبایل جامعة اسلامی به این شهر شد.4
از دیگر ارزشمندیهای شهر كوفه، تأثیر آن در آخرالزّمان و در عصر طلایی ظهور حضرت حجّت(ع) میباشد. در دوران پیش از ظهور، در مورد لشكركشیهای سفیانی روایات بسیاری در مورد كوفه وجود دارد كه به عنوان مثال به تعدادی از آنها اشاره میكنیم: امیرمؤمنان علی(ع) در مورد جنایات وی به كوفیان فرمود: «بدا به حال كوفه! سفیانی چه جنایاتی در آنجا انجام میدهد! به حریم شما تجاوز میكند، كودكان را سر میبرد و ناموس شما را هتك میكند».
در جای دیگری امام باقر(ع) میفرماید: «گویا من سفیانی (سركردة دشمنان حضرت امام عصر(ع)) را میبینم كه در زمینهای سرسبز شما در كوفه اقامت گزیده، ندا میدهد كه هر كس سر یك تن از شیعیان علی(ع) را بیاورد، هزار درهم پاداش اوست. در این هنگام، همسایه به همسایه دیگر حمله میكند و میگوید: این شخص از شیعیان است. او را میكشد و هزار درهم جایزه میگیرد».5
روایاتی نیز هست كه به این موضوع اشاره دارد كه مردم كوفه در زمان پیش از ظهور توسط سپاه سفیانی قتل عام میشوند و ابنیهاش تخریب میشود. از آن جمله میتوان به این روایت اشاره كرد: «سپاه سفیانی وارد كوفه میشوند و احدی را فرو نمیگذارند جز اینكه به قتل میرسانند».6
همچنین: «سفیانی سپاهی را به سوی كوفه گسیل میدارد كه تعدادشان هفتادهزار نفر میباشند، اهل كوفه را میكشند، به دار میزنند و اسیر میگیرند».7
از این رو میتوان گفت ساكنان كوفهای كه مركز حكومت قرار میگیرد، اهالی سابق آن نیستند بلكه مؤمنانی هستند كه از اقصا نقاط جهان به مركز حكومت حضرت ولیعصر(ع) میآیند. چنانكه حدیث شریف میفرماید: «هنگامی كه قائم(ع) وارد كوفه شود، هیچ مؤمنی نمیماند، جز اینكه در آنجا باشد یا به سوی آن عزیمت نماید».8
اوّلین جایی كه كوفه پس از ظهور نقش پررنگتری مییابد، در جنگ میان اعوان شیطان و یاران امام عصر(ع) میباشد. ابلیس پس از آنكه در ماجرای خلقت حضرت آدم(ع) بر او سجده نكرد و از درگاه الهی رانده شد درصدد انتقام از این مخلوق تازة خداوند برآمد. او با توجّه به معرفتی كه به خداوند داشت به عزّت او قسم خورد كه به جز مخلصان، دیگر انسانها را گمراه كند و برای همین امر از خداوند تا روز قیامت مهلت خواست. خداوند تا موعد مشخّصی (یوم الوقت المعلوم) به او مهلت داد.
در روایات متعدّدی كه ذیل این آیه آمده، آن موعد مشخّص را ظهور امام عصر(ع) بیان نمودهاند.9 پس از ظهور امام عصر(ع) طیّ نبردی ابلیس به همراه اعوان و انصار جنّی و انسیاش در برابر امام و یارانشان صفآرایی میكنند. نتیجة این نبرد نیز شكست شیطان و یاران اوست و در پایان این جنگ، در مسجد كوفه، شیطان در حالی كه با زانوی خود راه میرود، به آنجا میآید و میگوید: ای وای بر من از امروز! پس حضرت مهدی(ع) موی پیشانی او را میگیرد و گردنش را میزند و آن هنگام، روز وقت معلوم است كه مهلت شیطان به پایان میرسد».10
آنچه كه باعث مزید فضیلت سرزمین كوفه گردیده، وجود مكانهای خاصّی نظیر «مسجد سهله» و «مسجد كوفه» است كه روایات فراوانی نیز در فضیلت این دو مكان مقدّس در خصوص این اماكن وارد شده است؛ از جمله امام صادق(ع) ضمن حدیث مفصّلی دربارة حضرت ولی عصر(ع) به مفضّل فرمودند: «مركز حكومت او كوفه، مركز قضاوتش مسجد كوفه و مركز بیتالمال و محلّ تقسیم غنایم مسلمانان، مسجد سهله و محلّ خلوت و مناجاتهایشان تپههای سپید و نورانی نجف اشرف است».11
مسجد كوفه، مسجدی نقشآفرین است تا زمانی كه غیبت كبرا به سر میآید و فرودگاه حضرت ولیعصر(ع) میشود. در روایات اسلامی مسلّم ما آمده است كه ایشان با جمعی از یاران، در نُه قبّة نورانی در مسجد كوفه فرود میآیند و همین محل را محلّ حكومت خود قرار میدهند و پایتخت دولت كریمة ایشان، این مسجد انتخاب میشود و همة ملل برای دیدن حضرت به این شهر میآیند و طول و عرض این شهر گسترش پیدا میكند و تا كیلومترها وسعت مییابد. این مسجد در تمام دوران دولت كریمه باقی میماند و پایتخت تمام ائمه(ع) بعد از امام زمان(ع) است از جمله مركز حكومت كریمة حضرت امام حسین(ع) كه سیصد سال بعد از امام مهدی(ع) به حكومت میرسند و از اینجا جهان را اداره میكنند تا قیامت آن واقعة عظیم ـ رخ میدهد.12
مریم پاكآیین
ماهنامه موعود شماره 103
پینوشتها:
1. كتابخانة الكترونیكی ظهور.
2. نورپرتال.
3. سفینة البحار، ج 7، ص 543.
4. دایر↕المعارف الاسلامیـ［ الشیعه، ج 20.
5. سایت موعود عصر، ذیل بخش مقالات، عنوان: دوران ظهور از كلام امام باقر(ع).
6. بحارالانوار، ج 52، ص 219.
7. همان، ج 52، ص 239.
8. شیخ طوسی، كتاب الغیبه، ص 455، به نقل از سایت موعود عصر، ذیل پرسش شما پاسخ موعود، عنوان چرا كوفه به عنوان مركز حكومت امام مهدی(ع) برگزیده شده است؟
9. سایت موعود عصر(ع) ذیل بخش مقالات، عنوان از ظهور تا قیامت.
10. تفسیر عیاشی، ج 2، ص 243 به نقل از سایت مستور، ذیل پرسش و پاسخ.
11. بحارالانوار، ج 53، ص 11.
12. شفیعی سروستانی، اسماعیل، مثلث مقدّس، ص 133.
مدیر : 