تناقض عرفان كیهانی با آیات قرآن (قسمت دوم)
به این سه مطلب توجه كنید:
الف: عرفان كیهانی (حلقه) نوعی سیر و سلوك عرفانی است، كه مباحث عرفانی را مورد بررسی نظری و عملی قرار میدهد؛ و از آن جا كه انسان شمول است، همهی انسانها صرف نظر از نژاد، ملیت، دین، مذهب و عقاید شخصی، میتوانند جنبهی نظری آن را پذیرفته و جنبهی عملی آن را مورد تجربه و استفاده قرار دهند.54
ب: اصل 17: در مسایل آسمانی (معنوی) تسلیم و در مسایل زمینی(دنیوی) تلاش، عوامل تعیین كننده هستند.55
ج: اصل 33: تسلیم در حلقه، تنها شرط تحقق موضوع حلقهی مورد نظر است؛ در غیر این صورت، باید از توانهای فردی استفاده شود كه آن نیزمحدودیت خواهد داشت.56
حاصل جمع این سه فراز این است كه در عرفان كیهانی برای تشكیل حلقه و اتصال به شعور كیهانی و كسب فیض خدا و درمان، دین و مذهب شخص مهم نیست؛ زیرا این مكتب انسانشمول است. از سوی دیگر چون جریان اتصال كیهانی امری آسمانی(معنوی) است و در مسایل آسمانی (معنوی) تسلیم تعیین كننده است تنها كافی است شخص تسلیم باشد تا موضوع حلقه مورد نظر تحقق یابد. بنابراین درهای آسمان برای هركسی با هر دینی باز خواهد بود.
این معنا با آیه قرآن كه میفرماید:
تبلیغات
مدیر : 