نوسازی کعبه

 

کعبه

بنابر نقل مشهور سى و پنج‏ سال از عمر شریف رسول خدا(صلی الله علیه و آله) گذشته بود كه در اثر سیل و یا آتش‏سوزى كه موجب ویرانى ‏خانه كعبه شد؛ داستان تجدید بناى كعبه در مكه معظمه پیش آمد، و رسول خدا نیز در آن شركت جسته و در هنگامى كه مى‏رفت تا میان طوائف مختلف قریش در مورد نصب حجرالاسود آتش ‏اختلاف شعله‏ور شده و دست ‏به كشتار یكدیگر بزنند خداى‏ متعال به وسیله آن بزرگوار جلوى این اختلاف و خونریزى را گرفت .

البته در مقابل این قول مشهور در پاره‏اى از روایات عمر آن حضرت را در آن زمان بیست و چهار سال و قبل از ازدواج با حضرت خدیجه(1) و در برخى كمتر از آن ذكر كرده، و به این تعبیر ذكر كرده‏اند: «... لما بلغ رسول الله(صلی الله علیه و آله) الحلم ...»(2) كه از این تعبیر استفاده مى‏شود كه داستان مربوط به پانزده سالگى عمر رسول ‏خدا بوده است.

بر اساس روایات مشهور و بلكه به گفته مرحوم علامه طباطبایى، ‏روایات متواتر و مقطوع: نخستین كسى كه بناى كعبه به دست او انجام شد ابراهیم خلیل(علیه‎السلام) بود(3)، اگر چه در برخى از روایات، بناى اولیه آن را به آدم ابوالبشر(علیه‎السلام) نسبت داده‏اند و در برخى نیز آن را به «شیث» نسبت داده‏اند. ولى خلاف قول مشهور است پس از آن همچنان بر پا بود تا این كه قومى از قبیله "جرهم" ‏آن را تجدید بنا كردند و چون دوباره رو به ویرانى نهاد "عمالقه" آن را تجدید بنا كرده و بالاخره "قصى بن كلاب" جد اعلاى رسول خدا(صلی الله علیه و آله) آن را خراب كرده و به صورت اساسى و محكم آن را تجدید بنا كرد، و چنانچه برخى نوشته‏اند سقف آن را نیز با چوب‎هایى از تنه ‏درخت ‏خرما و الوارهاى محكم دیگر پوشاند.

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 24 اردیبهشت 1388    | توسط: امین    |    | نظرات()

افسانه انقطاع وحی

 

وحی

در این مسئله كه نخستین آیات نازل شده، كدام آیات هستند؛ اختلاف است. بیشترین افراد، نظرشان بر پنج آیه اول سوره «علق» است. برخى هم سوره مدثر(1) را نخستین سوره نازل شده دانسته و به روایاتى استدلال كرده‏اند كه منافاتى با نزول چند آیه از سوره علق، پیش از آن ندارد، كسانى هم سوره فاتحة الكتاب(2) را نخستین سوره مى‏دانند، اینان نیز به روایاتى استدلال مى‏كنند كه با نزول چند آیه از سوره علق و سوره مدثر، پیش از آن سازگار است.(3)

ظاهر گفتار ابن اسحاق این است كه سوره «والضحى(4)» پس از انقطاع وحى، نخستین بار نازل شده است، چه مى‏گوید: سپس وحى از رسول خدا منقطع شد و سخت بر وى گران آمد و غمگینش ساخت (5) تا جبرئیل بر وى فرود آمد و سوره ضحى را آورد و پروردگارش سوگند یاد كرد كه او را وانگذاشته و دشمن نداشته است.(6)

یعقوبى تصریح دارد كه سوره مدثر، بعد از آیات سوره علق، در روز دوم بعثت نازل شده و بنابر این انقطاع وحى پس از نزول این سوره خواهد بود.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 20 اردیبهشت 1388    | توسط: امین    |    | نظرات()

تعلیم وضو و نماز به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

وضو گرفتن

بر اساس آنچه در تاریخ و روایات آمده است، نخستین دستورى كه به پیغمبر اسلام نازل گردید، دستور نماز بود بدین ترتیب كه در همان روزهاى نخست‏ بعثت، روزى رسول خدا(صلی الله علیه و آله) در بالاى شهر مكه بود كه جبرئیل نازل گردید و با پاى خود به كنار كوه زد و چشمه آبى ظاهر گردید، سپس جبرئیل براى تعلیم به حضرت، با آن آب، وضو گرفت و رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نیز از او پیروى كرد، آنگاه جبرئیل نماز را به آن حضرت تعلیم داد و نماز خواند.

پیغمبر بزرگوار پس از این جریان به خانه آمد و آنچه را که یاد گرفته بود به حضرت علی و حضرت خدیجه (علیهماالسلام) یاد داد و آنان نیز نماز خواندند.

از آن پس گاهى رسول خدا(صلی الله علیه و آله) براى خواندن نماز به درّه‏هاى مكه مى‏رفت و حضرت على(علیه‎السلام) نیز به دنبال او بود و با او نماز مى‏گزارد و گاهى هم مطابق نقل برخى از مورخین به مسجدالحرام یا منا مى‏آمد و با همان دو نفرى كه به او ایمان آورده بودند؛ یعنى حضرت على و حضرت خدیجه(سلام الله علیهما) نماز مى‏خواند.

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 14 اردیبهشت 1388    | توسط: امین    |    | نظرات()

حضرت علی (علیه السلام) در خانه امین قریش

حضرت علی علیه السلام

از سال ازدواج پیامبر اکرم با خدیجه کبری(علیهماالسلام) - كه بیست و پنجمین سال عمر رسول خدا بود - تا سى‏امین سال عمر آن حضرت، اتفاق مهمى كه در تاریخ‏ ضبط شده باشد در زندگانى آن بزرگوار ذكر نشده است، و بنابر ‏روایات مشهور علماى شیعه و اهل تسنن، در سى‏امین سال عمر آن ‏حضرت بود كه حضرت على(علیه‎السلام) در خانه ابوطالب ‏به دنیا آمد.

ابوطالب پدر حضرت على(علیه‎السلام) در میان قریش بسیار بزرگ و محترم بود، او فرزندان خود را با تقوا و با فضیلت تربیت می‎کرد و از كودكى، فنون سوارى و تیراندازى را به رسم عرب به آنها تعلیم می‎داد.

چون پیغمبر اكرم(صلى الله علیه و آله) در كودكى از داشتن پدر محروم شده بود لذا آن جناب تحت سرپرستی جدّ خود حضرت عبدالمطلب قرار گرفته بود و پس از فوت عبدالمطلب، فرزندش ابوطالب برادرزاده خود را در دامن پر عطوفت خود بزرگ نمود.

وقتی حضرت علی(علیه‎السلام) وارد ششمین سال زندگی خود شده بود، در مكه قحطى بزرگی پدیدار شد. رسول خدا(صلى الله علیه و آله) به عموی خود عباس بن عبدالمطلب كه وضع مالیش خوب بود؛ فرمود كه در این قحطی، برادرت ابوطالب که عیالمند است، پریشان‎حال می‎باشد. ما که از خویشان او هستیم، براى كمك و مساعدت به او از همه سزاوارتریم بیا به نزد او برویم و بارى از دوش او برداریم و هر یك از ما سرپرستی یكى از پسرانش را به عهده بگیریم تا امور زندگى بر ابوطالب سهل و آسان شود.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 6 اردیبهشت 1388    | توسط: امین    |    | نظرات()

قدیمی‌ترین سند حقوق بشر

(حلف‌ الفضول)

حلف الفضول،‌ سند حقوق بشر

مسئله "حقوق بشر" یکی از مسایل اساسی عصر ما است که خصوصا در چند سال اخیر دولت‏های جهان در غرب، کم و بیش به آن اهتمام دارند. البته غرب ادعا می‌كند كه حامی و مجری حقوق بشر می‌باشد حال آن كه اگر به وضع نابسامان جهان بنگریم، درمی‌یابیم كه اینها حقوق بشر را برای رسیدن به منافع و مطامع خود می‌خواهند وگرنه این همه ظلم و ستم به حقوقِ به حقِ انسان‌ها چه معنایی دارد؟! آیا در كشورهایی؛ همچون فلسطین اشغالی،‌ افغانستان، عراق، پاكستان و غیره از سوی كشورهای به ظاهر مدافع حقوق بشر، كه خود را سردمدار آن می‌دانند، ظلم و ستم نمی‌شود؟! آیا هر روز در این كشورها خون زنان و كودكان و سالخوردگان بی‌گناه به زمین نمی‌ریزد؟!

اینان فقط به زبان، خود را مدافع و پایه‌گذار حقوق بشر می‌دانند حال آن كه حدود 15 قرن پیش، پیامبر بزرگوار اسلام، محمد مصطفی(صلی الله علیه و آله) پیمانی امضاء نمود كه قدیمی‌ترین سند حقوق بشر می‌باشد.  

وقتی به متون رسمی سازمان ملل متحد در مورد "حقوق بشر" مراجعه می‏کنیم، همواره از سند ماگناکارتای انگلیسی که در سال 1215م تدوین شده و نیز از اعلامیه حقوق بشر که در آغاز انقلاب فرانسه در سال 1789م صادر شده، یاد می‏شود و به هیچ سند عربی یا شرقی استناد نمی‏شود.

دکتر «جورج جبور» استاد مسیحی الهیات، با تحقیق و كاوشی که انجام داد و حاصل آن را در کتاب «حلف الفضول‏» منتشر کرد، نشان داد که در زمینه حقوق بشر، عرب‏ها بر غربی‏ها پیشی داشته‏اند . وی سندی از میراث کهن عربی و به طور مشخص، از کتاب «عیون الاثر» عبدالهادی را استخراج کرده که می‏گوید: در اواخر دوره جاهلیت، در اثر ستمی که به یک تاجر یمنی در مکه وارد شد، جوانمردان این شهر، به یاری مظلوم شتافتند و در منزل عبدالله بن جدعان پیمان بستند که در مکه ندای هیچ مظلومی را - چه از اهالی این شهر و چه از مسافران - بی‏پاسخ نگذارند، مگر آن كه حق او را از ظالم بگیرند.

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 26 فروردین 1388    | توسط: امین    |    | نظرات()

زمان ولادت پیامبر

میلاد پیامبر

 

شاید یکی از پراختلاف‏ترین مسایل تاریخ زندگانی پیغمبر اسلام اختلاف موجود در تاریخ ولادت آن بزرگوار باشد که اگر کسی بخواهد همه اقوال را در این باره جمع‏آوری کند به بیش از بیست قول می‏رسد.

عموم سیره نویسان اتفاق دارند که،تولد پیامبر گرامی در عام الفیل،در سال 570 میلادی بوده است.زیرا آن حضرت به طور قطع،در سال 632 میلادی درگذشته است،و سن مبارک او 62 تا 63 بوده است.بنابراین،ولادت او در حدود 570 میلادی خواهد بود.اکثر محدثان و مورخان بر این قول اتفاق دارند که تولد پیامبر،در ماه‏«ربیع الاول‏»بوده،ولی در روز تولد او اختلاف دارند.معروف میان محدثان شیعه اینست که آن حضرت،در هفدهم ماه ربیع الاول،روز جمعه،پس از طلوع فجر چشم به دنیا گشود،و مشهور میان اهل تسنن اینست که ولادت آن حضرت،در روز دوشنبه دوازدهم همان ماه اتفاق افتاده است. (1)

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 25 اسفند 1387    | توسط: امین    |    | نظرات()

جان کلام اززبان جانان

رحلت پیامبر(ص)

 

«خوارترین مردم کسی است که مردم را خوار شمارد.»

«شجاع‏ترین مردم آن کس است که بر هوس خویش تسلط یابد»

«بهترین کسب‏ها آن است که مرد با دست خود کار کند.»

«بهترین اقسام ایمان آن است که بدانی هر جا هستی خدا با تست.»

«لذت حسود از همه کس کمتر است.»

«خدایا مرا به علم توانگر ساز و به حلم زینت بخش و به تقوی عزیز کن و به عافیت زیبایی ده.»

«ناتوان‏ترین مردم کسی است که از دعا ناتوان باشد.»

«پشیمان‏تر از همه مردم در روز قیامت، مردی است که آخرت خود را به دنیای دیگری فروخته است.»

«تواضع مایه بزرگی است، تواضع کنید تا خدا شما را بزرگ کند.»

«صدقه موجب فزونی مال است، صدقه دهید تا خدا مالتان را زیاد کند.»

«صدقه خشم خداوند را فرو می‏نشاند و از مرگ بد جلوگیری می‏کند.»

«خداوند به وسیله نیکی با پدر و مادر عمر انسان را زیاد می‏کند.»

«نخستین چیزی که به حساب آن می‏رسند نماز است.»

«از لجاجت بپرهیز که آغازش جهالت است و انجامش ندامت.»

«از یار بد بپرهیز که ترا به او شناسند.»

«استغفار وسیله محو گناهان است.»

«دروغ روزی را کاهش می‏دهد.»

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 25 اسفند 1387    | توسط: امین    |    | نظرات()

مراسم نامگذارى حضرت محمد (ص)

اخلاق پیامبر اسلام (ص)

 

روز هفتم فرا رسید.«عبد المطلب‏»،براى عرض سپاسگزارى به درگاه الهى گوسفندى کشت و گروهى را دعوت نمود و در آن جشن با شکوه،که از عموم قریش‏دعوت شده بود،نام فرزند خود را«محمد»گذارد.وقتى از او پرسیدند:چرا نام فرزند خود را محمد انتخاب کردید،در صورتى که این نام در میان اعراب کم سابقه است؟گفت:خواستم که در آسمان و زمین ستوده باشد.در این باره‏«حسان بن ثابت‏»شاعر رسول خدا چنین مى‏گوید: 

فشق له من اسمه لیجله     فذو العرش محمود و هذا محمد

آفریدگار،نامى از اسم خود براى پیامبر خود مشتق نمود.از این جهت(خدا) «محمود»(پسندیده)و پیامبر او«محمد»(ستوده)است و هر دو کلمه از یک ماده مشتقند و یک معنى را مى‏رسانند. (1)

قطعا،الهام غیبى در انتخاب این نام بى‏دخالت نبوده است.زیرا نام محمد،اگر چه در میان اعراب معروف بود،ولى کمتر کسى تا آن زمان به آن نام نامیده شده بود.طبق آمار دقیقى که بعضى از تاریخ نویسان بدست آورده‏اند،تا آن روز فقط شانزده نفر به این اسم نامگذارى شده بودند.چنانکه شاعر در این باره گوید:

ان الذین سموا باسم محمد           من قبل خیر الناس ضعف ثمان (2)

کسانى که به نام محمد،پیش از پیامبر اسلام نام گذارى شده بودند،شانزده نفر بودند.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 25 اسفند 1387    | توسط: امین    |    | نظرات()

صدای پای پیامبر

میلاد حضرت رسول صلی الله علیه و آله

 

مژده آمدنت که در زمین پیچید، دشت‏های روشن توحید، از پروانه‏های سپید عشق، پوشیده شد و مکه را امواج نورانی حضورت در بر گرفت.

آمدی و طاق کسرای ظلم، ترک برداشت.

آمدی و آتشکده تیرگی به جوخه خاموشی سپرده شد.

فرود آمدی، در سرزمینی که کویر جهل و بی‏خبری، جوانه‏های آگاهی و عاطفه را خشکانده بود و خورشید عدالت در پشت کوه‏های نا مردمی به خون نشسته بود.

آه! ای رسول مهربانی! جهان، دلیل بودنش را در چشم‏های توحیدی تو جستجو می‏کند و بشر، از آن هنگام که صدای گام‏هایت را در کوچه‏های بلند رسالت شنید، شکوه زیستنش را تجربه کرد.

تو خاتم النبیّینی؛ آخرین پیام آور روشنی و مهر، کسی که آسمان‏ها، معجزه شق القمرش را از خاطر نخواهند برد، او که جبرئیل، در رکابش به معراج آفتاب رفت و «حرا»، زمزمه‏های شورانگیز شبانه‏اش را در اوج جهالت و بت پرستی به شهادت می‏آید.

محمد صلی‏الله‏علیه‏و‏آله می‏آید، تا هبل، لات و عزّی، شرافت انسان را نیالایند.

می‏آید تا دختران معصوم عرب را افکار پوچ و پوسیده پدرانشان در خاکستر ناجوانمردی مدفون نسازد.

خشمش، شمشیری ست که تنها بر پیکر ناساز ستم، فرود می‏آید.

آئینش تکاپو می‏آموزد و فصل فصل کتابش، آیینه تمام نمای رستگاری است.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 25 اسفند 1387    | توسط: امین    |    | نظرات()

پدران پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله چه دینی داشتند؟

ایمان

یكی از سوالاتی كه درباره پیامبر مطرح است دین آباء و اجداد ایشان است.

آیا اجداد پیامبر مسیحی یا یهودی بودند ؟

باید برایتان بگویم كه پدران بزرگوار پیامبر اسلام صلوات الله علیه و آله نه مسیحی بودند و نه یهودی بلكه حنیف بودند.

در قرآن نیز اصطلاح دین حنیف به خوبی شرح داده شده است كه دین حضرت ابراهیم علیه السلام می‌باشد.

اما شاید این پرسش جلوه‌گری كند كه چرا دین حضرت ابراهیم؟ چرا دین حضرت موسی و عیسی نه؟

پاسخ این سوال نیز در قرآن و معارف اسلامی بسیار روان و دلپذیر بیان شده است. پیامبران الهی دارای حیطه‌های گوناگون تبلیغ و رسالت بودند. برخی تنها موظف به خانواده‌ی خویش و عده‌ای دیگر مأمور به خاندان و قوم خود و بخشی موظف به هدایت شهر و كشور و در نهایت تعداد اندكی مأمور به هدایت جهان و به اصطلاح دین جهان شمول داشتند.

پیامبران بزرگوار، حضرت آدم ، حضرت نوح، حضرت ابراهیم و سرآمد و خاتم همگی حضرت محمد كه درود و سلام خدا بر همه‌ی آنان باد دین و رسالت جهانی داشتند.

اما مسیحیت و یهودیت، دینی قوم شمول و برای بنی اسرائیل بوده است و تا بعثت پیامبر اكرم اسلام هیچگونه حركت و ترویج جهانی برای آن دو گزارش نشده است.

برخی از آیات دال بر جهان شمولی دین حضرت ابراهیم علیه السلام شایان ذكر است. در قرآن هفتاد بار به صراحت نام حضرت ابراهیم برده شده‌است:

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 25 اسفند 1387    | توسط: امین    |    | نظرات()