تبلیغات
مذهبی فرهنگی - مطالب ابر معرفی اماکن مذهبی

سبزقبا

بقعه متبرکه سبزقبا - برای مشاهده عکس بزرگتر کلیک کنیددر کنار خیابان امام خمینی بعد از خیابان سی‌متری دزفول(استان خوزستان) بقعه معروف به سبزقبا قرار گرفته است،‌ بنای این بقعه کاملاً نوسازی شده و هیچ اثر قدیمی در آن نگذاشته‌اند. یک شجره‌نامه دردفتر بقعه بر لوحی روی کاغذ نوشته شده و در این لوحه بنا به روایت سید نعمت‌الله شوشتری در کتاب «المجموعه» صاحب بقعه را برادر حضرت امام رضا علیه‌السلام خوانده است که غریب به شهر دزفول در آمده و میهمان زنی به نام زبیده بوده است که فرزند او بر اثر دعای سید سبزقبا بهبود یافته است. سید سبزقبا قبل از وفاتش به آن زن وصیت کرده که نامه او را به حضرت علی ابن موسی الرضا(ع) که از راه دزفول عازم خراسان بوده است برساند. مطلعین دزفول می‌گویند که بقعه سبزقبا مانند بقعه عباس علی دزفول به شکل گنبدی خیاری بوده است. ساختمان بقعه با گنبد خیاری از آثار دوره تیموری و سلجوقی است و بی‌شک اگر بقعه سبزقبا را معدوم نکرده بودند یک اثر هنری معماری در دزفول بیش از امروز باقی بود.

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 30 اردیبهشت 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: معرفی اماکن مذهبی و زیارتی،     | نظرات()

بقعه حزقیل نبی

این بقعه در خیابان سی‌متری شریعتی، کوچه جنب مسجد سید نورالله، در شهرستان دزفول(استان خوزستان) واقع شده است. بقعه حزقیل نبی را مدفن یا قدمگاه حضرت حزقیل از پیامبران بنی اسرائیل می‌دانند که پدر بزگوار دانیال نبی بوده است. در قرآن از او به نام ذوالکفل ذکری به میان آمده است. متاسفانه بدلیل بازسازی کامل اثری از قدمت در آن دیده نمی‌شود.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 13 اردیبهشت 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: معرفی اماکن مذهبی و زیارتی،     | نظرات()

بقعه جابربن عبدالله انصاری

این بقعه در جاده شوش، نزدیک پل حمید آباد و در میان درختان سرسبز و با صفا قرار گرفته است. این بقعه، مدفن نوه ارشد جابربن عبدالله انصاری صحابی بزرگ پیامبر، می‌باشد و به نام جدّ خویش نامیده شده است. وی جد خاندان انصاری دزفولی است و به جابر صغیر معروف است.

گرچه بقعه ‌جابربن عبدالله انصاری قدیمی است؛ ولی اخیراً تعمیراتی در آن انجام گرفته است.

بقعه متبرکه جابر - برای مشاهده عکس بزرگتر کلیک کنید

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 31 فروردین 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: معرفی اماکن مذهبی و زیارتی،     | نظرات()

خواجه مراد

خواجه مراد 

درجاده مشهد ـ تهران، سه کیلومتر که از خواجه ابا صلت میگذریم، به آرمگاه خواجه مراد یکی دیگر از نزدیکان امام رضا(ع) می‌رسیم. نام خواجه مراد هرثمه بن اعین است و خواجه مراد لقبی است که مردم به وی داده‌اند. زیرا به کرامات وی سخت مومن و پای بندند. آرامگاه وی در کنار جاده نیست، اندکی دورتر، درشکاف کوه پنهان است و تنها گنبد سبز و کوچک آن از کوه سر بیرون آورده است.
در کنار آرامگاه وی که در کمرگاه ساکت و دور افتاده کوه قرار دارد چشمه آبی است و چند درخت تنها، ایوان داخل آرامگاه به همّت متولی خواجه ابا صلت آینه کاری شده است و بر پیشانی بنا به کاشی نوشته‌اند «مقبر» شریفه هرثمه بن اعین مشهور به خواجه مراد که درسنه 210 وفات یافته.
آرامگاه فردوسی (شهر طوس):
قدیمترین متن روشن و دقیقی که ازفردوسی سخن گفته است چهار مقاله نظامی عروضی است، وی داستان تدفین فردوسی را چنین نقل کرده است:
«جنازه فردوسی را به دروازه رزان همی بردند. در آنجا مذّکری بود در طبران (شهر طوس) تعصب کردو گفت: من رها نکنم تا جنازه او در گورستان مسلمانان برند که او رافقی (شیعی) بود. هر چند مردمان بگفتند با آن دانشمند (فقیه) در نگرفت درون دروازه باغی بود، ملک فردوسی، او را در باغ دفن کردند، امروزه هم در آنجاست و من در سنة عشر و خمسائه (510 ه‍ . ق) آن خاک را زیارت کردم».
امروزه دیگر آثاری به جز شهر طوس (همین باغ که آرامگاه فردوسی در آن است) و بقعه‌ای بنام بقعه هارونیه چیزی بر جای نمانده است. درسال 1313 ه‍ . ق بر مقبره فردوسی آرامگاهی زیبا که طرحی شبیه به آتشکده داشت ساختند و برای تجلیل از مقام این حماسه سرای بزرگ جهانی به مناسبت هزاره وی کنگره‌ای در مشهد تشکیل گردید که در آن مستشرقان و ایران‌شناسان معروف دنیا شرکت کردند. در سال 1344 تصمیم گرفته شد که بنای جدیدی بروی آرامگاه وی بسازند و باین جهت اکنون بنای پیشین بر چیده شده است. 

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 30 فروردین 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: معرفی اماکن مذهبی و زیارتی،     | نظرات()

مقبره شیخ بهایى

مقبره عالم بزرگ شیعى عصر صفوى، بهاء الدین محمد عامِلى معروف به شیخ بهایى، تشكیل رواقى مستقل را در مجموعه حرم حضرت رضا علیه السلام داده است.
شیخ بهایى در سال 953 هجرى در بَعلبك لبنان ولادت یافته و در سن هفت سالگى به همراه پدر خویش به ایران هجرت كرده است. او عمده عمر فعّالش را در زمان سلطنت شاه عباس اول صفوى ( 996 ـ 1035 ق ) در ایران، خصوصاً شهر اصفهان، سپرى كرده است. شیخ در سال 1010 قمرى كه شاه عباس فاصله اصفهان تا مشهد را پیاده پیموده او را همراهى كرد. چون وى زمانى در مشهد به تدریس اشتغال داشته پس از آن كه در آخر سال 1030 هجرى در اصفهان در گذشته جسدش به مشهد منتقل و در جوار مَدرَسِ پیشینش مدفون شده است.

مَدرَس شیخ و مقبره وى در گوشه جنوب غربى صحن نو ( آزادى ) و شرق حرم مطهر حضرت رضا علیه السلام واقع است. بناى فعلى مقبره در سالهاى 4 ـ 1323 خورشیدى احداث شده و شرح حال نسبتاً مفصل شیخ بر روى سنگ قبر نفیس وى و هم دیوارهاى مقبره او تحریر و حك شده است. ابعاد مقبره شیخ بهایى 10 در 30/10 متر و دیوارهاى آن آیینه كارى است. درِ مقبره هم از چوب گردوى منبّت كارى شده ارزشمندى است كه همزمان با احداث بناى جدید ساخته شده است.
برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام:  bahaie.jpg
مشاهده: 0
حجم:  11.5 کیلو بایت

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 30 فروردین 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: معرفی اماکن مذهبی و زیارتی،     | نظرات()

مقبره امیرشاه ملك ( مسجد شاه )

بنایى تاریخى از دوره تیمورى كه تا پیش از انقلاب اسلامى به مسجد شاه شهرت داشت و بعد به نام مسجد هفتاد و دو تن خوانده شد، اصلاً مقبره یكى از اُمراى شاهرخ تیمورى به نام امیر شاه ملك ( یا ملك شاه ) است. این مقبره در محل چهار سوق و تلاقى دو بازار بزرگ و فرش فروشها در كنار میدانى قدیمى به نام « سرِ سنگ » احداث شده و پس از توسعه حریم حرم در مجاورت ضلع جنوب غربى حرم قرار گرفته است.بنا شامل یك سرداب براى دفن جسد، قبه اى 5 در 5 مترى، گنبدى دو پوششه به ارتفاع 4/17 متر، ایوانى در جانب شمال به ارتفاع 4/9 متر، فضاهایى جانبى و دو گلدسته در طرفین ایوان مىباشد. دورادور ایوان كتیبه اى داشته كه تنها قسمت پایانى آن بر روى پایه سمت چپ باقى مانده و این جملات به وضوح در آن قابل خواندن است: « الامیر ملكشاه اعرج الله معارج دولته فى رجب سنة خمس و خمسین و ثمانمائة للهجرة »
امیر غیاث الدین شاه ملكِ بِرلاس یكى از اُمراى معتبر تیمور و فرزند وى شاهرخ بوده است.

در سال 809 قمرى كه شاهرخ حكومت ولایت خراسان را با مركزیت توس و مشهد به فرزند جوان خویش اُلغ بیك بخشید شاه ملك را هم به امیر الامرایى وى منصوب كرد. وى تا سال 811 كه مأمور فتح و تصرف ماوراء النهر گردید در خراسان مستقر بود. در سال 812 كه حكومت ماوراء النهر به الغ بیك داده شد امیرشاه ملك هم همراه او گردید. این دو ظاهراً تا سال 817 حكومت خراسان را هم داشتند، اما از آن زمان به بعد فرزند دیگر شاهرخ یعنى بایسنغر میرزا والى خراسان ( با مركزیت توس ) شد. بنابراین امیرشاه ملك در سالهاى 809 تا 817 قمرى حاكم اصلى خراسان، یا دست كم بزرگترین امیر این خطّه بوده است. وى تا سال 829 قمرى قدرتمندانه در ماوراء النهر و خوارزم به حكومت و دستیارى الغ بیك مشغول بود، تا این كه در سال مزبور در خوارزم درگذشت و جسدش به مشهد حمل و در بنایى كه خود وى براى این منظور ساخته بود مدفون گردید.

اصل مقبره امیرشاه ملك بین سالهاى 809 تا 829 قمرى احداث شده اما تكمیل و تزیین آن تا سال 855 طول كشیده است. این بنا كه در زمان شاه سلطان حسین صفوى ( 1119 ق ) و هم نادرشاه افشار ( 1155 ق ) مرمّت گردیده، داراى گنبد فیروزه اى رنگ و دو گلدسته زیباست. مقبره امیرشاه ملك هر چند به عنوان زیارتگاه شناخته نمىشود اما كاربرد فرهنگى ـ توریستى دارد. این بنا كه باید عنوان « مسجد شاه » را از نام « شاه ملك » یا بناى مجاور خود به نام « حمام شاه » ( رضوى بعدى ) گرفته باشد، نمىتوانسته است مسجد باشد چون قبله آن با قبله مشهد انطباق ندارد و در سرداب آن هم چند جسد دفن شده است.
تصاویر کوچ فایل پیوست
برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام:  022.jpg
مشاهده: 0
حجم:  9.8 کیلو بایت

نوشته شده در تاریخ شنبه 29 فروردین 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: معرفی اماکن مذهبی و زیارتی،     | نظرات()

بقعه آقا رودبند

این بقعه در شمال غربی دزفول(استان خوزستان) در محله رودبند واقع گردیده است و در اطراف آن قبرستان قدیمی قرار گرفته و مشرف به رودخانه می‌باشد. بنای این بقعه متبرکه را به زمان امیر تیمور گورکانی نسبت داده‌اند(771-845)هجری قمری و در زمان شاه عباس(سال 1030 هجری)  نیز مرمت شده است. بنای بقعه رودبند در کنار رودخانه و حدوداً 25 متر بالاتر از سطح رودخانه ساخته شده است. ارتفاع گنبد آن 18 متر، مخروطی شکل و به رنگ سفید(این بنامضرس و دارای 20سط است ) می‌باشد.

این امامزاده بزرگوار در شهر دزفول مورد احترام بسیار بوده و در ایام سوگواری سالار شهیدان،‌ مردم دزفول و اطراف به پاس احترام و بر اساس سنتی قدیمی بصورت دستجات عزاداری در این محل به عزاداری می پردازند

لازم به ذکر است که این بزرگوار در دزفول بنام سلطان سید علی سیاهپوش بن موسی الکاظم (ع)، معروف به آقارودبند می‌باشد.

 

 

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 17 فروردین 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: معرفی اماکن مذهبی و زیارتی،     | نظرات()

مقبره شیخ حرّ عاملى

شیخ المحدثین محمد بن حسن، مشهور به حُرّ عاملى، از علماى بزرگ شیعى است كه در سال 1033 قمرى در یكى از قراى جَبَل عامِل لبنان ولادت یافته و در چهل سالگى به مشهد آمده و در این شهر سكونت ورزیده است. وى مؤلف آثار بسیارى است، از این میان دو كتاب مشهور خویش به نامهاى « وسائل الشیعه » و « امل الآمل » را در سالهاى 1080 و حدود 1097 قمرى در مشهد تألیف كرده است. او در مشهد گذشته از تدریس در حوزه پررونق این شهر، مقامهاى قاضى القضاتى و شیخ الاسلامى را هم بر عهده داشته است. شیخ حرّ عاملى در سال 1104 هجرى قمرى در مشهد درگذشته و دریكى از حجرات تحتانى مدرسه میرزا جعفر مدفون شده است.

درب ورودى مقبره شیخ مستقل از مدرسه میرزا جعفر اما در مجاور درب آن در ضلع شمالى صحن انقلاب تعبیه شده و پس از گذر از چند پلكان به فضاى سالن مانند مقبره وى در زیر زمین مىرسد. شیخ حرّ عاملى بعد از شیخ طبرسى و شیخ بهایى سومین عالم شیعى است كه در مجموعه حرم حضرت رضا علیه السلام داراى مقبره ویژه است. عموم زائران حضرت رضا معمولاً از قبر شیخ هم زیارت مىكنند. فرزند شیخ ( محمد رضا ) نیز در كنار پدر خویش مدفون است.

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 11 فروردین 1388    | توسط: امین    | طبقه بندی: معرفی اماکن مذهبی و زیارتی،     | نظرات()